FYI.

This story is over 5 years old.

De echte 'Wolf of Wall Street'?

Dana Giacchetto is een voormalige investmentbanker die veroordeeld werd voor het verduisteren van ongeveer 9 miljoen en claimt dat hij de echte inspiratie voor The Wolf of Wall Street was.
21.11.14

Druk rechtsonder op CC voor Nederlandstalige ondertiteling.

Midden jaren negentig was Leonardo DiCaprio de koning van de wereld. Hij stond op het punt om met zijn babyface de hoofdrol te gaan spelen in Titanic en was maatjes met iedereen die in die tijd rijk en beroemd was. Hij bracht een groot deel van zijn tijd door in het penthouse van Dana Giacchetto, een voormalige investmentbanker en toetsenist van de newwaveband Breakfast in Bed. De twee vrienden hadden zelfs matchende kaketoes: Angel en Ceasar.

Ze gaven wilde feestjes voor de invloedrijkste personen uit de film-, fashion- en financiële wereld van de jaren negentig, waaronder Michael Stipe, Andrew Cuomo, Kate Moss, Winona Ryder, Harmony Korine en Alanis Morissette. Op die feesten werd met champagne in het rond gespoten en werden miljoenendeals gesloten. Tenminste, dat beweert Giacchetto.

Dat leven stortte in toen hij in 2000 werd gearresteerd. Hij bekende schuldig te zijn aan fraude rondom investeringszaken, en werd veroordeeld tot maximaal 57 maanden gevangenisstraf voor het verduisteren van ongeveer 9 miljoen dollar (6,8 miljoen euro). Door goed gedrag, de tijd die hij al in hechtenis had doorgebracht en omdat hij bereid was af te kicken, kwam hij vervroegd vrij. Maar zijn leven werd nooit meer zoals het was.

Giacchetto's afdaling naar de duisternis begon al in 1988, toen hij bijna 200.000 dollar (ongeveer 154.000 euro) van zijn moeder leende om de Cassandra Group op te kunnen richten. Giacchetto werkte in die tijd als accountmanager bij Boston Save Deposit & Trust. Hij gebruikte zijn overtuigingskracht om vrienden in de newwave- en punkscene over te halen geld te beleggen in een investeringsgroep voor artistiekelingen.

Dankzij zijn zakentalent en rockcredits begon Giacchetto te werken met Sub Pop Records. Dat is het iconische indielabel dat tegelijkertijd blut én verantwoordelijk was voor de release van Nirvana's eerste album Bleach. Kort daarna werkte Giacchetto als de vermogensbeheerder van alle acts van Sub Pop, van de Smashing Pumpkins, Alanis Morissette, Phish, Victoria Williams, Q-Tip, R.E.M. en veel van hun vertegenwoordigers en managers.

Giacchetto is veroordeeld voor het stelen van negen miljoen dollar van sommige van deze klanten. Volgens de New York Times heeft Phish alleen al meer dan 1 miljoen dollar verloren.

De overtredingen in de boekhouding van de Cassandra Group gaan terug tot september 1997. Giacchetto leende steeds een aandeel om een ander verdwijnend aandeel te verbergen. Aanklagers beweren dat Giacchetto's plan inhield dat er onterecht aanspraak werd gemaakt op de rekeningen van de klanten van de Cassandra Group. Daarbij werden cheques besteld bij de financiële dienstverlening Brown & Co. Hij was in staat om de cheques te innen ondanks dat de cheques op naam stonden van beroemdheden als Ben Stiller.

"Ik was extreem succesvol, succesvoller dan in mijn wildste dromen. Ik vloog te dicht bij de zon en ik heb me ontzettend verbrand," vertelde Giacchetto toen we hem deze zomer in New York ontmoetten. Hij zei dat hij niet veel tijd had om te praten, omdat hij afspraken had met zijn advocaat en de FBI. Hij bleef volhouden dat hij onschuldig was en dat hij is veroordeeld omdat machtige figuren uit Hollywood er een stokje voor wilden steken dat hij voet aan de grond kreeg bij de elite van Hollywood – wat Giachetto als een soort Olympus ziet. "Hollywood is een vacuum. Het is soms niet meer dan een bedrijf, dat is gebouwd op kunstmatigheid, op fantasie," zei hij.

"Dat betekent niet dat Hollywood niet legitiem is. Het betekent alleen dat je het in perspectief moet zien, dat je goed je plek binnen die kunstmatigheid moet kennen. Mensen die dat niet kunnen, worden denk ik gauw jaloers."

Het regelen van een interview met Giacchetto was even absurd en gecompliceerd als het opbouwen van een set van een Hollywoodfim. Een keertje zegde hij de afspraak in zijn loft in SoHo af, omdat mensen volgens hem "de vloer aan het slopen en vervangen" waren. Een andere keer wilde hij absoluut niet dat we hem interviewden omdat hij ervan overtuigd was dat de FBI na het lezen van dit artikel te weten zou komen dat hij een kunstwerk heeft hangen ter waarde van miljoenen dollars. Toen we hem uiteindelijk persoonlijk ontmoetten, bracht hij zijn ouders mee. Hij vroeg ons om ook zijn vader te interviewen en wilde dat we in dit artikel tegen betaling diens zelf gepubliceerde boek uit 1960 zouden noemen.

Tijdens iedere meeting beloofde Giacchetto dat hij foto's mee zou nemen uit de jaren met DiCaprio. We geloofden hem niet, maar tijdens ons laatste interview bracht Giacchetto een koffer vol met honderden foto's mee. Terwijl Giacchetto door de foto's bladerde deed hij ons denken aan een vader die foto's van zijn kinderen liet zien. Niet omdat Giachetto zo veel opschepte over zijn uitspattingen in de jaren negentig, maar omdat deze beroemdheden ooit dierbaar voor hem waren. Toen hij de gevangenis in ging hebben de meesten van hen hem in de steek gelaten.

Dat heeft hem er natuurlijk niet van weerhouden om toch zaken te blijven doen met rijk en beroemd Amerika. Naast zijn samenwerking met Pavitt, promoot hij ook een nieuwe lijn met luxueuze etenswaren. Zo kun je dankzij hem bijvoorbeeld je kreeft Thermidor uit een blikje te eten.