FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

WEER ZO'N TIENERMEISJE DAT BEROEMD WIL WORDEN

"Het heeft letterlijk maanden en maanden en maanden gekost om alles uit te denken en te plannen," zegt Bebe Zeva, huilend. Ik zit in een taxi met de 17-jarige modeblogger, wiens door Tao Lin en Megan Boyle geschoten documentaire Bebe Zeva zojuist in première is gegaan in SoHo House, New York. Zeva is buiten haar bescheiden kliekje internetfans relatief onbekend, maar wat ik op dit moment gadesla is volgens mij de inzinking van een mini-beroemdheid. "Het duurde alles bij elkaar maar 90 minuten en iedereen vertrok gelijk naar huis. Niemand praatte tegen me." Onze twee medepassagiers in de taxi, Dave en Leigh, zijn Zeva's internetvrienden; mensen die ze tot vanavond alleen uit het online leven kende. Een andere vriend zit voorin de taxi. Hij houdt een MacBook omhoog en filmt Zeva terwijl we over de weg zoeven.

Advertentie

"Neem gewoon aan dat je succesvol gaat worden" zegt Leigh troostend. Ze haalt haar iPhone tevoorschijn, houdt het ding in de lucht en speelt het nummer 'Home' van Edward Sharpe and the Magnetic Zeros. "Als je iets van me zou moeten aannemen, Bebe, dan zou het zijn dat je een bijzonder mens bent en dat je gaat bereiken wat je wil. Je moet er gewoon in geloven."

Bebe Zeva is geen online sensatie van het type Rebecca Black, maar ze doet haar best. Wat ze precies uitvreet? Nou, ze vult voornamelijk de leegte die het van de aardbodem verdwijnen van Cory Kennedy's Wikipedia-pagina heeft veroorzaakt met het bijhouden van twee populaire blogs. Verder twittert ze fanatiek (ze heeft op het moment van dit schrijven 2511 volgers) en beantwoordt ze duizenden vragen op Formspring. Ze is nog niet beroemd, maar ze wil het maar wat graag worden.

De bibliotheek van Soho House zat vol tijdens de première van haar film, hoewel de meeste mensen die er waren nog nooit van Bebe Zeva hadden gehoord. Zelfs Tao Lin en Megan Boyle -allebei schrijvers die onlangs begonnen zijn met het produceren van films onder de entiteit MDMA Films- wisten nauwelijks iets over Zeva alvorens ze besloten om haar te filmen.

Zeva en Lin zijn geestverwanten van de 'relevantie winnende stunt' (dat wil zeggen: pogingen om online bekendheid te vergroten). Tao Lin trok de aandacht met het verkopen van zijn persoonlijke bezittingen op eBay en de verkoop van royalty's voor zijn roman Richard Yates nog voordat hij begon te schrijven. Bebe's zogenaamde micro-beruchtheid begon met een modellenopdracht voor Hipster Runoff. "Carles en ik hebben dezelfde 'het internet is gewoon een spelletje'-mindset," zei Zeva in een uit 2010 afkomstig interview over de hoofdredacteur van Hipster Runoff.

Advertentie

In de film, die in één nacht gefilmd is en in 24 uur werd bewerkt, volgen Tao Lin en Megan Boyle Zeva in haar thuisbasis Las Vegas. Zeva speelt de rol van meegaande diva. Terwijl ze gefilmd wordt met een MacBook verwelkomt ze hen in haar ruime appartement en neemt ze vervolgens op sleeptouw naar casino's, winkelcentra Planet Hollywood. Ondertussen stellen Lin en Boyle haar vragen als "Hoeveel Twitter-volgers heeft dit toilet?", "Zou je liever 250 kilo wegen of twee armen missen?" en "Wie heeft de beste internetneus?" Soms is amper te horen wat ze zeggen, soms klinkt alsof de MacBook per ongeluk een muur raakt. En soms praten Lin en Boyle buiten de gehoorafstand van Zeva met elkaar: "Misschien moeten we de stilte gewoon even de stilte laten, dan zegt ze vanzelf iets onthullends."

Zeva praat over haar vader, die ze nooit heeft gekend, en over "de verschraling van het leven" (een uitspraak die ze waarschijnlijk heeft uit een of andere walgelijke film). Ze praat over hoe ze thuisonderwijs kreeg, en over de weinige vrienden die ze heeft -een paar 15-jarigen. Hoe gaat ze daarmee om? "Ik probeer mezelf te bewijzen op het internet en zo vrienden te krijgen," zegt ze.

De film is eigenlijk gewoon een aaneenschakeling van betekenisloze scènes, met Zeva die op aandringen van Lin en Boyle een tas steelt bij Bebe en zich door de twee laat force-feeden. "Tao werd echt eng met de slagroom," zei een jonge filmmaker die ik sprak over de scène waarin Tao Lin slagroom in de mond van de minderjarige Bebe Zeva spuit. "IJskoud griezelig. Zeva vond het allemaal prima." Deze filmmaker (een Facebook-vriend van Tao Lin, die hem vanavond pas voor het eerst in het echt zag) vond Bebe Zeva interessant als 'internetschepping'. Hij dacht dat Tao Lin 'die toffe jongen op de filmacademie die een extreem commentaar op beroemdheid wilde maken' was.

Advertentie

Lin en Boyle lijken niet zo geïnteresseerd in het traditionele filmmaken, maar des te meer in het vastleggen van het grillige, kleinschalige solipsisme en het gefaseerde hyperzelfbewustzijn waar YouTube vol mee staat. Bebe, Lin en Boyle weten dat de barrière voor roem zodanig is afgebroken dat de sprong van zelfgefabriceerde obscuriteit naar beroemdheid slechts twee tot drieduizend Twitter-volgers van wie dan ook verwijderd is.

Als de film afgelopen is, klimt Zeva (die een lang, gaasachtig zwart gewaad draagt over een strakke zwarte jurk en stapels kettingen) nu en dan uit de Chesterfield waar ze chicken wings zit te eten om de muziek te veranderen. De bezoekers kletsten gezellig met elkaar, maar ze tonen weinig belangstelling voor Zeva.

Hoewel ze op haar blog beweert dat ze geen "internetberoemdheid" is - "zelfs niet bijna", denkt Lin daar anders over. Toen hem werd gevraagd of hij Zeva als een beroemdheid beschouwt, zei Lin: "Ik denk dat Bebe tot de top 0,2% van de bevolking behoort qua beroemdheid. En misschien tegen het einde van deze maand wel tot de top 0,01%." Bij de filmvertoning noemde hij Zeva zelfs een 'genie', tot grote ergernis van sommige aanwezigen.

Later die avond zitten we weer in de taxi. Zeva huilt nog steeds. "Voordat de film begon, was ik op het toilet," zegt ze zachtjes. "Ik dacht: 'Jezus Christus, er was een tijd dat ik tijdens de scheikundeles in mijn elleboog huilde omdat ik dacht dat niemand ooit van me zou houden. Niemand zou me ooit kennen." Ze neemt haar zwarte flaphoed af. Haar enorme zwart-metalen armbanden rinkelen. Ze leunt met haar hoofd tegen de taxideur en huilt nog een tikkeltje harder. "Wat nou als dit mijn hoogtepunt is?"

TEKST: ROZALIA JOVANOVIC
FOTO'S: LEIGH ALEXANDER