FYI.

This story is over 5 years old.

Speedfreax is geen reünie, het is een revival

Nostalgie mag, maar tot op zekere hoogte.
27.3.14

Aanstaande zaterdag (29 maart) is het tijd voor de tweede editie van het herboren Speedfreax, een feest dat eind jaren negentig en vlak na het millennium ontzettend veel populariteit genoot. Vorig jaar bundelde initiatiefnemer Meubel Stukken zijn krachten met #MelRoy, Headfirst en Samuel Comazzi om Speedfreax weer nieuw leven in te blazen. De eerste editie werd vorig jaar november in de Maassilo in Rotterdam gehouden, wat een succes was. De Maassilo was stampvol en mensen noemden Speedfreax het feest van het jaar. Ze zijn terug, met 56% aan vrouwelijke bezoekers en een gemiddelde leeftijd van 28 jaar, in de tevens herboren uitgaansscene van Rotterdam. Ik sprak met drie van de organisatoren: Peter van der Meulen, Samuel Comazzi, en Roy Berkenhamer – over vroeger, nu, UK garage en doorbitches.

THUMP: Hoe begon het allemaal voor Speedfreax?
Peter: Speedfreax is begonnen als een soort grachtengordelfeestje in Amsterdam, heel decadent met veel champagne en travo's. In die tijd waren champagne en oesters heel populair. Je mocht gekleed in spijkerbroek niet het feestje binnen, dan werd je gewoon weggestuurd, ook al had je een kaartje gekocht. Het was heel klein, in de Club de Ville op het Westergasterrein, waar plek was voor zo'n vijf- á zeshonderd man. Na twee jaar zijn we verhuisd naar Rotterdam, toen de Now&Wow open ging. Ted Langenbach had ons gevraagd of wij er ook een zaal wilden hosten. Vanaf toen is het in een hele korte tijd heel groot geworden. Op een gegeven moment stonden er 4000 mensen binnen en ook nog eens 4000 mensen buiten. En vanaf de Maastunnel tot aan de Mullerpier stond er file, het was toen echt bizar.

Van wie kwam het initiatief om dit doodgebloede evenement weer nieuw leven in te blazen?
Peter: Speedfreax is nooit doodgebloed, het was gestopt op het hoogtepunt. Daarna hebben we wel geprobeerd om terug te komen, maar dat was niet gelukt. Er was door de jaren heen ontzettend veel vraag naar geweest door mensen uit Amsterdam en Rotterdam. Later werd ik benaderd door een paar hele enthousiaste jongens, en toen had ik zoiets van: waarom niet? Het is vijftien jaar geleden dat we ermee zijn begonnen en ik had er zelf ook wel weer zin in.
Samuel: Er gebeuren ook weer een heleboel dingen in dat genre. Disclosure is bijvoorbeeld heel populair geworden in de afgelopen twee jaar en dat heeft de hele UK garage een enorme boost gegeven. Dat geluid lijkt heel erg op het geluid van toen en los van dat het op internet z'n weg vond, werd het ook in de mainstream geaccepteerd. Al voordat we contact met Peter zochten, wilden wij een aantal jaren terug een groot garage-feest organiseren, toen kwamen we samen met Headfirst op het idee om een bestaand concept als Speedfreax nieuw leven in te blazen.

Wat zorgde er toendertijd voor dat het zo snel bergafwaarts ging?
Peter: **De oude Now&Wow stopte en wij bleven erg trouw aan Ted Langenbach en Koos Hanenberg. We wilden wachten tot zij een nieuwe locatie hadden gevonden, en dan zou het allemaal wel goed komen. Tegen die tijd waren we alweer twee jaar verder en waren we voorbij gestreefd door andere muziekstromingen. We waren gewoon niet hip meer.
**Samuel:
Maar dat was het sowieso in die hele garage scene. Ook in het land van oorsprong, met bijvoorbeeld Artful Dodger, die was daar toen ook al niet meer populair.
Roy: Op het moment dat het stopt in het land van herkomst, waait het niet meer over. In Engeland werd het heel gewelddadig in die scene. Het waren vrolijke feesten totdat er schietpartijen in de clubs ontstonden. De track 21 Seconds van So Solid Crew is een voorbeeld van hoe hard en gewelddadig de muziek opeens werd. Het werd een soort gangsta rap in UK-vorm en mensen willen zich liever niet identificeren met muziek die gewelddadigheid uitstraalt.

De meeste millennials waren toen nog te jong om Speedfreax mee te maken, hoe hebben jullie geprobeerd hen aan te spreken en samen te voegen met het oude publiek?
Samuel: De leeftijd die wij hanteren is 21+. Dit zie je niet vaak meer in het uitgaansleven. Verder hanteren wij een dresscode en hebben wij een champagnebar. Het is gewoon een bepaalde uitstraling. De online communicatie was er vroeger niet eens en daar heb je een hele slag mee te winnen. Eerst zaten we soms echt met onze handen in het haar omdat we niet wisten hoe het aan zou komen. Hoe de oude generatie en de nieuwe generatie erop zouden reageren, hoe we die twee zouden samenvoegen en of het überhaupt wel zou lukken om ze samen te voegen.
Roy: De verhalen van vroeger zijn echt heel sterk. Mede dankzij de verhalen van vroeger komen nu de neefjes en nichtjes van de oude generatie op het feest af.
Samuel: De mensen van een wat oudere leeftijd heb je al, die horen het en hebben zoiets van: "let's go!". Aan ons de kunst om het weer zo goed als toen te maken, dat is natuurlijk de eerste vraag die bij de oude bezoekers opkomt. Met de herboren status van Speedfreax is nostalgie een heel gevoelig woord. Nostalgie mag, maar tot op zekere hoogte. Je hoeft niet altijd terug naar iets te gaan. De verwachtingen zijn ontzettend hoog en tijdens de vorige editie hebben we die verwachtingen meer dan waar gemaakt. Het was ook onze angst dat mensen zouden komen en zoiets zouden hebben van: "leuk geprobeerd jongens, maar dit wordt 'em niet". Maar we staan stevig in onze schoenen sinds de laatste editie en daarmee hebben we toekomst.

In hoeverre is UK garage nog de leidraad in het evenement Speedfreax?
Samuel: We zijn juist vooruitstrevend omdat die nieuwe sound er is, en dat omarmen wij. Vandaar dat we ook in de line-up oude bekenden combineren met nieuwe namen. Full Crate x Mar komen bijvoorbeeld met een hele freshe sound en ik denk echt dat hun sound Future Garage, of hoe je het ook wilt noemen, het beste omvat.
Roy: Garage is nog steeds de leidraad want het meeste publiek komt voor die muziek. De sfeer van de vorige editie was echt insane. Ook als je kijkt naar het gemiddelde leeftijd, die best wel hoog ligt, ging het echt helemaal los.

Gomes & MC Vin-E live @ Speedfreax 30-11-2013

Is het nog even excentriek als vroeger?
Peter: We verwachten van de mensen dat ze iets meer aandacht aan hun outfit besteden. Dat is ook een onderdeel van het concept.
Roy: Vorige keer waren er heel wat mensen zenuwachtig om wat ze aan moesten doen en de dresscode Kleed je klasse. Chique is the drug niet snapten. Iedereen dacht dat ze in een pak of galajurk moesten komen.
Samuel: Er is ook een moment aan de deur waarop doorbitches jouw outfit beoordelen.

Zijn doorbitches nog wel van deze tijd?
Samuel: Ja, maar het ligt eraan hoe je ze gebruikt. Nu staan ze gewoon bij de deur over de top te doen en het moment dat je bij de deur komt krijg je een snelle, eerlijke beoordeling op je outfit, zonder dat je bang hoeft te zijn dat je niet binnenkomt. Maar wij verwachten wel van de bezoekers dat ze extra aandacht besteden aan hun kleding. Als je er niet uitziet, krijg je dat op dat moment te horen. Dat is toch een wat toffere manier en meer van deze tijd om een doorbitch te hanteren. Dat is ook een keurmerk voor het feest.

Peter, wat is jouw mooiste herinnering van de oude Speedfreax?
Peter: Toentertijd was het één van de eerste multiculturele uitgaansgelegenheden. Meneer Opstelten, de toenmalige burgermeester van Rotterdam, had dat vernomen en wilde het een keer zelf komen zien. Hij wilde zelfs een foto met Joost van Bellen in de DJ-booth. Dat hebben ze uiteindelijk ook gedaan en Opstelten had het ontzettend naar z'n zin die avond.

Speedfreax 2013 Official Aftermovie

Tijdens 'Speedfreax Never Cheap' staan er in de line-up namen als: Artful Dodger, Joost van Bellen, D-Malice en Chaiba. Op hun Soundcloud kun je verschillende mixes van aanwezige dj's beluisteren om jezelf alvast warm te draaien voor het evenement. Tickets zijn hier verkrijgbaar.