Hoe een gephotoshopte vis een darknetpedofiel hielp veroordelen

Rechercheurs gebruiken Photoshop en andere tools om pedofielen te vinden en vangen.
28.6.16

De meest onschuldige aanwijzingen kunnen vaak de oplossing zijn in een zaak. In 2012 bleek bijvoorbeeld een vakantiefoto van een vrouw en een kind met een net gevangen vis de sleutel in een kinderporno-onderzoek.

De foto werd gevonden tussen een rits illegale, expliciete beelden en leidde rechercheurs uiteindelijk naar een camping in Richville, Minnesota. Daar werd het slachtoffer gered en de verdachte aangehouden en veroordeeld.

Advertentie

Maar eerst moesten de rechercheurs er achter komen waar de foto gemaakt was. Om dat te doen, haalden ze de vis uit het plaatje en stuurden ze deze naar Cornell University. Dit vertelde Jim Cole, Program Manager bij een dienst binnen de Department of Homeland Security die slachtoffers moet identificeren.

De universiteit bepaalde wat voor vis het was en dat deze alleen in een bepaalde regio voorkomt. Onderzoekers haalden toen de verdachte en het slachtoffer uit de foto en distribueerden deze aan adverteerders voor campings in die regio. Een van die adverteerders herkende de locatie.

Toen de rechercheurs aankwamen, zagen ze dezelfde foto aan de muur van de campingbalie hangen, voegde Cole toe.

"Het gaat om het kleiner maken van de hooiberg, zodat we de naald kunnen vinden," zei hij.

Het bovenstaande is slechts een van de vele voorbeelden van hoe de rechercheurs over de hele wereld beeld-, video- en audiotools gebruiken – waarvan sommige gewoon commercieel verkrijgbaar – om kinderpornozaken op te lossen.

DHS vond deze foto bij een kinderpornozaak en op het eerste gezicht lijkt er niets op te zien

De National Centre of Missing and Exploited Children (NCMEC), een nonprofit die met politie samenwerkt, bekijkt in 2016 elke week zo'n 500,000 bestanden.

Bijdrages aan deze "verbijsterende hoeveelheid data," zoals Cole het omschrijft, wordt gevonden bij onderzoeken, ingestuurd door internetprovidersof via meldingen van particulieren.

Cole heeft als onderdeel van zijn baan een hoop traumatische beelden gezien. Hij en de anderen zijn ietwat afgestompt geraakt ervoor, maar "ik zie nog steeds materiaal wat me shockeert," zei hij.

Advertentie

De eerste stap na het ontvangen van een afbeelding is bepalen of het slachtoffer al eerder is geïdentificeerd. Dat kan bijvoorbeeld door de versleuteling van de bestanden (hashes) te vergelijken.

"Maar dat is niet 100 procent betrouwbaar," zegt Cole. Pornografische beelden kunnen inderdaad duizenden keren uitgeruild worden door mensen en verschillende versies kunnen op verschillende sites staan. Als er één pixel anders is, of een stuk metadata is veranderd, of het bestand in een ander formaat staat, dan kloppen de hashes al niet met elkaar.

In plaats daarvan kan Cole Photo DNA gebruiken, een tool van Microsoft die een 'vingerafdruk' creëert op basis van een afbeelding, waardoor politie deze kan vergelijken met andere foto's – ook al zijn ze aangepast in grootte of anders gemanipuleerd. Als het slachtoffer nog niet in de database voorkomt, dan uploaden onderzoekers deze naar INTERPOL's International Child Sexual Exploitationbeeldbank.

Met wat handig gebruik van Photoshop kan het logo op de trui van deze verdachte gelezen worden

Als het aankomt op het analyseren van de foto of video zelf om aanwijzingen te verzamelen, gebruikt Cole een hoop verschillende programma's.

Om te beginnen is er Analyze DI, dat volgens Cole handig is om verschillende onderdelen van het bestand op intuïtieve wijze te zien. Cole kan daaraan makkelijker zien welke foto's waardevol kunnen zijn voor onderzoek. Vanaf daar gaan ze naar Photoshop voor verheldering. Verder is er ook Adobe Premier voor video en Adobe Audition voor audio – programma's die normale computergebruikers misschien al kennen. Andere producten van verschillende bedrijven zijn minder bekend, zoals Amped Five, een video-verbeteringstool, en Forensics Image Analysis System.

Advertentie

"Photoshop is het werkpaard," vertelt Cole.

Cole werkt nauw samen met Adobe – hij heeft zelfs functies voorgesteld en vervroegde toegang gekregen tot nieuwe functies.

"We gaan een beeld helemaal uit elkaar halen. Ik kijk naar elke factor, ik kijk overal naar," voegt hij toe. Niet alleen de inhoud van de foto, maar ook de EXIF-data, die iets kan zeggen over welke camera gebruikt is.

Zelfs een pillenpotje op de achtergrond kan aanwijzingen geven over waar een foto genomen is.

In een set afbeeldingen van twee slachtoffers, droeg de verdachte een grijze trui met een moeilijk leesbaar logo op de linkerborst, zei Cole. Om de tekst te kunnen lezen, verhoogde Cole de exposure, maar dat was niet genoeg. Vervolgens verminderde hij de blur, zette er een verscherpende filter overheen en gebruikte een tool om de kleurengradiënt te manipuleren. Laag na laag kwam het logo tevoorschijn. Het bleek van een loodgietersbedrijf in Maryland te zijn. De verdachte bleek een voormalige werknemer, en vier slachtoffers werden gered van meer mishandeling.

Bij andere zaken kwam het neer op het lezen van details op een flesje pillen of het identificeren van het logo van een lokaal fastfoodrestaurant op bekers op de achtergrond. Het blijft elke keer anders, zei Cole. Soms kan het in een paar uur worden opgelost, maar sommige zaken zijn tien jaren later nog steeds niet gesloten.

Sommige verdachten gebruiken dezelfde tools die Cole gebruikt om hun sporen te wissen. Op sommige darkweb-forums wisselen kinderpornografen advies uit over hoe ze het beste normale software kunnen gebruiken.

"Er staat daar een tutorial op over hoe je Premiere Pro kan gebruiken om je eigen gezicht te bedekken in een video," zei Cole.

Het darkweb is waar veel van Cole's zaken beginnen. Cole had bijvoorbeeld te maken met beelden uit Playpen, een kinderpornosite die de FBI in februari 2015 overnam en gebruikte om een kinderpornografen op te sporen.

"Elke keer dat ik denk dat ik het ergste heb gezien, komt er iets langs wat het tegendeel bewijst."