's Werelds eenzaamste walvis krijgt zijn eigen film

Na zijn eenzame gezang voor 24 jaar aangehoord te hebben, gaan filmmakers nu "'s werelds eenzaamste walvis" proberen te ontmoeten.

Sinds de jaren 80 horen wetenschappers één enkele walvis in de Stille Oceaan, die op een hogere frequentie zingt dan alle andere - helemaal op 52 hertz, in plaats van de normale subsonische 15 tot 20 hertz waarop walvissen normaal zingen. En hoewel ze al meer dan twee decennia luisteren, is er nog niet een vrouwtje geweest die antwoordde. :(

Marinebioloog Mary Ann Daher was de co-auteur van het artikel waarin de wereld kennismaakte met de 52-hertzwalvis. Om wat voor reden dan ook sloeg het idee van een walvis - normaal gesproken een sociaal dier - die in zijn eentje de oceanen doorkruist, en ook nog zonder antwoord op een andere frequentie zingt, aan bij het publiek. Daher hoort mensen er sindsdien nog steeds over.

"Ik krijg brieven, emails en gedichten - meestal van vrouwen - en ze zijn vaak hartverscheurend om te lezen," zegt Daher. "Ze identificeren zich met een dier dat nergens tussen lijkt te passen, niet makkelijk vrienden maakt, zich eenzaam voelt en anders is dan de rest."

De walvis is nog nooit gezien, dus het is onbekend of hij echt in zijn eentje of in een groep reist. Het is niet eens duidelijk wat voor walvis hij is - een blauwe walvis of een vinvis, of misschien een onbekende, uitgestorven soort.

"We hebben 'm nooit gespot," zegt Daher. "We weten niet wat voor soort hij is. We weten niet of hij misvormd is. Hij is duidelijk gezond want hij leeft al deze jaren nog. Is hij alleen? Ik weet het niet. Mensen vinden het blijkbaar leuk om zich een eenzaam zwemmend dier voor te stellen."

Joshua Zeman, een documentairemaker, was één van de mensen die gegrepen werd door het verhaal van de 52-herzwalvis. Nu regisseert hij de documentaire, waarin ze onder andere het beest gaan zoeken op de Stille Oceaan. De Facebook-pagina van de docu is actief bewijs van hoe het verhaal mensen aangrijpt.

Maar is die walvis eigenlijk wel alleen?

"Het is veel waarschijnlijker dat hij het dierlijke equivalent van slissen doet. Ik zou het niet een spraakgebrek noemen, omdat de andere dieren hem waarschijnlijk verstaan, maar het is wel anders," aldus walvisonderzoeker Bruce Mate. Hij zal het wetenschappelijke gedeelte van de film leiden. Mate verwacht de walvis te vinden in een groep van een walvis of vijftien.

Toch blijven mensen zich vasthouden aan het idee dat het beest moederziel alleen en ongehoord de oceanen afstruint.