Nee, dit zijn niet de echte beelden en ook niet de echte moordwapens. Een man heeft wel zijn vrouw vermoord met een vergelijkbare miniatuur. Afbeelding via Wikimedia Commons.
Een aantal weken geleden werd bekend dat er giftig formaldehydegas lekt uit Mother and Child (Divided) en way from the Flock, twee werken van Damien Hirst. Onderzoekers kwamen tot de schokkende ontdekking dat er rond de sculpturen tien keer zoveel formaldehyde in de lucht hangt dan toegestaan. Tot nu toe zijn er nog geen mensen gestorven aan de kunst van Hirst en hopelijk gaat dit ook niet gebeuren. Maar toch hebben sculpturen al een rijke geschiedenis wat betreft het doden van mensen, waarvoor ze vaak niet meer dan een klein zetje van de zwaartekracht nodig hebben. Richard Serra is waarschijnlijk de eerste kunstenaar die je associeert met een dodelijk kunstwerk. Dit komt niet alleen door zijn grote abstracte sculpturen die maar net in balans blijven, maar meer doordat ze al enkele keren finaal uit elkaar zijn gevallen. Na een aantal ongelukken die bijna iemand verpletterden ging het in 1971 in het Walker Art Museum mis. Takelaar Raymond Johnson werd het slachtoffer van Sculpture No. 3 nadat er een plaat van meer dan twee ton afbrak en hem verpletterde.A photo posted by Damien Hirst (@damienhirst) on Jun 23, 2015 at 9:23am PDT
Advertentie
Ook Alexander Calder maakte een werk dat leidde tot de dood van personen die eraan werkten. Tijdens bouw van de installatie Five Disks: One Empty bij Princeton University in 1971 kwamen twee mannen om het leven. De mannen die het werk aan het plaatsen waren – de bestuurder van de kraan en de man die hem aanwijzingen gaf – werden geplet door de sculptuur toen de kabel van de hijskraan knapte. Beide mannen overleden ter plaatse. Mocht je dit nu lezen en denken dat je wel veilig bent omdat je alleen kunst bekijkt als het netjes uitgestald staat, dan zullen we je even uit die droom helpen. Sculpturen hebben namelijk ook een flink aantal toeschouwers gedood. Christo and Jeanne Claude staan bekend om hun grote installaties waarmee ze bijvoorbeeld complete gebouwen inpakken. Voor hun werk The Umbrellas uit 1991 maakte het duo 3,100 paraplu’s van aluminium en ander metaal. Een van die paraplu’s woog al ruim tweehonderd kilo en was ongeveer vier meter hoog. Samen vormden deze enorme paraplu’s twee installaties in Californië en Japan en bij elkaar besloegen de werken meer dan anderhalve kilometer. Op 26 oktober 1991 zorgde een harde windvlaag ervoor dat een van de paraplu’s losbrak, de straat op rolde en tot stilstand kwam tegen een rots. Helaas werd de 33-jarige Lori Mae Matthew geplet tussen de rots en de paraplu. De kunstenaars kwamen naar haar begrafenis en besloten om de installaties weg te laten halen. Alsof één dode niet erg genoeg was viel er ook nog eens een tweede dode tijdens de demontage in Japan. De 51-jarige Masaki Nakamura werd geëlektrocuteerd door een stroomkabel die verbinding maakte met de kraan toen de paraplu’s uit de grond werden getrokken.Het is eigenlijk niet heel gek dat er soms ongelukken gebeuren met dit soort grote en zware kunstwerken. Maar in veel gevallen blijkt ook kleinere kunst (en kitsch) erg bruikbaar te zijn als moordwapens. Om een paar voorbeelden te geven: in 2013 vermoordde de 76-jarige Brit Frederick Gilliard zijn vrouw met een replica van een moai, een miniatuurvariant van de beelden die op Paaseiland staan, een paar maanden later sloeg Devendra Singh zijn vrouw morsdood met een houten olifantje en in datzelfde jaar gebruikte de Amerikaan Richard Gustav Forsbergwas een beeldje van een godin om zijn vrouw van kant te maken."Five Disks: One Empty" Alexander Calder #alotofart
A photo posted by A LOT OF ART (@a_lot_of_art) on Nov 17, 2015 at 7:17am PST
Mark A. Bechard sloeg en vermoorde nonnen met een religieus standbeeld. Deze afbeelding is niet het echte moordwapen. Afbeelding via Wikimedia Commons.