FYI.

This story is over 5 years old.

Het andere - zuipgrage, heavy rockende - leven van Tim Knol

Een interview met de troetel troubadour over zijn eigen biertje en naar de klote gaan.
22 april 2015, 8:00am

Tim Knol, de troetel troubadour uit Hoorn met liedjes die goed gedijen op het geluid van het zilte zeewater klotsend tegen de Vlielandse duinen, is bezig met nieuwe dingen. Dingen waarvan je denkt: is dat mijn Tim Knol? Samen met zijn band The Miseries bracht hij laatst een verre van ellendige garagerockplaat uit die vooral gaat over naar de klote gaan. En of dat nog niet genoeg was om mensen in verwarring achter te laten (zoals deze persoon hier), komt hij ook nog met zijn eigen biertje, Wiggle genaamd. Want Knol houdt van bier. Veel, zo blijkt nadat we hem spraken over zijn eigen alcoholische versnapering, zuipen met de band en zijn plannen voor de toekomst.

Noisey: Ha Tim! Er gebeurt momenteel zoveel in je leven, dat het voor de buitenwereld moeilijk is bij te houden: een garageplaat, eigen bier. Laten we met dat laatste beginnen. Je biertje Wiggle is vernoemd naar één van de nummers op het album van The Miseries, maar waarom nou precies dat nummer?

Tim Knol: Wiggle is gewoon een coole naam voor een biertje, en dat nummer past wel goed bij bier omdat het over een avond in het café gaat. Over dat je daar maar een beetje met je dronken kop heen en weer wiebelt, terwijl je allemaal dieren voorbij ziet lopen.

Best lastig om een perfect biertje te maken denk ik – hoe heb je dat gedaan?

Kijk, smaken verschillen en er zijn best veel biertjes met aparte smaken. Ik heb vijf van mijn favoriete biertjes aan de Amsterdamse brouwerij Cinema Brewers gegeven, die hebben me geholpen met het recept. Daarna zijn ik en mijn compagnon Thomas dat thuis gaan brouwen, met zo’n homekit. Na een tijdje proberen zijn we uiteindelijk weer teruggegaan naar Cinema Brewers, en die waren enthousiast en zijn ermee aan de slag gegaan. Na een maand konden we het daar proeven.

En, hoe smaakt het?

Het is een vrij bitter biertje geworden, maar niet te extreem hoor. Het is een West Coast IPA, bier dat in Amerika veel wordt gemaakt en wat ik daar veel dronk. Ik had vorig jaar mijn eerste fustje van mijn eigen bier meegekregen. Toen ik het dronk, waande ik mij weer in de States.

Heb je er al een keer te veel van gezopen?

Ja, van de eerste lichting wel, van de nieuwe nog niet. Die moet nog gelabeld worden. Ik kan niet wachten.

Je hebt nu je eigen platenlabel én brouwerij, wat ben je nog meer van plan?

Zodra ik op een idee kom, kijk ik of het haalbaar is. Ik ben niet zo commercieel aangelegd, en toevallig was het gewoon mogelijk om een eigen label en brouwerij te starten. Dat komt gewoon op je pad. Net zoals een vriend van me aan een boek over muziek werkt. Dat inspireert weer om misschien wel een eigen uitgeverij te starten. Wie weet.

Tim proeft zijn bier uit het eerste vat.

Over je band, The Miseries – zijn jullie echt zo’n ellendig zootje?

Ja, maar niet op die manier. Vooral ellendig als in brak na een avond flink zuipen.

Het is iets totaal anders dan de fans van singer-songwriter Tim Knol van je gewend zijn. Wat waren hun reacties?

Sommigen vonden het raar, anderen juist wel tof. Maar ik ben gestopt om daar over na te denken. Ik had zin om even geen rekening te houden met iedereen om mij heen zonder muzikale concessies te doen. Eventjes niet bezig met de muzikale sleur waarin je dezelfde mensen spreekt en bezig moet zijn met de promotie. Daarbij had ik al heel lang met drummer Kees het plan om deze band neer te zetten. Even iets nieuws met vers bloed.

Speel je liever alleen of met The Miseries?

Nu op dit moment is het heel fijn om even niet bezig te zijn met soloprojecten.

Ik vind het ook wel heerlijk om alleen met gitaar op het podium te staan en verhalen te vertellen, alleen nu niet, dat komt in het najaar wel weer. Het is heerlijk om met de band lol te trappen en op te treden.

Veel nummers gaan over naar de klote gaan, doen jullie dat vaak?

Niet wat betreft drugs, dus gewoon zuipen na een concert. En dan voelen we ons weer ellendig de dag daarop. Geen andere problemen hoor, gewoon brak. De Nederlandse popmuziek is grotendeels best beleefd, hoewel je als muzikant vaak na concerten naar de klote gaat. Waarom zou je daar dan niet over zingen?

Wat zijn jullie nog van plan om te doen naast het toeren?

Volgend jaar zullen we weer een plaat uitbrengen, denk ik. We zijn nog lang niet klaar met spelen.

En bier drinken?

Natuurlijk.