Identiteit

Deze website vertelt je welke films gelinkt worden aan seksueel wangedrag

Het bijhouden van alle namen die betrokken zijn bij zaken omtrent seksueel grensoverschrijdend gedrag in de filmwereld, is vrijwel onmogelijk geworden. De website Rotten Apples biedt een oplossing.
21 december 2017, 9:46am
Screenshot van Rotten Apples
Screenshot van Rotten Apples 

De recente golf van berichten over seksuele intimidatie en misbruik in de media- en entertainmentwereld dwingt consumenten – oftewel, iedereen – zich af te vragen of je kunstenaars los kan zien van het werk dat ze maken. Voor wie vindt dat het antwoord op die vraag een overduidelijke ‘nee’ is, is het vinden van televisieprogramma's en films die je wél kunt kijken nu een stuk gemakkelijker geworden. Rotten Apples is een nieuwe online database waarin je films kunt opzoeken om na te gaan of de makers zijn beschuldigd van seksuele intimidatie of misbruik.

Het idee voor de website ontstond in de nasleep van de zaak tegen Harvey Weinstein, tijdens een borrel met vier collega’s van het reclamebureau Zambezi in Los Angeles. “We merkten dat er een sneeuwbaleffect in gang was gezet en dat het steeds moeilijker werd om alle namen die beschuldigd werden bij te houden,” vertelt Tal Wagman, een van de makers van de site. “Het leek ons geweldig als er een eenvoudig hulpmiddel bestond om mensen te helpen die informatie te achterhalen.”

De site, die iets meer dan een week geleden gelanceerd werd, werkt als een zoekmachine: gebruikers typen de titel van een film in en krijgen te zien of er ofwel alleen ‘verse appels’ aan de film hebben meegewerkt, of dat er ook ‘rotte appels’ bij betrokken waren. Onder ‘rotte appels’ vallen scenarioschrijvers, uitvoerend producenten, regisseurs of andere castleden die beschuldigd zijn van seksueel wangedrag, mits deze zaken gerapporteerd zijn door wat de makers van de site ‘respectabele externe bronnen’ noemen. Bij de films die ‘rotte appels’ bevatten, staat een lijst van alle vermeende daders met linkjes naar hun beschuldigingen. Bezoekers kunnen ook namen indienen van personen waarvan zij denken dat ze ten onrechte zijn weggelaten.

Justice Erolin, codeur van de website, vertelt dat de reacties op de site “overweldigend” zijn, zowel in aantal als in sentiment. Een week na de lancering is de website al bijna drie miljoen keer bezocht.

Hoewel de reacties positief zijn, is volgens Bekah Nutt, die aan de gebruikerservaring van de website werkte, het meest fascinerende van de lancering het debat dat is ontstaan over wat wij als publiek moeten doen met de informatie, nu deze zo gemakkelijk beschikbaar is. Rotten Apples stelt voorop dat het niet aan hen is om gebruikers te vertellen wat ze met de informatie moeten doen, of dat ze mensen aanmoedigen om bepaalde producties te vermijden. “Het doel van de site is om het bewustzijn te vergroten over hoe veelvoorkomend seksueel wangedrag in de film- en televisiewereld is, en tegelijkertijd het kiezen van ‘ethische media’ gemakkelijker te maken. De site is niet bedoeld om een project in zijn geheel af te keuren.”

Dat er genoeg schuldige mannen achter een aantal van de meest geliefde Hollywood-producties zitten staat buiten kijf, maar er zijn tegelijkertijd ook massa’s onschuldige mensen, waarvan sommige ook slachtoffer zijn, die hun hart en ziel in deze films hebben gestopt. Die nuance komt duidelijk naar voren in Salma Hayeks meest recente stuk voor The New York Times, waarin ze de misstanden waarmee ze te maken kreeg in haar carrière beschrijft. Tijdens het maken van Frida viel ze ten prooi aan het misbruik van Harvey Weinstein, terwijl juist deze film haar ‘grootste ambitie’ in haar loopbaan was geweest.

“Er zijn heel veel onschuldige mensen, maar ook slachtoffers, die echt geweldige dingen hebben gemaakt. We willen niet dat dit hun carrière in de weg staat,” zegt Wagman.

Tijdens mijn eerste bezoek aan de website zocht ik de film Fantastic Beasts and Where to Find Them op, aangezien ik net had gelezen over de controverserondom JK Rowling's keuze om Johnny Depp te casten voor de tweede film. Tot mijn verbazing was de film een 'verse appel'. Toen ik de makers van de site hierover vroeg, kwam ik erachter dat Rotten Apples zich uitsluitend richt op seksueel wangedrag en niet op huiselijk geweld dat niet van seksuele aard is. “Het is niet zo dat we besloten hebben dat opzettelijk te negeren,” zegt Erolin. “Natuurlijk is dat onaanvaardbaar, maar het is niet waar de site zich op richt.”

Wagner zegt dat de intentie van de site – in combinatie met het benadrukken hoe vaak intimidatie op de werkplek voorkomt – is om gebruik te maken van het momentum van de discussie over seksueel wangedrag die plaatsvond in Amerika. Een discussie waarin huiselijk geweld nog steeds moet worden opgenomen. “We proberen ook te reflecteren op de maatschappij. Hoe verschrikkelijk huiselijk geweld ook is, het is op dit moment nog steeds mogelijk dat mensen waarvan bekend is dat ze huiselijk geweldplegers zijn om gewoon naar hun werk te gaan.”

Dat laatste punt lijkt ons des te meer reden om ook huiselijk geweldplegers te noemen op de site. Zien de makers dit Rotten Apples in de toekomst wel gaat doen? “Dat is zeker iets waar we het over kunnen gaan hebben” zegt Nutt. “We zijn altijd geïnteresseerd in feedback. De site blijft zich ontwikkelen.”

Voor nu focussen de makers zich op de gebruikerservaring en het draaiende houden van de site. “Eigenlijk ben ik verrast door hoeveel mensen erin geïnteresseerd zijn”, zegt Nutt. “Mensen willen niet dat dit onderwerp genormaliseerd wordt en dat de discussie gewoon maar het volgende passerende onderwerp is in de nieuwscyclus.”