Advertentie
verslaving

Je kunt een verslaving aan opiaten niet behandelen zonder nicotineverslaving aan te pakken

Deskundigen zeggen dat doorroken na drugsverslaving het risico op een terugval kan vergroten.

door Madison Margolin
11 december 2017, 10:07am

Afbeelding via chiewr / Getty

Amerika is in de greep van een opiaten-crisis. Toch zou je kunnen zeggen dat tabak nog steeds de grootste moordenaar is. Vorig jaar zijn er 64.000 mensen overleden aan een overdosis, terwijl sigaretten in de Verenigde Staten jaarlijks meer dan 480.000 doden veroorzaken.

Hoewel sigaretten de afgelopen jaren steeds verder gestigmatiseerd zijn geraakt, rookt nog steeds een groot percentage van alle mensen – vooral in verslavingsklinieken. Mensen met psychische aandoeningen en verslavingsproblemen roken twee tot vier keer vaker dan gemiddeld. Zo rookt 40,1 procent van de mensen met een geestesziekte, en ongeveer 63,6 procent van de mensen met een verslaving aan verdovende middelen rookt. Uit een onderzoek uit 2014 bleek dat ongeveer de helft van alle patiënten met schizofrenie, depressie of een bipolaire stoornis uiteindelijk sterft aan een tabak-gerelateerde ziekte. Mensen met geestelijke gezondheidsproblemen zijn gevoeliger voor een verslaving en mensen met een verslaving hebben meer kans op geestesziekten – de zogeheten 'dubbele diagnose'. Het is belangrijk deze te herkennen, want een psychische aandoening kan van invloed zijn op hoe iemand behandeld wordt voor zijn verslaving.

Datzelfde onderzoek, waaraan 590.000 volwassenen meededen, stelt ook dat drugsgebruikers die roken vier keer meer kans hebben om voortijdig te overlijden dan gebruikers die niet roken. Het onderzoek toont aan dat tabak de belangrijkste doodsoorzaak is voor mensen met een psychische aandoening en verslaving – jaarlijks vallen er 200.000 tabak-gerelateerde doden in deze groep. Daarbij consumeert deze demografische groep 44 procent van alle sigaretten.

Helaas is het in afkickprogramma’s gebruikelijk om alleen maar te focussen op stoppen met het middel dat een directe bedreiging vormt, zoals heroïne. "Er zit voordelen aan het concentreren op de meest dreigende crisis, en je wilt mensen in het behandelproces houden," legt Christy Parque uit. Parque is de president en CEO van de Coalitie voor Gedragsgezondheid in New York. Wanneer een patiënt moet stoppen met roken kan dat een extra drempel opwerpen, "maar onze hulpverleners benaderen de patiënt holistischer en vragen ook naar hun rookgewoonten, ze adviseren over de gezondheidsrisico’s van tabak en kijken hoe bereid de patiënt is behandeld te worden voor tabaksgebruik."

Er is geen onderzoek dat aantoont dat het de behandeling verstoort als je gelijktijdig stopt met tabak en een ander middel, zegt Luis Torres. Torres werkt aan tabak-, alcohol- en drugsgebruik bij medisch centrum NYU Langone voor het departement van volksgezondheid. Sterker nog, zegt hij, er is bewijs voor het tegenovergestelde.

Rokers die tijdens hun verslavingsbehandeling stoppen, hebben 25 procent meer kans om op de lange termijn clean te blijven. "Uit onderzoek naar patiënten die gelijktijdig werden behandeld voor geestelijke gezondheidsproblemen is gebleken dat stoppen met roken depressie of posttraumatische stress niet verergert en ook niet leidt tot ziekenhuisopname," zegt Torres. "Kortom, rokers moeten aangemoedigd worden te stoppen, of ze nu onder behandeling staan of niet."

Hoewel verslavingsklinieken historisch gezien niet altijd fan zijn van patiënten die gelijktijdig met roken en drugs stoppen, begint dit langzaam te veranderen nu wordt erkend dat iemands levensverwachting toeneemt als de tabaksverslaving ook wordt behandeld, zegt Torres. Bovendien kan nicotinegebruik een neurologische trigger zijn die tot verder drugsgebruik aanzet als de patiënt gewend is om te roken als hij of zij high wordt.

"Er is onderzoek dat aantoont dat de neurotransmittersystemen waarop opiaten en nicotine werken invloed hebben op elkaar en zo op het effect dat drugs hebben. Dit betekent dat nicotine je lichaam kan scherpstellen voor het gebruik van andere drugs en andersom," zegt Donna Shelley, universitair hoofddocent Geneeskunde aan het departement van volksgezondheid van NYU Langone en directeur van NYC Treats Tobacco. "Het is logisch dat als je een opiatenverslaving behandelt maar niet de nicotineverslaving, het nicotinegebruik het risico op een terugval vergroot." Dit kan de theorie zijn achter het onderzoek dat aantoont dat tegelijk stoppen met drugs en sigaretten een patiënt kan helpen van allebei af te blijven.

Torres geeft de staat New York als voorbeeld van hoe nieuw beleid kan helpen drugs- en alcoholverslaving te behandelen: sinds 2008 moeten alle door de staat gecertificeerde behandelingsklinieken rookvrij zijn, voor zowel het personeel als de patiënten, en moeten ze diensten aanbieden die helpen om te stoppen met roken. Maar buiten New York is het heel anders. Slechts een kwart van de geestelijke gezondheidszorgcentra bieden ook een programma voor het stoppen met roken. Volgens een enquête uit 2016 controleert slechts 64 procent van de verslavingsklinieken of iemand rookt en biedt slechts 47 procent therapie om te stoppen. Nog minder – minder dan 27 procent – biedt nicotinevervangers, en slechts 20 procent biedt medicatie zonder nicotine om te stoppen met roken.

"Ik ben een groot voorstander van het verminderen van nicotineverslaving [ten opzichte van enkel geheelonthouding], zegt Shelley. "We zijn zo puriteins geweest over sigaretten." Wat er ook helpt om iemand te laten minderen met tabaksgebruik, dat is het doel. Of het nu nicotinevervangers zijn, e-sigaretten, minder roken enzovoorts. "De meeste rokers, inclusief opiaten-verslaafden en anderen met drugsproblemen, willen stoppen met roken," voegt ze toe. "Het is duur en slecht voor je gezondheid, vooral als je probeert te stoppen met drugs."

Met het een of het ander stoppen betekent hoe dan ook dat een patiënt ontwenningsverschijnselen krijgt. "Ontwenningsverschijnselen doen zeer. Ze zijn verschrikkelijk, je wordt chagrijnig en prikkelbaar, of je bent misselijk," zegt Beth Covelli, senior-manager van een New Yorkse polikliniek voor verslavingszorg. "Als je stopt met opiaten heb je die symptomen toch al. Als je stopt met roken heb je die symptomen ook. Je kunt er maar beter in één keer vanaf zijn.”