Ray Fuego en GRGY zijn members en founders van SMIB, het creatieve collectief dat ontstond in de Bijlmer en de afgelopen jaren uitgroeide tot een van de meest invloedrijke namen binnen de Nederlandse alternatieve muziek- en modescene. Voor hen lopen muziek, mode, kunst en het dagelijks leven naadloos in elkaar over.

In het kader van PUMA’s Blank Canvas Project, Icon by Icon, kregen ze de vrijheid om de bestaande PUMA Suede volledig naar hun hand te zetten door te customizen. De PUMA Suede is een iconische, klassieke sneaker die door de geschiedenis heen veel betekenis heeft gehad en via dit project wordt klaargestoomd voor de volgende generatie. Het concept draait om creatieve vrijheid: lokale artiesten krijgen als het ware een leeg canvas waarop ze hun eigen stijl en identiteit kunnen projecteren, om zo een verhaal te vertellen en iets terug te geven aan de community.

Samen met artiest SkyeIndy werkten Ray Fuego en GRGY aan een schoen die niet alleen aanvoelt als een designobject, maar ook als een persoonlijk verlengstuk van hun eigen wereld. In de SMIB Boutique op de Zeedijk spreken we hen over gedeelde referenties, mode-obsessies en waarom creativiteit voor hen vooral draait om instinct en jezelf durven zijn.

Een gevoel van herkenning

De eerste keer dat GRGY Ray zag, was een moment dat heel klein leek, maar eigenlijk heel tekenend was. GRGY weet het nog precies.

“We liepen langs elkaar op een heuvel vlakbij onze middelbare school, de OSB. Hij had een Wiz Khalifa patch in zijn haar, skinny jeans en Converse. In die tijd viel dat gewoon op. We knikten naar elkaar en liepen beiden door. Niet veel mensen liepen er zo bij. Dus als je iemand zag waarvan je dacht: die snapt het ook, dan bleef dat je bij.”

Ze kenden elkaar toen nog niet echt, maar dat gevoel van herkenning bleef hangen. Jaren later kwamen ze elkaar opnieuw tegen op Appelsap, waar uiteindelijk ook hun vriendschap begon.

Tijdens het gesprek komt vaker terug dat stijl voor hen nooit alleen over kleding ging. Het was eerder een manier om jezelf te laten zien in een omgeving waar dat niet altijd vanzelfsprekend was.

“In die tijd kon je letterlijk in elkaar geslagen worden voor het dragen van skinny jeans, ” zegt GRGY lachend. “Dus als je iemand zag die hetzelfde dacht over kleding of muziek, voelde je dat direct.”

Die gedeelde manier van denken vormt nog steeds de basis van hun vriendschap en samenwerking. Wat daarbij opvalt, is hoe weinig afstand er zit tussen hun dagelijks leven en hun creatieve werk. Op de vraag hoe ze zich voorbereiden op een shoot, antwoordt GRGY:

“Styling speciaal voor een shoot bestaat bij mij niet.”
Hetzelfde geldt voor Ray.

“Ik draag gewoon wat ik mooi vind. Ook als ik alleen even naar de supermarkt ga.”

Hij vertelt dat hij op een gegeven moment besloot alleen nog kleding te kopen die hij écht wilde dragen. GRGY vult aan:

“Zelfs als ik slaap heb ik van top tot teen kleding aan die anderen naar buiten aan zouden doen.”

Volgens GRGY draait het uiteindelijk minder om de kleding zelf en meer om energie.

“Je ziet het gelijk als iemand zich ongemakkelijk voelt in wat hij aanheeft. Dan maakt het eigenlijk niet meer uit hoe goed de outfit is.”

Die gedachte – dat stijl uiteindelijk draait om hoe iemand zichzelf draagt – komt meerdere keren terug.

Obsessies, referenties en inspiratiebronnen

Veel van hun ideeën ontstaan vanuit obsessies en gedeelde referenties. GRGY omschrijft zichzelf zonder twijfel als obsessief.

“Als ik iets nieuws ontdek, kan ik daar volledig in verdwijnen. Dat heb ik met broeken, schoenen, muziek, alles eigenlijk. Dan draag ik bijvoorbeeld drie maanden alleen dezelfde broek en begrijp ik oprecht niet meer hoe ik ooit andere broeken droeg.”

Ray lacht terwijl GRGY dat vertelt, alsof hij het al duizenden keren heeft zien gebeuren. Hij verzamelt voortdurend oude magazines, muziekvideo’s, specifieke periodes uit de mode en obscure details uit hun jeugd – alles wordt opgeslagen. Maar uiteindelijk is het belangrijkste dat ze dezelfde taal spreken.

“Vaak hoef je iets maar half uit te leggen,” zegt Ray. “Dan weet de ander al precies wat je bedoelt. Ik denk dat we elkaar zo goed begrijpen omdat we in dezelfde buurt zijn opgegroeid en dezelfde struggles hadden als het ging om jezelf uitdrukken.”

Dat zorgt ervoor dat ideeën snel kunnen bewegen. Ze hoeven elkaar niet eerst te overtuigen van een gevoel.

“Als ik zeg dat iets me doet denken aan een bepaalde tijd of een bepaalde energie, dan ziet hij dat meteen voor zich,” vult Ray aan.

Het Blank Canvas Project van PUMA

Toen PUMA hen benaderde voor het Blank Canvas Project, kwamen er meteen herinneringen naar boven aan de PUMA Suedes uit hun jeugd – sneakers die je een bepaalde periode overal zag. Vanuit die nostalgie begon het idee voor de schoen langzaam vorm te krijgen.

“Bij ons in de buurt droegen mensen die Puma Suede alleen met dikke veters,” vertelt GRGY. “Dat was iets waarvan we dachten: dat moet sowieso terugkomen.”

Vanaf daar begonnen ze verder te bouwen. Eerst kwamen er ideeën voorbij met spikes en andere opvallende details, maar uiteindelijk trokken vooral prints en graveerwerk hun aandacht.

“Toen we zagen wat mogelijk was met laser engraving, dachten we eigenlijk meteen: oké, die hele schoen moet behandeld worden.”

De uiteindelijke schoen kreeg dikke veters, leopardprint, polka dots en een gegraveerde zool met ‘Ray Fuego’. In totaal werden er twintig paar gemaakt.

Tijdens het gesprek wordt al snel duidelijk waar Ray’s obsessie ligt: prints. Leopard print, polka dots en camouflage komen allemaal voorbij.

“Vroeger associeerden mensen prints misschien met iets dat druk of ouderwets is, maar nu voelt het weer fris. Het voegt een extra laag toe aan kleding. Niet alleen kleur, maar ook energie,” vertelt Ray.

Hij vertelt hoe hij steeds meer begon te experimenteren met prints, omdat hij merkte dat kleding daardoor meer persoonlijkheid krijgt.

“Je kan met prints iets helemaal anders laten voelen zonder dat je silhouette verandert.”

Tegelijkertijd willen ze voorkomen dat het geforceerd aanvoelt. Zelfs wanneer ze experimenteren, moet het natuurlijk blijven.

“Het moet niet voelen alsof je alleen iets draagt om op te vallen,” benadrukt Ray.

Uiteindelijk groeide het project uit tot iets dat sterk verbonden voelt met hun eigen smaak, herinneringen en achtergrond. Het ging minder over ‘een mooie schoen maken’, en meer over een wereld neerzetten die voor hen herkenbaar voelt.

Collab met SkyeIndy

Artiest SkyeIndy is ook aanwezig in de SMIB Boutique. GRGY zag haar eerste optreden in Paradiso voorbij komen. 

“Ik dacht: wie is dat? Ze heeft saus, ze heeft swag, ze is cool, die muziek is aan, en ook haar hele energy eromheen. Ik herkende bij haar iets van mezelf. Hetzelfde gevoel dat ik had toen ik Ray voor het eerst zag.”

Ray vult aan:

“Ik hoorde op een gegeven moment een pokoe voorbij komen bij GRGY. Daarna ging ik op haar Instagram kijken en toen zag ik ook die charms. Toen dacht ik: zij heeft echt haar eigen ding.”

Toen GRGY en Ray begonnen aan het Blank Canvas Project van PUMA, voelde het daarom logisch om Skye erbij te betrekken. Skye werkte vooral intuïtief aan haar bijdrage en maakte de charms voor de schoen.

“Ik werk eigenlijk altijd op gevoel. Ik kijk gewoon naar de schoen en voel aan wat erbij past. Ik was al bezig met charms en versierde veters, dus dat kwam eigenlijk vanzelf samen in dit project.”

Volgens Skye hoeft niet alles een diep concept te hebben.

“Soms weet je gewoon dat iets goed voelt. Ik probeer mezelf zo puur mogelijk te uiten en niet te veel bezig te zijn met wat andere mensen daarvan vinden.”

Dat lijkt ook precies de reden waarom hun samenwerking werkt. Niet omdat ze exact hetzelfde werken, maar omdat ze alle drie vertrekken vanuit dezelfde houding.