Identiteit

Mensen vertellen over hun ongemakkelijkste momenten met een drugsdealer

Drugs kopen is sowieso niet echt een plezierige gebeurtenis, eerder hoogst ongemakkelijk, maar sommige mensen zijn er wel heel slecht in.

door Zing Tsjeng
25 oktober 2016, 8:59am

FOTO VIA WIKIMEDIA 

Als je regelmatig drugs koopt, weet je dat ongemakkelijke momenten er nou eenmaal bijhoren. Het is vergelijkbaar als voor het eerst naar de wc moeten voor een grote boodschap bij je nieuwe lief: soms heb je geen keus en moet je, voor het hogere doel, even op de blaren wc-bril zitten.

Als je drugs wil gebruiken en niet de eeuwige profiteur wil zijn, ontkom je er niet aan – zie het als een soort drugsbelasting op je plezier. Zo'n ongemakkelijk moment met een dealer herinnert je er even aan dat je iets illegaals aan het doen bent, zodat je later helemaal los kunt gaan. Drugs kopen is voor niemand leuk, maar soms wordt zelfs de simpelste aankoop een soort slechte slapstick. Met dat in ons achterhoofd spraken we een paar mensen die ons vertelden over de enorm slechte en ongemakkelijke ervaringen met drugs kopen.

Zara
Mijn vrienden en ik wilden wat drugs hebben voordat we naar een festival gingen, dus we nodigden mijn oude dealer bij mij thuis uit. De dag daarvoor had ik toevallig wat drugs-testkits gekregen en daar waren we thuis mee aan het klooien. De reden dat we juist deze dealer hadden gebeld was dat ik een tijdje matige drugs had gekocht van goedkopere dealers. We waren voor de lol wat van die slechte coke aan het testen die ik maanden geleden had gekocht.

Maar toen de dealer binnenkwam zag hij natuurlijk meteen die testkits liggen. Ik was ze vergeten op te bergen, dus ze lagen gewoon nog op tafel. "Oh, dus je vertrouwt me niet?" vroeg hij. Hij is bijna twee meter lang, een boom van een vent. Ik had alleen maar mijn stonervriend Joe om me te beschermen, maar hij zat te trillen op de bank. Gelukkig zei de dealer dat hij sowieso al drugstests wilde kopen, dus hij wilde ze graag uitproberen.

Vervolgens hebben we 45 pijnlijke minuten met m'n dealer aan de tafel gezeten zonder een woord te zeggen, terwijl hij alle mogelijke soorten drugs uit zijn tas trok. Coke, mdma, pillen, designer drugs zoals 2CB en 2CI – hij testte ze stuk voor stuk. Maar er gebeurde niks. De test veranderen niet in een bepaalde kleur, zoals zou moeten als het goede of juist slechte drugs zijn. Na een doodse stilte zei ik met moeite: "Haha... het zullen wel slechte tests zijn?".

Ik kreeg uiteindelijk wel korting, dus zo erg was het ook weer niet.

Foto door KKGAD via Stocksy

Bradley
Ik ging een keer naar een kroeg in de buurt om een zak wiet te kopen. Een auto knipperde met zijn koplampen dus ik stapte in. Ik gaf hem het geld en hij gaf me een zak met coke. Toen kregen we ruzie. Had ik hem te weinig betaald of had hij mij het verkeerde spul gegeven?

Hij vroeg: "Wie ben jij dan?" en ik vroeg: "Ben jij Ash?". Toen ik besefte dat ik in de verkeerde auto was gestapt, kwam er een kerel de kroeg uitlopen die naar me toe holde en op het raam klopte. De dealer en ik keken elkaar even aan en hij knikte. Ik rolde het raampje omlaag, pakte het geld van die kerel en gaf hem het spul.

Ik viel zo'n drie of vier meter naar beneden. Ik riep nog: "Shit! Ik lig in de zee!"

Toen moest ik nog op de parkeerplaats verder zoeken naar mijn eigen dealer, die mij ondertussen woedend aan het bellen was omdat ik het lef had om acht seconden te laat te komen.

Luna
Mijn dealer heeft me een keer het plot van drie verschillende documentaires over nationale veiligheidsdiensten verteld, voordat hij eindelijk over de drugs begon.

Sarah
Ik was met vriendinnen in Kroatië op Hideout Festival. We hebben zo'n beetje het hele festival afgezocht naar drugs. Onze tactiek was om te zoeken naar mensen die al volledig naar de kloten waren en hen te vragen waar ze hun drugs vandaan hadden.

Uiteindelijk gaf een gast die enorm van de kaart was ons een telefoonnummer. We belden dat nummer en de dealer zei: "Kom naar de haven waar alle feestboten vertrekken."

Eenmaal in de haven gingen mijn vriendinnen even pinnen, maar ik raakte in paniek. We waren veel later dan afgesproken want we waren op weg naar de haven verdwaald. Ik stond dus bij die boten te wachten rond één uur 's nachts en ineens begon er een gast te zwaaien vanaf een enorme boot met twee verdiepingen. Dus ik vroeg: "Ben jij Shawn?". Hij zei iets van "Yeah" en gebaarde dat ik aan boord moest komen.

Ik wist dat ik niet aan boord moest gaan bij een gast die ik totaal niet kende, maar mijn vriendinnen stonden echt vijftig meter verderop dus die zouden me wel horen schreeuwen als het misging. Ik klom aan boord en liep de trap op naar de tweede verdieping. Daar was die gast, dus ik liep achter hem aan naar het bovendek. Op een gegeven moment draaide hij zich naar me toe om me ergens voor te waarschuwen, maar het was superdonker dus ik liep vrolijk door.

Blijkbaar waren het twee enorme boten die naast elkaar lagen. Dat had ik niet gezien, dus ik liep zo over de rand en viel in de spleet tussen de boten. Ik viel zo'n drie of vier meter naar beneden. Ik riep nog: "Shit! Ik lig in de zee!"

Het lukte die gast niet om mij in zijn eentje eruit te trekken omdat het zo hoog was, dus hij liet me daar even ronddobberen – ik dreef ondertussen in het pikkedonker tussen twee enorme boten. Gelukkig trok die jongen mij al snel met zijn vrienden uit het water. Ze gaven me een Formule 1-handdoek en een matchend petje. Toen kwamen mijn vriendinnen aan boord en vroegen: "Wat is er gebeurd?". Het bleek dat die jongens eigenlijk matrozen waren die op dat schip werkten. Uiteindelijk hebben we nog een groot deel van de avond met hen gezopen.

Dan
Een dealer kwam een keer langs om wiet aan ons te verkopen, en toen vroeg hij of hij even gebruik mocht maken van de tafel. Toen haalde hij ineens een enorme zak heroïne tevoorschijn en begon dat af te wegen op onze koffietafel. We hadden allemaal genoeg drugs- en misdaadseries gezien, dus waren we als de dood dat de politie of een paar gangsters met geweren zouden binnenstormen en ons overhoop zouden schieten.

Het liep allemaal goed af en na een tijdje vertrok hij weer. Maar voortaan let ik er wel op hoe gastvrij ik ben tegenover mijn drugsdealers, ook al willen ze iets onschuldigs als mijn tafel gebruiken.

-

Vrouwen praten misschien veel, maar we horen ze te weinig. Daarom is Broadly Nederland er. Like onze pagina.

Tagged:
Coke
MDMA
héroïne
Wiet
Stuff
ongemakkelijk
drugsdealer
drugsgebruik