FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

LERNERT ENGELBERTS IS EEN OPRECHTE LULLER

23.9.08

We bespraken Lernert Engelberts boek 'Echte slechte mensen' in ons laatste nummer, The Sundaes Issue. Omdat we zijn boek tof vonden, hebben we hem ook geïnterviewd. Het gesprek gaat over de moeilijkheden die jonge homo-auteurs wel of niet hebben, je geslachtsdeel overtrekken in boeken en discodipspikkeltjes op kleur sorteren (onder andere).

VICE: Waar ik in eerste instantie benieuwd naar ben is of de voorkant
van het boek je eigen lul is die je zelf hebt overgetrokken, net als
bij de boekpresentatie

Lernert: het is inderdaad mijn eigen lid wat op de voorkant
staat, maar ook weer niet helemaal. Ze hebben namelijk met photoshop
hier en daar wat geperfectioneerd. Mijn rechter bal bijvoorbeeld hebben
ze cosmetigrafisch onder handen genomen.

Advertentie

Vanwaar deze opmerkelijke handeling?
Het idee komt toch wel vanuit de waarheid. Toen ik vroeger een boek
uitleende legde ik mijn lul in het boek vast, zodat ik altijd een
bewijs had dat het boek van mij was. Dit vind je ook terug bij een van
de personages in een van de verhalen.

Je doet een hoop en hebt een hoop dingen gedaan. Vooral veel met
televisie en film, maar ook dichtbundels zijn van je uitgebracht en je
schrijft voor Butt magazine. Wat is het waar je op dit moment mee
bezig bent en in waar je hart het meeste ligt?

Volgens mij is met alles waar ik mee bezig ben mijn hart wel op de
juiste plek. De dingen die ik doe, doe ik omdat ik ze heel graag wil doen en
elke keer weer vind ik een ander soort medium om dat voor elkaar te
krijgen.

Brengt dat altijd wel brood op de plank dan?

Joah, best wel. Tot nu toe heb ik steeds kunnen eten van de dingen
die ik doe, ook al zijn ze zo autonoom en vraag je jezelf af waarom
iemand dat doet.

En op dit moment?

Ik ben op het moment met een project bezig dat je een video
installatie zou kunnen noemen. Dat is volgens mij ook erg autonoom: we
hebben een kilo spikkeltjes (softijs dip bij de jamin, AKA discodip), dat op een
tafel gelegd en van bovenaf gefilmd. We zijn daarna dagen lang bezig om
die stippels op kleur te sorteren. In het begin van het filmpje vraag
je af waar men mee bezig is, maar langzamerhand wordt het duidelijk
waar die handen aan het sorteren zijn en je ziet dan ook langzaam een
kleur ontstaan. Het is langzaam, vervelend en saai werk en we weten
niet echt wat we er mee moeten, maar net wel autonoom en leuk genoeg. Dit
is een voorbeeld van dingen doen waar ik zin in heb en daarom hoef ik
niet een schrijver, tv maker of wat dan ook genoemd te worden, ik doe
namelijk van alles. Tevens helpt de positie die ik heb ook heel
erg met hoe graag men mijn werk wil hebben, want er zijn vast en zeker
mensen die betere dingen doen. Alleen door mijn positie heb ik meer
baat en gaat het makkelijker om dingen te "verkopen".

Advertentie

Aan het einde van de e-mail die de pr mevrouw van de uitgeverij
aan mij zond stond: "Er verschijnen per slot van rekening niet zo heel
veel uitgaven, en dan zeker geen debuten, van jonge homo-auteurs". Is het
zo'n harde wereld voor de homo schrijvers deze dagen? Of was dit
slechts een verkoop praatje van de pr dame?

Dat zal wel een verkooppraatje zijn geweest denk ik. Ik denk
namelijk niet dat dat zo is. Er verschijnt vrij veel werk van debuterende
homo schrijvers. De markt is misschien wel beperkt. Je weet dat homo's
geen boeken lezers zijn, maar een hoop van zulk soort boeken doen het
goed bij bijvoorbeeld vrouwen tussen de 30 en 60 jaar. Ik werkte
vroeger bij een programma bij de VPRO en dat heette "waskracht". Wij dachten allemaal dat we heel experimenteel
en heel jong waren en dat het allemaal over ons en onze leeftijd ging
met leeftijdsgenoten als kijkers. Later was er een markt onderzoek
gedaan naar wie er nou precies naar ons keek en het bleken het mensen
van 55 te zijn, die graag opkeken naar wat de jeugdige mensen deden.
Het probleem in Nederland is vooral dat de markt van onze leeftijd heel
klein is. Wie ons wel koopt zijn dan de mensen die naar ons op willen
kijken en graag willen zien waar de jeugd mee bezig is. Dus om op
je vraag terug te komen: misschien wilde de uitgeverij jullie teasen,
maar zeker weet ik het ook niet echt eigenlijk. Ik ga niet elke keer
als in de boekhandel ben kijken of er een jonge homo auteur is
uitgekomen.

Advertentie

Je kapt je verhalen in het boek zodanig af, dat de lezer met een onverzadigd gevoel achter blijft, waarom?

Bij sommige verhalen dacht ik als ik nu niet stop dan wordt het een
roman, dus toen was het gewoon klaar. Dat stoppen maakt ook hongerig om
naar het volgende verhaal door te lezen. Maar toch weet ik niet of ik
altijd wel op het meest essentiële moment ben gestopt.

Zie je alle gebeurtenissen om je heen als een bruikbaar verhaal?

Ja, het is ook altijd oppassen geblazen wanneer je met mij praat.
Een hoop van wat er in de verhalen genoemd is, is ook daadwerkelijk
gebeurd. Het zijn ook bijna allemaal mensen uit mijn omgeving.

Je weet heel goed hoe je een verhaal moet vertellen, in geschrift
tenminste wel. Denk je van jezelf dat je een smooth
talker bent?

Ik kan mezelf overal goed doorheen lullen inderdaad. Ik ben wel een luller. Echter wel een oprechte luller.