Vraag niet naar het beroep van EenhoornJoost

december 9, 2016, 6:44am

Toen Joost Klein twaalf was, overleed zijn vader aan kanker. Een jaar later stierf zijn moeder aan een hartstilstand. Nu is hij negentien, wees, en een bekende en populaire YouTuber onder het pseudoniem EenhoornJoost. Het is moeilijk om een label op hem te plakken: hij maakt absurdistische filmpjes zonder rode draad – in de verste verte niet te vergelijken met standaard kindvriendelijke vloggers. De sketches van Joost zijn vaak grappig. Zo zie je bijvoorbeeld hoe hij op zijn verjaardag dronken wordt met vrienden. Maar het is niet alleen maar gekkigheid: hij maakte ook een documentaire waarin hij teruggaat naar Friesland, de provincie waar hij opgroeide, en waarin hij vertelt hoe het was om op jonge leeftijd allebei zijn ouders te verliezen.

Behalve filmpjes maakt Joost ook muziek. Hij gooide af en toe wat losse tracks op SoundCloud, en bracht onlangs zijn eerste EP Dakloos uit. Ook zijn liedjes zijn voornamelijk grappig: hij vergelijkt bijvoorbeeld zijn kapsel met dat van Chris Zegers en Donald Trump. Tegelijkertijd gaat het er ook over dat hij een tijd geen huis had – vandaar de titel. Wat in elk geval duidelijk is, is dat hij doet waar hij zin in heeft.

Noisey: Ik vraag me bij alles wat jij maakt af of het serieus is of een grap. Bij je muziek ook.
Joost Klein: Ik neem alles wat ik doe serieus, zolang ik er blij van word en het vet vind. Als dat niet meer zo is, laat ik het los en ga ik wat anders doen. Humor en komedie vind ik leuk, en zo kijk ik ook naar mijn muziek. In Nederland zijn stoere dingen populair, en dat vind ik leuk om naar te luisteren, maar het is niet iets wat ik zelf wil maken.

De liedjes op je EP zijn allemaal grappig, op eentje na, waarin je vertelt dat je dakloos was. Kun je daar wat over vertellen?
Er staan vier tracks op de EP die heel vrolijk zijn, en eentje waarop ik eerlijk ben over mijn situatie. Want het is niet dat ik geen emoties wil tonen of zoiets. Ik ben geen robot. Het komt erop neer dat ik een maand geen huis had. Ik had een plekje in Amsterdam, maar door een domme fout in m’n agenda moest ik daar een maand eerder uit dan ik dacht. Toen stond ik opeens op straat. Eerlijk gezegd was dat ook leuk: het was elke dag weer de vraag waar ik ’s avonds zou slapen. Ik heb me nooit echt zorgen gemaakt, maar het had niet veel langer moeten duren.

Hoe zou jij je werk omschrijven? Ben je een artiest? Een filmmaker?
Ik word ongemakkelijk als iemand vraagt wat ik doe, want ik weet het zelf ook niet. Google me, misschien vind je iets. Ik ben nog maar negentien, dus ik vind het niet zo gek. Misschien kan ik over vijf jaar op verjaardagen onder het genot van een stukje taart uitleggen wat m’n beroep is. Nu nog niet.

Je hebt zware dingen meegemaakt in je leven, met de dood van allebei je ouders in het bijzonder, en je was ook een tijdje dakloos. Hoe presteer je het dat de dingen die je maakt toch zo vrolijk zijn?
Mensen vragen me dat wel vaker: hoe kun je nog steeds zo blij zijn na het verliezen van je ouders? Natuurlijk heeft het me beschadigd, maar ik ben ook maar een mens. Je kan niet altijd verdrietig zijn, toch? Ik huil genoeg, maar ik bepaal zelf wanneer ik dat doe. Als ik dronken ben, of onder de douche sta of zo. Maar het is vooral ook beter om leuke dingen te maken, want als je alleen maar zware dingen maakt, kom je in een neerwaartse spiraal terecht. Het gaat om vooruitgang, en niet stil blijven zitten. Nieuwe dingen maken, en daar hoort muziek ook bij.

Videos by VICE

Op wat voor manier heeft het overlijden van je ouders je gevormd?
Ik mocht van m’n vader nooit youtubefilmpjes maken, omdat hij dacht dat ik dan geen baan kon krijgen en dat het slecht was voor m’n school. Toen hij er niet meer was, ben ik er wel vol voor gegaan. Dat gaf me een reden om alleen op m’n kamer te zitten, maar dan niet doelloos op 4chan. Ik hoef geen verantwoording af te leggen, en dat geeft een soort vrijheid.

Als je ouder wordt, is het logisch om je af te willen zetten tegen je ouders, toch? Dat is wat je vormt. Maar bij mij voelt het alsof ik in een zwembad zit zonder startblok en ik me nergens tegen af kan zetten. Dus moet ik gewoon maar blijven zwemmen.

Beeld door Kas van Vliet

Dakloos kun je hier luisteren: