FYI.

This story is over 5 years old.

De lyric video is ziek

En dat komt door Afrojack.
12.2.14

Ik zag het al een tijdje aankomen en durfde het eigenlijk niet te zeggen, maar het gaat niet goed met de lyric video. Maar we kunnen het niet langer negeren. We zijn op een punt aangekomen waarop we moeten gaan kijken of er eigenlijk nog wel een weg terug is.

Dat komt door Afrojack.

Hij bracht vorige week zijn nieuwe video uit. Daar is op zich niets mis mee, dat gebeurt wel vaker. Maar het was wel voor het eerst dat ik bij het klikken op een Facebookpost van Afrojack van een wel heel koude kermis thuiskwam. Afrojack maakte me namelijk warm met dit:

Dus ik dacht: hee, wat leuk. Een nieuwe lyric video van Afrojack met die ene zanger die me niets zegt. Even kijken.

En op zich is wat je te zien krijgt, prima. Maar waarom, Afrojack, noem je dit een lyric video als er alleen in de eerste twintig seconden iets van songtekst is te zien? En oké, halverwege nog even. Maar een lyric video? Nee.

Het enige wat ik wél uit de video kan opmaken is dat het principe van de lyric video nu echt uit de hand loopt. En dat is knap, want je zou verwachten dat met een oersimpel concept waar een videoclip de songtekst van een lied weergeeft dat je op dat moment hoort, weinig fout kan gaan.

Advertentie

Maar het gebeurt, en miljoenen ogen zien het met lede ogen aan.

De magnetische aantrekkingskracht van een lyric video uitgebeeld.

Vraag niet aan je vader of hij weleens heeft gehoord van lyric video’s. Hij zal je vertellen dat de geschiedenis van dat type video way back gaat en zijn oorsprong vindt in de clip Subterranean Homesick Blues van Bob Dylan in 1966. Luister daar niet naar, zoals Bob zelf al zegt: zover de muziekgeschiedenis in gaat heeft geen zin. Vergeet ook George Michael die in de jaren negentig geen zin had in een videoclip, waarop werd besloten om niet zoals Pearl Jam maar helemaal niets uit te brengen, een video te droppen met heel veel zwart en witte letters.

Oei, die boodschap in het begin komt wel hard.

Voor nu is het belangrijk om deze video van Cee Lo Green te kennen.

Sinds hij hiermee kwam, wil iedereen dit. Zo gek is die reactie niet, want dit is ook echt een goeie. Alsof de songtekst is geschreven om op beeld te worden afgedrukt. Maar laten we niet overdrijven. We hoeven echt niet van elk nummer een lyric video voorgeschoteld te krijgen. Of wel? Nou ja, blijkbaar wel. Anders zouden we niet met ons 68 miljoenen kijken naar deze:

Oke, dit is ook een voorbeeld van een leuke.

CAUSE I’M A CHAMPION AND YOU’RE GONNA HEAR ME ROAR.

Dit is by far een van mijn favoriete empowerment songs. Maar nu weer verder.

De lyric video is de meest recente vondst van de A-klasse muziekindustrie. Je hebt een nieuw nummer en omdat je niet volledig afhankelijk wil zijn van Spotify, Deezer, de ether, internetradio, Soundcloud en het wereldwijde web en je officiële video nog niet klaar is, wil je hem toch ook op YouTube hebben. En dus flans je een lyric video in elkaar. Plak daar de classificatie ‘official’ op en een nieuw kanaal plus een nieuwe inkomstenbron (want advertenties) is geboren.

Advertentie

En een maand later komt er nog netjes de officiële videoclip erachter aan, die tegenwoordig dan wel weer verdomd veel lijkt op die met tekst (zoek de verschillen in de twee video’s van Justin Timberlake voor Suit & Tie). Eigenlijk is het hetzelfde als met de re-releases waar we al eens eerder over schreven: het gebeurt steeds vaker dat een artiest een jaar release het album iets aan de cover en de titel verandert en dan net doen of het om een officiële (!!) nieuwe plaat gaat. Maar stel jezelf eens de vraag: had je dit allemaal gepikt als je er telefoonkosten aan kwijt was geweest om ze bij The Box aan te vragen? Neem nou deze officiële lyric video van Lady Ga Ga voor Applause.

In vergelijking met deze clip verdient die van Lookapony die we je laatst lieten zien

een dikke prijs

.

Gelukkig zijn er ook genoeg goeie lyric video’s te vinden, die zelfs beter zijn dan hun officiële nazaat. Van mij hoeft het concept dan ook niet te verdwijnen, maar als je eraan begint, neem het dan wel serieus. Natuurlijk moeten we ook onszelf recht in de ogen aan durven kijken, want het is net zo goed onze eigen schuld dat we sinds de komst van YouTube niet alleen met de meest verschrikkelijke DIY-troep zitten opgescheept, maar ook met Sesamstraat-achtige video’s met bewegende letters. We kijken zo graag naar lyric video’s dat het zelfs de status van een doodgewone en vaak veel mooiere, innovatievere en veelzeggendere official videoclip heeft ingehaald waardoor Afrojack zijn nieuwe clip nu liever een official lyric video noemt. Daar krijg je blijkbaar meer clicks mee.

Maar serieus, Afrojack, tweehonderdvijfendertig keer je naam voorbij laten komen, maakt nog geen lyric video. Toon een beetje respect.

Volgende week praat ik je bij over een veel leukere trend op het gebied van ‘officieel’: de official cover video.