We vroegen Nederlandse cryptobezitters naar hun emotionele jaar

"Het was echt free money, er kwam gigantisch veel bij. Tot die ene dag, Moederdag. Ik weet het nog goed."

|
18 december 2018, 1:12pm

Voor veel crypto-fanatici was 2018 een emotionele rollercoaster. Zo’n rollercoaster die nét over het hoogste punt heen is en zich daarna lijnrecht de peilloze diepte in stort. Het jaar begon nog met vlinders in buiken en veel opgewonden gejoel, maar nu zit iedereen stilletjes in zijn of haar karretje, hopend dat er nog een nieuwe looping aan gaat komen.

We vroegen drie cryptofans hoe het nu met hen is, kijken terug op het afgelopen jaar en spreken hen over hun verwachtingen voor de toekomst.

Vermoeide man achter computer

De afgebeelde personen zijn niet de geïnterviewden

Robin Tielemans, 23 jaar oud
Keek op het hoogtepunt van de koers naar Ferrari’s, durft nu niet te kijken naar zijn portfolio. Begon onlangs wel een start-up voor cryptohandelen met microbedragen.

Vice Money: Hoe was dit cryptojaar voor jou?

Robin Tielemans: In het begin van het jaar was ik, net als iedereen, heel optimistisch. In die periode kon je naar de kapper gaan en dan zou die je vertellen welke crypto’s je moest kopen – iedereen had het erover. Maar toen ging de koers naar beneden en zag je dat de negatieve berichtgeving erg de overhand kreeg.

En toen had opeens niemand het er meer over.
Nou, niet opeens, het is geleidelijk afgenomen, net als de koers van Bitcoin. Vorig jaar in december had je nog heel veel hype rondom projecten en events. Ik ga zelf ook redelijk vaak naar crypto-events. De zalen zaten helemaal vol, maar nu zitten er nog maar vijf man. En dat is puur omdat de meeste mensen nu onder water staan, en ze zich niet meer willen associëren met cryptocurrency.

Schamen ze zich denk je?
Waarschijnlijk wel. Emotioneel verlies is tweeënhalf keer zwaarder dan emotionele winst, dus ik snap het ook wel. Als mensen veel geld verdienen willen ze stoer doen en opscheppen, maar mensen die nu in het rood staan, hoor je er niet over. Misschien schamen ze zich, of ze zijn er niet meer mee bezig.

“We hoeven niet in een jaar tijd van 2000 naar 20.000 te vliegen.”

Hoeveel was jouw crypto waard en wat waren je plannen ermee?
Op het hoogtepunt een hoop, maar ik heb niet het miljoen aangetikt. Ik maakte ook niet zozeer plannen, maar als ik op Autoscout keek en ik zag daar een Ferrari, dacht ik wel: ik zou dit nu kunnen kopen. Gelukkig heb ik mijn geld er voor de koersdaling uit gehaald – ik sta niet onder water.

Denk je dat dat voor iedereen gold?
Ik ken ook mensen die eraan onderdoor zijn gegaan. Ze zien op hun app dat hun crypto een fortuin waard is, en twee maanden later kunnen ze er niks meer van kopen. Die mensen zitten in een emotionele rollercoaster en dat is niet goed. Als jij in een half jaar van 10.000 naar een miljoen groeit, en je flikkert vervolgens weer helemaal naar beneden, ja…

Heb je er nog vertrouwen in dat het volgend jaar beter zal gaan?
Echt een reden heb ik er niet voor, maar ik denk dat het wel beter zal gaan. Ik zie het komend jaar niet naar 20.000 gaan, of naar 40.000, wat leuk zou zijn, maar als je realistisch bent, gebeurt dat denk ik niet. Als crypto straks echt overal voor gebruikt kan worden, dan gaat de koers vanzelf wel weer omhoog. We hoeven niet in een jaar tijd van 2000 naar 20.000 te vliegen.

Drie geëmotioneerden achter laptop

Melchior Ahmadi*, 37 jaar oud
Stapte voor 1000 euro in, maar heeft nu nog maar crypto ter waarde van 200 euro.

VICE Money: Hoe was het cryptojaar voor jou?
Melchior: Ja, zwaar in het rood. Niet goed.

Wanneer ben jij begonnen met crypto?
Dit jaar, in februari. Ik ben achteraf gezien net in de verkeerde tijd ingestapt. Een maat van mij stapte in december in, ook voor duizend euro, en die heeft wel een heleboel winst gemaakt.

“Is het weg, dan is het weg, maar is het niet weg, verdriedubbel je je inzet.”

Gelukkig kan het nu niet veel erger meer worden, denk ik?
Het ergste is al geweest, denk ik. De Bitcoin kan misschien nog een stukje verder zakken, maar daarna kan hij alleen maar omhoog.

Ik had het idee dat iedereen er toen over aan het praten was, en nu hoor je er niks meer over.
Er was wel interesse, ook in mijn omgeving. Maar de meeste mensen durfden er niet in te stappen. Je moet je identiteitsbewijs opsturen naar een onbekend land, want op Nederlandse exchanges kun je bijna niet handelen.

Jij wilde dus vooral veel handelen?
In het begin zeker, toen ik ermee begon. Toen was er veel volume, dus toen kon je heel vaak traden. Maar nu het volume laag is, moet je niet traden, want dan ga je alleen maar achteruit.

Wanneer kwam je tot het besef dat je er maar beter gewoon mee kon ophouden?
Halverwege het jaar.

Hoe voelde dat? Een teleurstelling?
Ik had dat geld over, dus ik zit er niet mee. Is het weg, dan is het weg, maar is het niet weg, verdriedubbel je je inzet. Ik beschouwde het geld al als ‘kwijt’. Maar het is wel jammer dat de koers nu omlaag gaat en dat je dus moet wachten.

Het ging jou dus toch ook om het spel?
Natuurlijk, dat spel was leuk. Het was ook een beetje gokken. Ik leg liever 1000 euro in bij de crypto’s dan 1000 euro op een goksite. Bij de crypto’s kun je ook gokken, maar dan heb je uiteindelijk nog wat over van die coins. Die zijn dan niet zoveel meer waard, maar ze kunnen het wel weer worden in de toekomst.

Dus in het begin was het spannend en aan nu saai, omdat je er niks meer mee kan.
Ja, precies. Als het achteruit gaat met crypto, dan is cryptotraden het saaiste wat je kunt doen.

Gefrustreerde man achter laptop

Carlos Kienhuis, 35 jaar oud
Had aan het begin van het jaar 70.000 euro winst, nu nog 7000.

VICE Money: Hoi Carlos, had je veel crypto?
Carlos Kienhuis: Ja, ik zit er vanaf mei 2017 in. Ik ben begonnen naar aanleiding van een buurman, die tegen me zei: “Zit je daar nog niet in?” Het muntje dat ik kocht, ging toen ineens gigantisch omhoog: in twee weken tijd van 1000 naar boven de 3000 euro. In december heb ik toen goed uitgecasht. Na de piek, bij het dalen, ben ik met kleine beetjes opnieuw gaan inkopen. Dat ging ook weer goed, in mei was er nog een nieuwe piek. In die tijd kwam er elke week 10.000 bij.

Was je al plannen aan het maken voor als je echt heel rijk zou zijn?
Ik heb het er thuis wel over gehad, zo van: we gaan eens even kijken naar een huisje in Spanje. Het was echt free money, er kwam gigantisch veel bij. Tot die ene dag, Moederdag. Ik weet het nog goed: je zag het in een keer naar beneden duiken en het is nooit meer goedgekomen. De winst die ik nog van het jaar daarvoor had, is daar helemaal in opgegaan: 90 procent van mijn hele winst is verdampt, van 70.000 naar 7.000.

Je hebt er uiteindelijk bijna niks aan gehad dus.
Nee. Gelukkig had ik in de eerste ronde wel wat leuke dingen gedaan.

“Toen ik anderhalf jaar geleden begon, praatte ik erover op elk feestje en vond iedereen het interessant.”

Kijk je nog weleens naar wat je nog overhebt?
Ja, het is wel een dagelijkse hap. Je kijkt gewoon elke dag eventjes, in de hoop dat je hem weer geleidelijk ziet stijgen. Dat doe je gewoon onbewust. Maar in het begin keek ik gewoon elk kwartier. Op een gegeven moment denk je: het is alleen maar verliesgevend, het zal wel. Maar je kijkt toch elke dag.

Praat je er nog weleens over met mensen?
Nee, niet meer. In de gloriedagen praatte je altijd. Toen ik anderhalf jaar geleden begon, praatte ik erover op elk feestje en vond iedereen het interessant. Op een gegeven moment gingen mensen aan mij vragen hoe ze hun eerste Bitcoin moesten kopen. En er werd ook geld aan me gegeven, zo van: regel jij dat eventjes voor me?

Hoe is het nu met al die mensen?
Je hoort ze er weinig over. Af en toe op een feestje nog: “Hoeveel ripples heb jij nog?” Maar ik heb er niet meer zo’n behoefte aan, en zij willen er verder gelukkig ook niet over doorpraten. In het begin van de daling zijn alle mogelijke positieve scenario’s nog voorbij gekomen, maar nu denkt iedereen: dat wordt niks meer. En de mensen die zeiden: “Het is echt een luchtbel”, die kunnen nu zeggen: “Ah! Dat zei ik toch?”

Hoe voel je je als je nu iemand tegenkomt die je advies hebt gegeven?
Eh ja, dan probeer je het toch wel een beetje weg te schuiven. Iemand vroeg op een gegeven moment aan mij over een bepaald cryptomuntje, dat altijd heel sterk was geweest: “Hij zakt, wat moet ik nu doen?” Toen heb ik gezegd: “Houd maar aan, want anders heb je zometeen spijt dat je ze hebt verkocht.” Die jongen is er later wel bij me op teruggekomen, toen het maar bleef dalen. Hij heeft dik verlies geleden, en hij had dat misschien kunnen beperken, als ik hem er niet van overtuigd had om zijn crypto aan te houden. Maar ja, ik heb ze zelf ook nog!

Wel pijnlijk.
Ik geloof, of hoop nog steeds, dat-ie uiteindelijk toch weer omhoog gaat.

Bedankt iedereen!


*De naam van deze geïnterviewde is wegens privacyredenen gefingeerd. De echte naam is bekend bij de redactie.

Alle afbeeldingen via Getty Images

Hou je ook zo van geld? Like VICE Money en ontvang dagelijks gratis geldverhalen: