FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

THE PEPTONES HEBBEN HELE LIBERALE VROUWEN

5.1.10

De Haagse garagerockveteranen The Peptones (site en myspace) zijn een beetje als dat geinige Japanse trio uit die ene Tarantino-film, minus het Japanse uiterlijk en die Tarantino-film dan. Ze nemen surfmuziek en sixties-beat zo serieus dat ze voor het opnemen van debuutalbum Songs About Love hun kinderbijslag bij elkaar schraapten om hun eersteling in de fameuze Spaanse Circo Perroti-studio op te kunnen nemen. We spraken de drummer en de zanger van de band, Bram en Taco Haasdijk.

Vice: Songs About Love… hoeveel denkwerk is daar aan vooraf gegaan?
Bram Haasdijk: Ik snap waar je heen wilt, maar er zit een verhaal achter. Wij kondigen namelijk steevast al onze nummers aan met "Dit is een liedje over de liefde", ook als het liedje in het geheel niet over de liefde gaat. Je kunt je voorstellen dat het publiek daar al snel helemaal Gallisch van wordt, maar we houden dit al een jaar of vijftien stug vol. Toen we een titel moesten hebben voor de plaat hoefden we dus ook niet lang na te denken.

Advertentie

Oké, ik vat 'm. Toen ik jullie Googlede kwam ik trouwens eerst een negentienkoppig showorkest uit Philadelphia tegen. Jatwerk?
Bram: Dat zijn wij ook, maar dan in een andere gedaante, op een andere plek. Nee, ik ben bang dat het eerder andersom is. Toen wij begonnen was er nog niet iets als Google, kun je nagaan hoe oud wij zijn. Het schijnt overigens dat er ook nog ergens een heel erg slecht highschool-bandje rondzwerft met de naam Peptones. Moet je maar eens opzoeken op YouTube. We spelen al een aantal jaar met het idee om een speciaal Peptones-festival te organiseren, met alleen maar bands die onder die naam spelen.

Doen!
Bram: Ja, we vinden het zelf ook eigenlijk wel een erg goed idee. Misschien iets om in gedachten te houden voor de volgende toer.

In welke Tarantino-film zouden jullie het liefste spelen?
Bram: Ik zie de vergelijking wel met Pulp Fiction. We zijn er wel een beetje door beïnvloed, die hele sixties-sound hoor je terug. Ik geloof wel dat wij ons niet laten vastpinnen op één genre. Er zit een beetje surf in, een beetje garagerock, van alles.
Taco: Ik denk dat Kill Bill III wel een goede is. Een hele slechte spaghetti-western zie ik ook wel zitten.

Zo'n beetje ieder bandje uit Den Haag neemt hun eerste plaat op in de studio van Henk Koorn (Hallo Venray!). Waarom jullie niet?
Bram: Het was een serieuze optie totdat Taco op een dag thuis kwam met een plaat van de Cynics die we allemaal waanzinnig vonden klinken. Die plaat bleek te zijn opgenomen in de Circo Perrotti-studio van Jorge (Muñoz-Cobo, red.), een te gekke plek vol met analoge opnameapparatuur. We zijn toen aanvankelijk voor de grap eens gaan kijken hoeveel het nou zou kosten om daar op te nemen. Dat bleek helemaal niet zo heel erg duur te zijn, plus het voordeel dat wanneer je 's avonds de studio uitstapt je in Gijon staat en niet in Den Haag.

Is werelddominatie nog een doel, of zitten jullie vrouwen, kinderen en hypotheken daar een beetje bij in de weg?
Bram: Helemaal niet zelfs. Onze vrouwen zijn heel liberaal en gunnen ons onze tourexcessen. Wat ons betreft gaan we in ieder geval erg veel lol beleven aan deze plaat. Er staan een paar tourtjes aan te komen en als werelddominatie daar het logische gevolg van is, dan pakken we die ook nog even mee.

Tekst: NIELS VAN NIMWEGEN
Foto: LIZZY BAX