Quantcast

Ik werd door een dragqueen in een vrouw omgetoverd

DoorYannick Dekeukelaerefoto's doorLaurane Bindelle

Eindelijk! Een excuus om vrouwenkleren aan te trekken en mijn mannelijkheid in twijfel te trekken.

Als ik verkleed naar een feestje moet, dan ga ik niet. Behalve als het thema ‘hipster uit 2008’ is: dan ga ik gewoon als mezelf. Wat ik probeer te zeggen is dat ik te weinig zelfvertrouwen heb en te ijdel ben om uit mijn dagelijkse rol te breken en iemand anders te zijn. Toch lijkt het me ook wel een verrijkende ervaring, en daarom vroeg ik een drag queen om me in een vrouw om te toveren.

In het Brusselse Cabaret Mademoiselle treden regelmatig drag queens op. Edna is een van hen. In het dagelijks leven heet hij Gautier en werkt hij bij FOD Binnenlandse zaken. Nadat ze zichzelf heeft opgemaakt neem ik backstage plaats in de schminkstoel, om me in de spiegel stap voor stap in een vrouw te zien veranderen.

Stap 1: scheren

Ik heb mijn eigen scheerapparaat mee, maar aangezien die niet glad genoeg scheert, krijg ik een mesje. Niet helemaal glad scheren vindt Edna een gebrek aan toewijding. Toen ik me voor het eerst begon te scheren deed ik dat ook met een mesje. In mijn tienerjaren leek die hele routine het toppunt van mannelijkheid.

Edna: “Mannen leren zich als kind al als man te gedragen. Als tiener begin je anders te wandelen en anders te praten. Er is een code die je overneemt. Drag queen zijn betekent dat je die code moet verleren. Je moet iets afbreken om iets anders op te bouwen.”

Stap 2: wenkbrauwen lijmen

Vrouwen hebben meestal geen borstelige wenkbrauwen, daarom worden die van mij met een speciale lijm tegen mijn oogkas geplakt. Na de eerste laag lijm gaat Edna er ook nog met een ouderwetse Pritt-stift overheen.

Edna: “In mijn studententijd werkte ik als barman bij dragcafé Chez Maman. Op een avond moesten de artiesten achter de bar werken en het barpersoneel optreden. Zo is het voor mij begonnen. Die unibrow van jou kan ik trouwens niet wegschminken. Die moet ik epileren. Of ik kan een Frida Kahlo-lookalike van je maken.”

Stap 3: foundation

Om de mannelijke lijnen uit mijn gezicht te halen brengt Edna een lichte en een donkere foundation aan. Zo ontstaat er een schaduw- en lichtspel dat vrouwelijke trekken moet opleveren. Ik vind de dikke laag vooral irritant, maar ik klaag niet omdat ik geen mietje wil zijn. Ik vraag Edna hoe ik me straks moet afschminken.

Edna: “Dat is mijn probleem niet. Ik maak je alleen op. Nee hoor. Afschminken gebeurt met kokosolie. Deze dikke foundation wordt trouwens ook in het theater gebruikt. Ik hou erg van het theater, en van de technische kant van transformaties. Zo is het geheim van de foundation om te blenden. Blend till your hands bleed.”

Stap 4: ogen

Ze zeggen dat de ogen de spiegels van de ziel zijn. Als dat klopt heb ik momenteel de ziel van een oude danseres uit Studio 54. De glitters helpen me om me iemand anders te laten voelen. Bovendien heb ik nu meer respect voor de vrouwen die ik ’s ochtends in een rijdende trein eyeliner zie aanbrengen. Oogpotloden zijn niet leuk, maar mijn ogen lijken nu wel groter.

Edna: “Toen ik zes jaar geleden voor het eerst make-up op deed, was het echt slecht. Van nature ben ik wat verlegen en het was nooit mijn bedoeling om drag queen te worden, maar de make-up helpt me in mijn rol als entertainer. In drag hebben mensen andere verwachtingen van me. Dan gedraag ik me anders, socialer. Overdag ben ik een stiller type.”

Stap 5: valse wimpers

Valse wimpers zijn een bitch. Het is echt niet chill om dingen aan je ooglid te lijmen. Edna vraagt me steeds minder vriendelijk om te stoppen met knipperen. Ze snapt niet dat ik geen topmodel ben, maar een eenvoudige jongen die zich moet inhouden om niet voortdurend ‘Au, au, au!’ te roepen. Over eenvoudige jongens gesproken, we horen de repetitie van een bandje bij de buren. Ze spelen jaren 90-rocknummers van Pearl Jam en Red Hot Chili Peppers, en ik erger me aan deze testosteronsoundtrack.

Edna: “Ik had drag nodig om uit mijn schulp te komen. Voor mijn ouders was het alsof ik een tweede keer uit de kast kwam. Mijn vader vond het vreemd, maar hij vindt het wel goed gedaan. Drag helpt me ook om mijn persoonlijkheid te ontwikkelen. Dankzij Edna heb ik ook andere vaardigheden geleerd, zoals praten voor een groep. Drag is een rol aannemen, maar we spelen allemaal voortdurend een rol. Wanneer je ’s morgens de trein neemt zit je ook in een andere rol dan wanneer je alleen thuis bent.”

Stap 6: poederen

Het spel van licht en schaduw dat me werd beloofd komt pas echt uit de verf wanneer er nog een laag poeder wordt aangebracht. Misschien beeld ik het me in, maar in de spiegel zie ik mijn gezicht inderdaad vrouwelijker worden. Hoewel mijn ogen prikken van de glitters en de valse wimpers, kijk ik oprecht uit naar het eindresultaat. Ik hoop dat ik mezelf aantrekkelijk zal vinden.

Edna: “Drag queens hebben over het algemeen geen ambitie om echt een vrouw te worden. Ik heb helemaal geen problemen met mijn gender en ik schat dat slechts een fractie van de drag queens echt een vrouw zou willen zijn, of trans is. Voor mij is het gewoon een show. Mijn ouders waren wel bang dat trans mijn ‘volgende stap’ zou zijn.”

Stap 7: lippen

Edna en de andere drags hebben al een paar keer aangekondigd dat lippenstift mijn gezicht zal transformeren. Ze hebben gelijk. Ik snap niet dat vrouwen niet altijd lippenstift dragen. Edna heeft ook een lijntje rond mijn lippen getekend om ze te accentueren. Geen half werk.

Edna: “Als je goed bent opgemaakt als man, dan zal het publiek goed op je reageren, en merk je dat drag iets leuks is. Alleen mannen die bang zijn om als homo te worden bestempeld of onzeker zijn over hun mannelijkheid kunnen er niet van genieten. Ikzelf ben gewoon een man die plezier heeft als vrouw.”

Stap 8: billen

Nu mijn gezicht klaar is, krijg ik een panty die ik op moet vullen met schuimrubber om rondingen te creëren. Panty’s worden gemaakt van de meest verschrikkelijke stof ooit. Mijn verkleedfobie speelt weer op. Bovendien voel ik me in die panty compleet hulpeloos. Ik weet me geen houding te geven. Sugar Love, een andere drag queen, zegt dat ik mijn penis tussen mijn benen moet steken. Nadat ik dat heb gedaan, krijg ik een zwarte kanten onderbroek om over de panty te trekken.

Stap 9: borsten

Na de slip volgt de bh. Die wordt opgevuld met panty’s. Aangezien ik bijna twee meter lang ben, is mijn jurk een nogal onflatterend gewaad dat mijn rondingen weinig benadrukt. Ik weet niet hoe jammer ik dit vind. Edna duwt mijn schouders naar achter en zegt dat ik eleganter moet staan. Zo lang ze naar me kijkt, lukt dat me niet. Wanneer ze zich omdraait oefen ik snel: ik knik mijn heupen opzij en doe iets vrouwelijks met mijn handen.

Edna: “Tegenwoordig koop ik mijn kleren vooral online. Het internet heeft het drags gemakkelijker gemaakt, want nu hoeven we niet meer naar de winkel voor vrouwenkleren. Ik geef trouwens meer geld uit aan vrouwenkleren dan aan mannenkleren. Ik ben een typische man, zo eentje die niet veel nodig heeft.”

Stap 10: pruik

Sugar Love biedt me een zwarte en een blonde pruik aan. Ik kies voor de blonde, omdat die me vrouwelijker lijkt. En: blondes have more fun. Wanneer we in de bar iets gaan drinken — cava, graag — wil ik de andere gasten eerst duidelijk maken dat ik dit normaal niet doe. Ik wil niet bestempeld worden als man die zich als vrouw verkleedt. Het is pas wanneer ik hun blikken niet meer voel dat mijn vermomming op me begint in te werken, en dat ik me voorzichtig anders ga gedragen.

Edna: “Ik heb er nooit van genoten om als drag buiten te komen. Ik blijf meestal hier in de bar. Als ik al naar buiten ga, dan doe ik dat enkel hier op de Kolenmarkt, de gay straat.”

Na het afschminken en omkleden wandel ik met Gautier naar het station. Nu ik mijn eigen outfit weer aan heb merk ik met terugwerkende kracht hoe goed het was om even iemand anders te zijn. Gautier — niet langer Edna — is onherkenbaar. Wanneer ik ons in de spiegeling van een etalage zie, valt het me op hoe doorsnee we eruitzien. Gek genoeg waardeer ik die versie van mezelf nu nog meer dan voorheen.