Deze gast verzamelde de genântste dj-verzoekjes

Je moest eens weten wat een dj allemaal voor briefjes krijgt tijdens het draaien.

door THUMP Staff

17.11.14

Iedereen die wel eens bij een huisfeestje is geweest sinds Spotify bestaat, weet dat nummers uitzoeken niet democratisch gebeurt. Hoe goed de intenties ook zijn van een gemeenschappelijke dj-regeling, waarbij iedereen een nummertje mag uitkiezen, in de praktijk wordt het meestal een gigantische rotzooi. Je draaitafels delen met twintig andere mensen loopt gegarandeerd uit in ruzie. Alleenheerschappij lijkt een beter idee dan een anarchie. Om vier uur 's nachts, wanneer iedereen naar de klote is en zich verzamelt in welke ruimte dan ook waar nog een paar rotte computerboksjes staan, is iedereens geduld wel zo'n beetje op en zelfs de minste machtshongerige mensen proberen de laptop te claimen om hun lievelingsnummer op te zetten.

Advertentie

Meestal ontstaan de spanningen over maar een paar ongeschreven dj-etiquette: moet ik mijn selectie in de wachtrij zetten? Wat als mijn nummer niet op de partyafspeellijst staat? Zijn er momenten waarop je mag ingrijpen, bijvoorbeeld bij minuut vier van een twaalf minuten durende disco-edit of een misplaatst happyhardcore nummer dat de dansvloer in de club leegmaakt? Samen dj'en laat alle tekortkomingen zien van een democratie: het wordt aangestuurd door een elite van mensen die acties ondernemen zonder rekening te houden met de 'smaak' van de kiezers. Misschien moeten we accepteren dat in dit systeem beter één persoon aan de macht kan zijn. Geen wonder dat dj's soms doen alsof ze Jezus zijn.

Natuurlijk is dit een afspraak waar niet iedereen vrede mee heeft, en je hebt mensen die dj'en niet zien als goddelijk recht en die blijven vechten voor hun eigen zichtbaarheid door verzoekjes te doen. Mensen die over de decks heen leunen en in je oor brullen, naar het scherm van hun telefoon wijzen of handgeschreven memo's in de dj-booth gooien. Je hebt altijd mensen in de club die hun zegje willen doen.

Foto: DJ P

De laatste vier jaar heeft dj Mick DiMaria uit Los Angeles iets bewaard dat normaal meteen in de prullenbak zou verdwijnen: de memo's met verzoekjes erop die over zijn draaitafels gingen, mededelingen van clubmanagers, en de vaak belachelijk hoge eisen van de dj's zelf. In 2010 begon DiMaria de Tumblr No Breast No Requests, vernoemd naar een van de eerste trends die hij ontwaarde in dj-land. De site is een plek waar hij alle geschreven verzoekjes verzamelt, en hoe bekender de Tumblr werd, hoe meer bijdrages hij ontving van andere dj's en clubgangers. Na een jaar research en het vinden van de juiste fotografen, bracht DiMaria een boek uit met een compilatie van de beste (of slechtste, hangt er natuurlijk van af hoe je er tegenaan kijkt) inzendingen op zijn blog. THUMP sprak met DiMaria na de release van No Breasts No Requests over de politiek achter verzoeknummertjes, de verandering van het medium waarop dit gebeurt en de ethiek (of het gebrek hieraan) betreft seksuele handelingen als wederdienst.

Advertentie

THUMP: Ha Mick! Wanneer bedacht je om de memo's met verzoekjes te verzamelen in een boek?
DJ Mick DiMaria: Ik ben al veertien jaar dj en krijg een heleboel van mijn verzoekjes verbaal – de geschreven requests bewaarde ik. In 2010 postte ik een aantal daarvan op Tumblr en voor ik het wist, kreeg ik allemaal inzendingen van andere dj's. Drie jaar later besloot ik om van de beste verzoekjes een boek te maken.

Wat is het raarste verzoek dat je hebt gehad in de veertien jaar dat je dj bent?
Een keertje vroeg iemand of ik wat wilde draaien waar mensen op konden dansen, maar het was op een moment dat de hele dansvloer volstond met dansende mensen. Ik zei tegen haar: kijk even om je heen. Een ander verzoek kreeg ik toen ik aan het draaien was in een gothclub – iemand vroeg of ik Mariah Carey wilde opzetten.

Wat vind je van verzoeknummers, is het per se een slecht verschijnsel?
Het is niet altijd slecht; over het algemeen vind ik het leuk om te draaien waar mensen om vragen, het is ook een soort cadeautje dat je geeft. Als dj hoort het er bij. Je moet het per situatie beoordelen, er zijn tijden geweest waarin ik iets speelde wat werd aangevraagd, en heel de dansvloer liep leeg, inclusief de mensen die dat nummer hadden aangevraagd. Maar ja, als je niet een keer per avond zorgt voor een lege dansvloer, dan neem je niet genoeg risico. Ik denk dat het een goede manier is om jezelf uit je comfortzone te pushen.

Advertentie

Er zijn ook dj's die niet vinden dat ze bestaan om de mensen te geven wat ze willen.
Ik denk dat het een combinatie is van wat mensen willen horen en van wat ze nog niet weten dat ze willen horen. Het is een mix van leiden en volgen maar uiteindelijk ben jij als dj de kapitein en doe je je best om er een mooie avond van te maken.

Denk je dat verzoekjes vaker voorkomen in een tijd waarin muziek elk moment on-demand beschikbaar is?
Ik denk wel dat we een on-demandcultuur hebben waarin mensen het gewend zijn te krijgen wat ze willen, wanneer ze maar willen. Ze zijn het gewend om te horen wat ze willen horen en die gedachte nemen ze soms mee naar de club.

Toen ik het boek doorlas kreeg ik meer empathie voor de aanvragers dan voor de dj's: de meeste memo's van de dj's waren elitair en neerbuigend. Denk je dat dj's af en toe te ver gaan?
Als dj's nee zeggen tegen verzoekjes, vind ik dat ze te ver gaan. Ik vind dat je een dialoog moet hebben met de mensen die je dansvloer vullen. Het is raar en onaardig om daar geen gehoor aan te geven. Het is een klein percentage dj's dat alle anderen een slechte naam geeft?

Hoe kom je bij de titel van je boek?
Het komt van een foto uit een van mijn eerste posts. Toen ik nadacht over de titel van mijn Tumblr, wilde ik iets provocerends, iets wat meteen zou opvallen. Veel mensen denken dat het een controversioneel ding is en vragen of het over mijn beleid gaat, maar dat is het niet, alhoewel ik er wel open voor sta. Maar het komt van een andere dj.

Advertentie

Een aantal verzoekjes in het boek, geschreven door dj's, vraagt openlijk naar seksuele handelingen in ruil voor een verzoeknummertje. Zegt dat iets over waarom dj'en nog steeds een door mannen gedomineerde cultuur is?
Er zijn een hoop vrouwelijke dj's, maar inderdaad zijn er vooralsnog meer mannen. Ik denk dat sommige dj's denken dat ze een machtspositie hebben en die willen iets ruilen voor een stukje macht. Er zijn veel jongen mensen, de alcohol vloeit rijkelijk en meestal is er ook een hoop seksuele energie op een feestje, dus ik vind het niet raar dat sommige dj's daar plezier van hebben. Ik denk niet dat ze het per se serieus menen, alhoewel ik niet denk dat ze zo'n kans voorbij zouden laten gaan. Zelf zou ik het niet doen, denk ik.

Vertaling: "Verzoekjes alleen na orale consultatie" Foto: DJ SRP

Denk je dat de popularisering van dj'en het einde betekent voor de verzoekjescultuur?
Ik denk het niet; ik denk het alleen maar erger wordt door social media. Ik zie veel dj's op Twitter vragen wat mensen willen horen tijdens hun gigs. Zelfs mensen die al bezig zijn met draaien vragen wat mensen willen horen, dus ik denk dat het alleen maar meer wordt.

Maar als mensen niets meer opschrijven, komt er dan nog wel een deel 2 van No Breasts No Requests?
Inderdaad is dat wel een gevaar; steeds meer mensen houden gewoon hun telefoon in de lucht en schrijven geen briefjes meer.

No Breasts No Requests: Notes from DJ Booths Around the Globe kun je nu hier kopen.

Advertentie