Lemontrip houdt niet zo van vrolijke muziek

Lemontrip (foto door Benjamin van Witsen)

Pepijn Gaalman is 26 jaar en maakt liedjes die een beetje duister zijn, maar ook heel mooi en melodisch. Dat doet hij onder de naam Lemontrip. Zijn muziek zou niet misstaan als soundtrack van Disney's Merlijn de Tovenaar, als die geregisseerd zou zijn door Gaspar Noé. Het zit een beetje tussen post-dubstep en screwed hiphop in. Onlangs gooide hij zijn eerste album, Nowhere, op het internet. Over een paar weken komt 'ie uit op vinyl. Dat doet hij allemaal zelf, op zijn label Fog Mountain. We spraken hem in zijn best wel knusse kamer in Tilburg, op een halfverzakte IKEA-bank met liedjes van Raime op de achtergrond.  VICE: Hoi Pepijn!
Pepijn: Hallo. Wil je een biertje?

Lekker hoor. Zeg, je lijkt me best een vrolijke jongen, dus hoe komt je muziek dan zo duister?

Daar hou ik van! Vroeger luisterde ik veel progrock, Pink Floyd enzo. In het nummer Echoes zit zo'n middenstuk dat me heel erg doet denken aan een mistig bos. Daar kan ik mezelf helemaal in verliezen. Ik moest altijd door een donker bos fietsen als ik naar mijn vriendinnetje ging. Dat heeft me wel geïnspireerd. Oh, en ik las ook veel fantasyboeken.

Dus je bent verder niet suïcidaal ofzo?

Nee, niet per se. Het album Nowhere begint weliswaar vrij donker, maar eindigt heel licht en hoopvol, want alles komt uiteindelijk toch wel goed. Het nummer Faith maakte ik bijvoorbeeld toen het net uit was met mijn vriendin, omdat ik wist dat het na een tijdje weer allemaal oké zou zijn.

Dat is positief.

Ja. Maar toch vind ik zwaarmoedige muziek leuker. Ik hou niet altijd van muziek waar je vrolijk van wordt; ik vind het eigenlijk wel fijn om dingen te luisteren die een beetje donker zijn.

Kun je me iets vertellen over hoe je ooit begonnen bent met muziek maken?

Ongeveer zes jaar geleden begon ik techno te maken, maar na een tijdje begon dat te vervelen. Die muziek is altijd heel erg op een soort climax gericht, en bedoeld om op te dansen. Maar soms wil je gewoon lekker thuis zitten en chillen. Daarom ben ik twee jaar geleden begonnen met dit soort muziek.

Je hoort ook wel dat je er lang mee bezig bent geweest.

Ja, anderhalf jaar ongeveer. Sommige mensen kunnen in een week een track maken. Dat zou ik zelf nooit kunnen. Ik let heel erg op de details en ik wil alles zelf in handen houden. Daarom heb ik het album ook zelf gemixt enzo.

En nu breng je het ook nog uit op je eigen label.

Ja, over een paar weken komt 'ie uit op vinyl. Verder heb ik dat label vooral omdat ik het leuk vind om ook muziek uit te gaan brengen van anderen. Ik wil een platform creëren voor muzikanten die ook een beetje mystieke muziek maken, net als ik. Maar ook andere dingen, hoor. Zolang het maar heel goed is.

Wat zijn de ideale omstandigheden om naar je album te luisteren?

Thuis, met mensen waar je veel van houdt. Ik vind het mooi als mensen een connectie met elkaar krijgen als ze naar mijn muziek luisteren. Soms vertelt iemand me dat 'ie seks heeft gehad op mijn muziek, of aan de pillen zat. Dat vind ik fijn.

Hoezo heet je eigenlijk Lemontrip? Hou je van citroen?

Ja! Naast het feit dat ik het mooie letters vond, hou ik inderdaad wel veel van citroen in mijn eten. Ik kom oorspronkelijk uit Thailand; daar doen ze veel limoen en citroengras in de gerechten. Lekker verfrissend. En ik ken eigenlijk niemand in Nederland die dezelfde soort muziek maakt als ik, dus dat is ook wel verfrissend.