Waarom 2014 wél een geslaagd muziekjaar was

Begin november

om van 2014 een memorabel muziekjaar te maken. Ik somde dingen op die in mijn ogen beter konden, maar vergat tegelijkertijd ook een paar dingen. Zo duren muziekjaren eigenlijk maar tot 1 december, en was het dus veel te kort dag om nog heel veel postitiefs van het jaar te verwachten. December is namelijk een tamelijk saai vacuüm van lijstjes, waarin iedereen die dan nog een album uitbrengt ofwel gek ofwel

is. Ik ga trouwens helemaal gek met control + b op alle artiesten die iets vets hebben gedaan in 2014, alsof ik redacteur van de Privé ben. Als je je afvraagt waar

en

zijn: ik ga het vooral hebben over artiesten die ik écht vet en dus noemenswaardig vind. Ze zullen verder niet aan bod komen.

Sorry dat ik 2014 saai noemde. Ik heb beseft dat 2014 toch best vet was. Bovendien is 2014 geen persoon maar een jaar en kan 2014 zich helemaal niet verweren, of mij van repliek dienen. Waarom ik het toch deed? Zie het als een kind dat aan het begin van december al bijna op een grote, drijvende traditie richting het Iberisch schiereiland zat, maar uiteindelijk met kerst toch een Playstation 4 cadeau kreeg.

Er gebeurden namelijk een heleboel vette dingen in 2014. Hier komen ze in een aaneenschakeling van dopeheid. We moeten ergens beginnen. Mijn gevoel zegt

, en als je gevoel

zegt moet je daar gehoor aan geven. Als je

lifestyle erop naslaat nadat hij

tekende, begrijp je wat ik bedoel.

Dit jaar brak Young Thug echt definitief door, en hij vormde samen met

een duo waarvan het kaliber aardig in de richting van

en

stevent. Dat laatste duo liet weer van zich horen door een reünietour,waarin

bij elke show een nieuwe boodschap op zijn jas had staan.

en hij komen beiden uit Atlanta en dat was in 2014 één van de belangrijkste steden voor hiphop. Shit gebeurde daar.

werd opgesloten (#freeguwop), maar dit weerhield hem er niet van om mixtapes uit te brengen alsof het Vinecompilaties waren. In 2014 filmde Noisey de gekke scene van Atlanta, en begin 2015 komt het eerste deel van Noisey Atlanta uit.

We gaan verder met nog meer superdope dingen uit Atlanta. Gucci’s kameraad

kwam ook vrij in 2014, en een paar van zijn protegé-producers gingen in navolging van

van de kofferbakken in Atlanta volop naar de mainstream. Denk hierbij aan

,

en

Mike Will zorgde voor de kickstart van

, Metro en Sonny produceerden mee aan het album waarop

zijn naam eer aan deed, en

en

waren verantwoordelijk voor misschien wel de hit van het jaar waarin

een haperende imperfecte stem gaf aan zijn eigen succes, dankzij zijn eigen imperfecte stijl.

tekende hem op OVO Sound en kwam ook nog met een paar tracks die verder niet superspannend waren, maar wel

dus relevant. DJ Khaled bleek relevanter dan ooit met de boeiendste video van het decennium.

s labelgenoot

kwam met een goed debuutalbum, net als

die dancehall uit het (als ik voor mezelf spreek) verdomhoekje van huisfeestjes en buurtfestivals wist te trekken met het verfrissende

Een andere verfrissing was de meme die de mindset van een heleboel mensen wereldwijd vertegenwoordigt, namelijk dat

die ze verdienen. Datzelfde magazine

die zich tamelijk rustig hield dit jaar. Wel maakte hij deze week bekend dat hij meewerkt aan een musical over politiegeweld, die op AdultSwim te bekijken zal zijn.

Een andere rapper die zijn onvrede uitsprak over het geweld van de Amerikaanse politie was

. Samen met

bracht hij een nieuw

album uit. Voordat ze begonnen aan een show van de tour van dat album gaf

een speech naar aanleiding van de gebeurtenissen in Feguson. Wat mij betreft het meest ontroerende moment in de muziek van 2014 #realtalk. Als je het niet hebt gezien, ga er even voor zitten.

als je de klok hebt horen luiden en niet weet waar de klepel precies hangt. Deze man spreekt uit zijn hart en dat is zeldzaam.

Een andere figuur die niet schroomde om zijn hart te laten spreken, en dat waarschijnlijk nooit van zijn leven zal doen, is

. Hij bracht een nummer uit dat

heet. De betekenis van het woord ‘overwegen’ is hem vreemd. Dit maakt hem een van de grappigste en tegelijkertijd meest integere en oprechte artiesten die ik ken, (ook in 2014!) en daar ben ik hem reuze dankbaar voor. #TYGB

Ook al opereert

op een soort ironisch metaniveau, de hieruit voortvloeiende oprechtheid is #veryrare in 2014. In de indie gebeurde iets soortgelijks, wat oprechtheid betreft. Een band als

is met haar teksten kritisch over de informatisering van de wereld van jongvolwassenen in 2014, zonder daarbij belerend te zijn.

over onzekerheden en imperfecties van het opgroeien, zonder te dwepen.

heeft een zanger die eruitziet (en danst) als een techniekleraar, maar hij zingt over de innerlijke vlam in ieder mens zonder hierover zweverig te worden.

was emotioneel zonder dat ik ervan ging kotsen.

liet zien dat oprechte en ogenschijnlijk tegenstrijdige emoties als bitter cynisme en ongeremde levenslust in hun muziek naast elkaar kunnen bestaan, en

verzorgde

.

Haaks hierop staan acts als

,

,

,

en

die kiezen om hun boodschap (mits aanwezig) te verpakken in een gimmick.

doet dit met een ouderwets nostalgisch gevoel dat een heleboel van haar luisteraars misschien niet eens kennen. Ik niet tenminste.

ishet label van

met

en

en kiest voor een tegenovergestelde aanpak, namelijk supertoekomstpop. Het is nog even de vraag of dit zo veel aandacht heeft gekregen puur omdat het nieuw en gestoord is, of dat het ook daadwerkelijk iets toevoegt, want verder dan ‘Wow, dit is echt gestoorde muziek!!!’ kwam het nog niet echt. Misschien in 2015.

Ik denk dat al deze vette dingen (ik vond dit in elk geval allemaal heel vet) de weg hebben vrijgemaakt voor 2015, een jaar waarin nog vettere dingen gaan gebeuren en nog minder artikelen geschreven worden die uitgaan van het negatieve. Promise.

xoxox, Twan

Voor de chauvinisten onder ons, in

in 2014 in Nederland gebeurde.

Begin november

om van 2014 een memorabel muziekjaar te maken. Ik somde dingen op die in mijn ogen beter konden, maar vergat tegelijkertijd ook een paar dingen. Zo duren muziekjaren eigenlijk maar tot 1 december, en was het dus veel te kort dag om nog heel veel postitiefs van het jaar te verwachten. December is namelijk een tamelijk saai vacuüm van lijstjes, waarin iedereen die dan nog een album uitbrengt ofwel gek ofwel

is. Ik ga trouwens helemaal gek met control + b op alle artiesten die iets vets hebben gedaan in 2014, alsof ik redacteur van de Privé ben. Als je je afvraagt waar

en

zijn: ik ga het vooral hebben over artiesten die ik écht vet en dus noemenswaardig vind. Ze zullen verder niet aan bod komen.

Sorry dat ik 2014 saai noemde. Ik heb beseft dat 2014 toch best vet was. Bovendien is 2014 geen persoon maar een jaar en kan 2014 zich helemaal niet verweren, of mij van repliek dienen. Waarom ik het toch deed? Zie het als een kind dat aan het begin van december al bijna op een grote, drijvende traditie richting het Iberisch schiereiland zat, maar uiteindelijk met kerst toch een Playstation 4 cadeau kreeg.

Er gebeurden namelijk een heleboel vette dingen in 2014. Hier komen ze in een aaneenschakeling van dopeheid. We moeten ergens beginnen. Mijn gevoel zegt

, en als je gevoel

zegt moet je daar gehoor aan geven. Als je

lifestyle erop naslaat nadat hij

tekende, begrijp je wat ik bedoel.

Dit jaar brak Young Thug echt definitief door, en hij vormde samen met

een duo waarvan het kaliber aardig in de richting van

en

stevent. Dat laatste duo liet weer van zich horen door een reünietour,waarin

bij elke show een nieuwe boodschap op zijn jas had staan.

en hij komen beiden uit Atlanta en dat was in 2014 één van de belangrijkste steden voor hiphop. Shit gebeurde daar.

werd opgesloten (#freeguwop), maar dit weerhield hem er niet van om mixtapes uit te brengen alsof het Vinecompilaties waren. In 2014 filmde Noisey de gekke scene van Atlanta, en begin 2015 komt het eerste deel van Noisey Atlanta uit.

We gaan verder met nog meer superdope dingen uit Atlanta. Gucci’s kameraad

kwam ook vrij in 2014, en een paar van zijn protegé-producers gingen in navolging van

van de kofferbakken in Atlanta volop naar de mainstream. Denk hierbij aan

,

en

Mike Will zorgde voor de kickstart van

, Metro en Sonny produceerden mee aan het album waarop

zijn naam eer aan deed, en

en

waren verantwoordelijk voor misschien wel de hit van het jaar waarin

een haperende imperfecte stem gaf aan zijn eigen succes, dankzij zijn eigen imperfecte stijl.

tekende hem op OVO Sound en kwam ook nog met een paar tracks die verder niet superspannend waren, maar wel

dus relevant. DJ Khaled bleek relevanter dan ooit met de boeiendste video van het decennium.

s labelgenoot

kwam met een goed debuutalbum, net als

die dancehall uit het (als ik voor mezelf spreek) verdomhoekje van huisfeestjes en buurtfestivals wist te trekken met het verfrissende

Een andere verfrissing was de meme die de mindset van een heleboel mensen wereldwijd vertegenwoordigt, namelijk dat

die ze verdienen. Datzelfde magazine

die zich tamelijk rustig hield dit jaar. Wel maakte hij deze week bekend dat hij meewerkt aan een musical over politiegeweld, die op AdultSwim te bekijken zal zijn.

Een andere rapper die zijn onvrede uitsprak over het geweld van de Amerikaanse politie was

. Samen met

bracht hij een nieuw

album uit. Voordat ze begonnen aan een show van de tour van dat album gaf

een speech naar aanleiding van de gebeurtenissen in Feguson. Wat mij betreft het meest ontroerende moment in de muziek van 2014 #realtalk. Als je het niet hebt gezien, ga er even voor zitten.

als je de klok hebt horen luiden en niet weet waar de klepel precies hangt. Deze man spreekt uit zijn hart en dat is zeldzaam.

Een andere figuur die niet schroomde om zijn hart te laten spreken, en dat waarschijnlijk nooit van zijn leven zal doen, is

. Hij bracht een nummer uit dat

heet. De betekenis van het woord ‘overwegen’ is hem vreemd. Dit maakt hem een van de grappigste en tegelijkertijd meest integere en oprechte artiesten die ik ken, (ook in 2014!) en daar ben ik hem reuze dankbaar voor. #TYGB

Ook al opereert

op een soort ironisch metaniveau, de hieruit voortvloeiende oprechtheid is #veryrare in 2014. In de indie gebeurde iets soortgelijks, wat oprechtheid betreft. Een band als

is met haar teksten kritisch over de informatisering van de wereld van jongvolwassenen in 2014, zonder daarbij belerend te zijn.

over onzekerheden en imperfecties van het opgroeien, zonder te dwepen.

heeft een zanger die eruitziet (en danst) als een techniekleraar, maar hij zingt over de innerlijke vlam in ieder mens zonder hierover zweverig te worden.

was emotioneel zonder dat ik ervan ging kotsen.

liet zien dat oprechte en ogenschijnlijk tegenstrijdige emoties als bitter cynisme en ongeremde levenslust in hun muziek naast elkaar kunnen bestaan, en

verzorgde

.

Haaks hierop staan acts als

,

,

,

en

die kiezen om hun boodschap (mits aanwezig) te verpakken in een gimmick.

doet dit met een ouderwets nostalgisch gevoel dat een heleboel van haar luisteraars misschien niet eens kennen. Ik niet tenminste.

ishet label van

met

en

en kiest voor een tegenovergestelde aanpak, namelijk supertoekomstpop. Het is nog even de vraag of dit zo veel aandacht heeft gekregen puur omdat het nieuw en gestoord is, of dat het ook daadwerkelijk iets toevoegt, want verder dan ‘Wow, dit is echt gestoorde muziek!!!’ kwam het nog niet echt. Misschien in 2015.

Ik denk dat al deze vette dingen (ik vond dit in elk geval allemaal heel vet) de weg hebben vrijgemaakt voor 2015, een jaar waarin nog vettere dingen gaan gebeuren en nog minder artikelen geschreven worden die uitgaan van het negatieve. Promise.

xoxox, Twan

Voor de chauvinisten onder ons, in

in 2014 in Nederland gebeurde.

Begin november

om van 2014 een memorabel muziekjaar te maken. Ik somde dingen op die in mijn ogen beter konden, maar vergat tegelijkertijd ook een paar dingen. Zo duren muziekjaren eigenlijk maar tot 1 december, en was het dus veel te kort dag om nog heel veel postitiefs van het jaar te verwachten. December is namelijk een tamelijk saai vacuüm van lijstjes, waarin iedereen die dan nog een album uitbrengt ofwel gek ofwel

is. Ik ga trouwens helemaal gek met control + b op alle artiesten die iets vets hebben gedaan in 2014, alsof ik redacteur van de Privé ben. Als je je afvraagt waar

en

zijn: ik ga het vooral hebben over artiesten die ik écht vet en dus noemenswaardig vind. Ze zullen verder niet aan bod komen.

Sorry dat ik 2014 saai noemde. Ik heb beseft dat 2014 toch best vet was. Bovendien is 2014 geen persoon maar een jaar en kan 2014 zich helemaal niet verweren, of mij van repliek dienen. Waarom ik het toch deed? Zie het als een kind dat aan het begin van december al bijna op een grote, drijvende traditie richting het Iberisch schiereiland zat, maar uiteindelijk met kerst toch een Playstation 4 cadeau kreeg.

Er gebeurden namelijk een heleboel vette dingen in 2014. Hier komen ze in een aaneenschakeling van dopeheid. We moeten ergens beginnen. Mijn gevoel zegt

, en als je gevoel

zegt moet je daar gehoor aan geven. Als je

lifestyle erop naslaat nadat hij

tekende, begrijp je wat ik bedoel.

Dit jaar brak Young Thug echt definitief door, en hij vormde samen met

een duo waarvan het kaliber aardig in de richting van

en

stevent. Dat laatste duo liet weer van zich horen door een reünietour,waarin

bij elke show een nieuwe boodschap op zijn jas had staan.

en hij komen beiden uit Atlanta en dat was in 2014 één van de belangrijkste steden voor hiphop. Shit gebeurde daar.

werd opgesloten (#freeguwop), maar dit weerhield hem er niet van om mixtapes uit te brengen alsof het Vinecompilaties waren. In 2014 filmde Noisey de gekke scene van Atlanta, en begin 2015 komt het eerste deel van Noisey Atlanta uit.

We gaan verder met nog meer superdope dingen uit Atlanta. Gucci’s kameraad

kwam ook vrij in 2014, en een paar van zijn protegé-producers gingen in navolging van

van de kofferbakken in Atlanta volop naar de mainstream. Denk hierbij aan

,

en

Mike Will zorgde voor de kickstart van

, Metro en Sonny produceerden mee aan het album waarop

zijn naam eer aan deed, en

en

waren verantwoordelijk voor misschien wel de hit van het jaar waarin

een haperende imperfecte stem gaf aan zijn eigen succes, dankzij zijn eigen imperfecte stijl.

tekende hem op OVO Sound en kwam ook nog met een paar tracks die verder niet superspannend waren, maar wel

dus relevant. DJ Khaled bleek relevanter dan ooit met de boeiendste video van het decennium.

s labelgenoot

kwam met een goed debuutalbum, net als

die dancehall uit het (als ik voor mezelf spreek) verdomhoekje van huisfeestjes en buurtfestivals wist te trekken met het verfrissende

Een andere verfrissing was de meme die de mindset van een heleboel mensen wereldwijd vertegenwoordigt, namelijk dat

die ze verdienen. Datzelfde magazine

die zich tamelijk rustig hield dit jaar. Wel maakte hij deze week bekend dat hij meewerkt aan een musical over politiegeweld, die op AdultSwim te bekijken zal zijn.

Een andere rapper die zijn onvrede uitsprak over het geweld van de Amerikaanse politie was

. Samen met

bracht hij een nieuw

album uit. Voordat ze begonnen aan een show van de tour van dat album gaf

een speech naar aanleiding van de gebeurtenissen in Feguson. Wat mij betreft het meest ontroerende moment in de muziek van 2014 #realtalk. Als je het niet hebt gezien, ga er even voor zitten.

als je de klok hebt horen luiden en niet weet waar de klepel precies hangt. Deze man spreekt uit zijn hart en dat is zeldzaam.

Een andere figuur die niet schroomde om zijn hart te laten spreken, en dat waarschijnlijk nooit van zijn leven zal doen, is

. Hij bracht een nummer uit dat

heet. De betekenis van het woord ‘overwegen’ is hem vreemd. Dit maakt hem een van de grappigste en tegelijkertijd meest integere en oprechte artiesten die ik ken, (ook in 2014!) en daar ben ik hem reuze dankbaar voor. #TYGB

Ook al opereert

op een soort ironisch metaniveau, de hieruit voortvloeiende oprechtheid is #veryrare in 2014. In de indie gebeurde iets soortgelijks, wat oprechtheid betreft. Een band als

is met haar teksten kritisch over de informatisering van de wereld van jongvolwassenen in 2014, zonder daarbij belerend te zijn.

over onzekerheden en imperfecties van het opgroeien, zonder te dwepen.

heeft een zanger die eruitziet (en danst) als een techniekleraar, maar hij zingt over de innerlijke vlam in ieder mens zonder hierover zweverig te worden.

was emotioneel zonder dat ik ervan ging kotsen.

liet zien dat oprechte en ogenschijnlijk tegenstrijdige emoties als bitter cynisme en ongeremde levenslust in hun muziek naast elkaar kunnen bestaan, en

verzorgde

.

Haaks hierop staan acts als

,

,

,

en

die kiezen om hun boodschap (mits aanwezig) te verpakken in een gimmick.

doet dit met een ouderwets nostalgisch gevoel dat een heleboel van haar luisteraars misschien niet eens kennen. Ik niet tenminste.

ishet label van

met

en

en kiest voor een tegenovergestelde aanpak, namelijk supertoekomstpop. Het is nog even de vraag of dit zo veel aandacht heeft gekregen puur omdat het nieuw en gestoord is, of dat het ook daadwerkelijk iets toevoegt, want verder dan ‘Wow, dit is echt gestoorde muziek!!!’ kwam het nog niet echt. Misschien in 2015.

Ik denk dat al deze vette dingen (ik vond dit in elk geval allemaal heel vet) de weg hebben vrijgemaakt voor 2015, een jaar waarin nog vettere dingen gaan gebeuren en nog minder artikelen geschreven worden die uitgaan van het negatieve. Promise.

xoxox, Twan

Voor de chauvinisten onder ons, in

in 2014 in Nederland gebeurde.

Begin november

om van 2014 een memorabel muziekjaar te maken. Ik somde dingen op die in mijn ogen beter konden, maar vergat tegelijkertijd ook een paar dingen. Zo duren muziekjaren eigenlijk maar tot 1 december, en was het dus veel te kort dag om nog heel veel postitiefs van het jaar te verwachten. December is namelijk een tamelijk saai vacuüm van lijstjes, waarin iedereen die dan nog een album uitbrengt ofwel gek ofwel

is. Ik ga trouwens helemaal gek met control + b op alle artiesten die iets vets hebben gedaan in 2014, alsof ik redacteur van de Privé ben. Als je je afvraagt waar

en

zijn: ik ga het vooral hebben over artiesten die ik écht vet en dus noemenswaardig vind. Ze zullen verder niet aan bod komen.

Sorry dat ik 2014 saai noemde. Ik heb beseft dat 2014 toch best vet was. Bovendien is 2014 geen persoon maar een jaar en kan 2014 zich helemaal niet verweren, of mij van repliek dienen. Waarom ik het toch deed? Zie het als een kind dat aan het begin van december al bijna op een grote, drijvende traditie richting het Iberisch schiereiland zat, maar uiteindelijk met kerst toch een Playstation 4 cadeau kreeg.

Er gebeurden namelijk een heleboel vette dingen in 2014. Hier komen ze in een aaneenschakeling van dopeheid. We moeten ergens beginnen. Mijn gevoel zegt

, en als je gevoel

zegt moet je daar gehoor aan geven. Als je

lifestyle erop naslaat nadat hij

tekende, begrijp je wat ik bedoel.

Dit jaar brak Young Thug echt definitief door, en hij vormde samen met

een duo waarvan het kaliber aardig in de richting van

en

stevent. Dat laatste duo liet weer van zich horen door een reünietour,waarin

bij elke show een nieuwe boodschap op zijn jas had staan.

en hij komen beiden uit Atlanta en dat was in 2014 één van de belangrijkste steden voor hiphop. Shit gebeurde daar.

werd opgesloten (#freeguwop), maar dit weerhield hem er niet van om mixtapes uit te brengen alsof het Vinecompilaties waren. In 2014 filmde Noisey de gekke scene van Atlanta, en begin 2015 komt het eerste deel van Noisey Atlanta uit.

We gaan verder met nog meer superdope dingen uit Atlanta. Gucci’s kameraad

kwam ook vrij in 2014, en een paar van zijn protegé-producers gingen in navolging van

van de kofferbakken in Atlanta volop naar de mainstream. Denk hierbij aan

,

en

Mike Will zorgde voor de kickstart van

, Metro en Sonny produceerden mee aan het album waarop

zijn naam eer aan deed, en

en

waren verantwoordelijk voor misschien wel de hit van het jaar waarin

een haperende imperfecte stem gaf aan zijn eigen succes, dankzij zijn eigen imperfecte stijl.

tekende hem op OVO Sound en kwam ook nog met een paar tracks die verder niet superspannend waren, maar wel

dus relevant. DJ Khaled bleek relevanter dan ooit met de boeiendste video van het decennium.

s labelgenoot

kwam met een goed debuutalbum, net als

die dancehall uit het (als ik voor mezelf spreek) verdomhoekje van huisfeestjes en buurtfestivals wist te trekken met het verfrissende

Een andere verfrissing was de meme die de mindset van een heleboel mensen wereldwijd vertegenwoordigt, namelijk dat

die ze verdienen. Datzelfde magazine

die zich tamelijk rustig hield dit jaar. Wel maakte hij deze week bekend dat hij meewerkt aan een musical over politiegeweld, die op AdultSwim te bekijken zal zijn.

Een andere rapper die zijn onvrede uitsprak over het geweld van de Amerikaanse politie was

. Samen met

bracht hij een nieuw

album uit. Voordat ze begonnen aan een show van de tour van dat album gaf

een speech naar aanleiding van de gebeurtenissen in Feguson. Wat mij betreft het meest ontroerende moment in de muziek van 2014 #realtalk. Als je het niet hebt gezien, ga er even voor zitten.

als je de klok hebt horen luiden en niet weet waar de klepel precies hangt. Deze man spreekt uit zijn hart en dat is zeldzaam.

Een andere figuur die niet schroomde om zijn hart te laten spreken, en dat waarschijnlijk nooit van zijn leven zal doen, is

. Hij bracht een nummer uit dat

heet. De betekenis van het woord ‘overwegen’ is hem vreemd. Dit maakt hem een van de grappigste en tegelijkertijd meest integere en oprechte artiesten die ik ken, (ook in 2014!) en daar ben ik hem reuze dankbaar voor. #TYGB

Ook al opereert

op een soort ironisch metaniveau, de hieruit voortvloeiende oprechtheid is #veryrare in 2014. In de indie gebeurde iets soortgelijks, wat oprechtheid betreft. Een band als

is met haar teksten kritisch over de informatisering van de wereld van jongvolwassenen in 2014, zonder daarbij belerend te zijn.

over onzekerheden en imperfecties van het opgroeien, zonder te dwepen.

heeft een zanger die eruitziet (en danst) als een techniekleraar, maar hij zingt over de innerlijke vlam in ieder mens zonder hierover zweverig te worden.

was emotioneel zonder dat ik ervan ging kotsen.

liet zien dat oprechte en ogenschijnlijk tegenstrijdige emoties als bitter cynisme en ongeremde levenslust in hun muziek naast elkaar kunnen bestaan, en

verzorgde

.

Haaks hierop staan acts als

,

,

,

en

die kiezen om hun boodschap (mits aanwezig) te verpakken in een gimmick.

doet dit met een ouderwets nostalgisch gevoel dat een heleboel van haar luisteraars misschien niet eens kennen. Ik niet tenminste.

ishet label van

met

en

en kiest voor een tegenovergestelde aanpak, namelijk supertoekomstpop. Het is nog even de vraag of dit zo veel aandacht heeft gekregen puur omdat het nieuw en gestoord is, of dat het ook daadwerkelijk iets toevoegt, want verder dan ‘Wow, dit is echt gestoorde muziek!!!’ kwam het nog niet echt. Misschien in 2015.

Ik denk dat al deze vette dingen (ik vond dit in elk geval allemaal heel vet) de weg hebben vrijgemaakt voor 2015, een jaar waarin nog vettere dingen gaan gebeuren en nog minder artikelen geschreven worden die uitgaan van het negatieve. Promise.

xoxox, Twan

Voor de chauvinisten onder ons, in

in 2014 in Nederland gebeurde.