Sport

Zelfspot hield de Tifosi Giallo Verde overeind in zestien jaar ellende

“In 2015 wonnen we met de slechtste selectie in de Fortuna-historie in het hol van de leeuw van Roda. Dat is gewoon voetbalporno, man.”

door Dave Aalbers
17 augustus 2018, 10:10am

Foto's door Bram Berkien.

Het had niets gescheeld of Fortuna Sittard had in een rijtje gestaan met RBC, Veendam en Haarlem. De club stond meerdere keren op omvallen en er waren zelfs plannen om Fortuna samen met aartsrivaal Roda JC om te dopen tot FC Limburg. Niemand had dan ook verwacht dat Fortuna Sittard na zestien jaar ellende dit seizoen weer zou terugkeren in de Eredivisie.

De supportersgroep Tifosi Giallo Verde (TGV) werd juist opgericht in de tijd dat Fortuna constant onderaan de Jupiler League bungelde. Met een vaste kern van 33 man zorgen de supporters regelmatig voor een goed gevuld uitvak en een lekkere sfeer. Zaterdag staat de eerste thuiswedstrijd van het Eredivisie-seizoen op het programma tegen PSV, waarvoor ze het grootste spandoek uit hun geschiedenis aan het maken zijn. In aanloop naar die wedstrijd sprak VICE Sports op de Markt in Sittard af met Jeroen, Dyan en Roel, de kartrekkers van de Tifosi Giallo Verde.

VICE Sports: Ha jongens, hoe beviel de terugkeer in de Eredivisie afgelopen weekend, uit bij Excelsior?
Jeroen: We zijn weer back on track, terug in de Eredivisie. We hadden een lekker vol uitvakkie en we hebben een goede sfeer neergezet. Op de lange zijde tussen de supporters van Excelsior zaten ook een stuk of dertig jongens van ons. We hebben veel over en weer gezongen. Er zijn totaal geen problemen geweest. Ik heb echt genoten.

Hoe was het om na al die moeilijke jaren het promotiefeest te vieren?
Jeroen: Het feest zelf was top. Het was alleen jammer dat het feest niet in het weekend aansluitend op de promotie kon plaatsvinden. Nu was het pas op maandag. Toch was het een lekker feestje, iedereen is aardig gesneuveld. Zo, ik had die dinsdag een zware dag op mijn werk.
Roel: Ik had de dag erna gelukkig vrij.
Dyan: Ik had er zelfs twee dagen voor uitgetrokken.

Dyan (links) en Roel (rechts) op het terras in Sittard.

Tijdens het promotiefeest stond ineens de hele Markt van Sittard vol. Dat was in het stadion wel anders, in de periode dat het slecht ging met de club. Hoe kijken jullie daarnaar?
Jeroen: Gloryhunters, die horen er nou eenmaal bij. Ik snap het persoonlijk niet, maar succes trekt mensen aan.
Dyan: Laten we eerlijk zijn: is dat niet bij iedere club zo?
Jeroen: Het is ergens ook wel logisch dat de stad uitrukt als er eindelijk wat te vieren is. Geen enkele club in Nederland heeft zestien jaar dezelfde ellende gehad. Mensen roepen weleens dat Feyenoord-supporters het zwaar hebben, maar dat is niets vergeleken met de jaren die wij achter de rug hebben. Het is een wonder dat we het hebben overleefd.
Dyan: In de jaren dat het slecht ging, waren we al blij als we eindelijk weer eens een doelpunt maakten.
Roel: Er waren seizoenen dat we dolblij waren als we een keer een wedstrijd wonnen. Ik kan me nog herinneren dat we bij Oss na anderhalf jaar weer een uitwedstrijd wonnen. Man, we gingen compleet uit onze plaat.
Jeroen: Of die ene keer uit bij Almere, daar stonden we gewoon te juichen omdat we het Guinness Book of Records hadden gehaald. Nog nooit had een profclub 26 wedstrijden op rij niet gewonnen. Als tegengif hebben we zelfspot gecreëerd. Door al die jaren vol ellende is onze trots en euforie nu nog groter.

Hoe is Tifosi Giallo Verde ontstaan?
Roel: We waren gewoon een groep van drie jonge gasten die op de fiets naar het stadion gingen. Langzaam begonnen we ook wat doekjes te maken. In 2010 hebben we besloten er echt een sfeergroep van te maken. Onze eerste acties waren tekstbanners gemaakt van behangpapier. Op de ene stond ‘inzet vanaf minuut één’ en op de andere onze naam. We zijn door de jaren heen steeds groter en professioneler geworden.
Dyan: Naast onze vaste fanatieke groep van 33 man krijgen we veel hulp van andere fans en supportersgroepen. Zo proberen we weer elke week een lekker sfeertje neer te zetten.

TGV is ontstaan in de tijd dat het minder ging met Fortuna. Hoe creëer je sfeer als er amper mensen op de tribunes zitten?
Roel: We hebben weleens met 700 man op de tribune gezeten. Probeer dan inderdaad maar eens sfeer te maken.
Dyan: Daar stonden we dan met vijftien man te zingen, in die betonnen bak van ons. Het huidige stadion is gewoon niet te vergelijken met de oude Baandert. Het is een beetje grauw en er zit een hele gracht tussen de tribune en het veld. In een stadion moet je in de hekken kunnen springen en spelers om hun hals kunnen vliegen.
Jeroen: In ons stadion kukel je dan dan meteen in een gracht. Wat ook niet bijdraagt aan de sfeer is dat Limburgers over het algemeen wel een klaagvolk zijn. De euforie is er snel, maar het is een dunne lijn naar het klagen. Voor ons is het gewoon gas geven en iedereen op de tribune gek maken.

Jeroen van TGV op de Markt in Sittard.

In 2009 scheelde het niet veel of er was een fusieclub tussen Fortuna en Roda ontstaan. Hoe hebben jullie dat beleefd?
Dyan: Het verhaal van FC Limburg was echt het dieptepunt. Dat was bijna de doodsteek van de club.
Jeroen: Dat was echt een tijd vol agressie en slapeloze nachten. We zijn in die tijd nog een keer met een groepje van honderd man in de voortuin van de toenmalige directeur – Hans Erkens – verhaal gaan halen. Hij wilde onze club gewoon weggeven. Een aantal mensen heeft hierdoor vastgezeten. Op een enkeling na is iedereen vrijgesproken. Laten we het erop houden dat het een heet avondje was.
Roel: Door fouten in het bestuur was bijna een deel van ons leven weggevallen. Je kunt je niet voorstellen hoe heftig dat was.

Fortuna en Roda zijn elkaar weinig tegengekomen in de afgelopen jaren. Hoe sterk is die rivaliteit nog?
Jeroen: Voor mij is die best wel heftig. Ik leg het woord ook niet graag in m’n mond. Of ik verzin een andere benaming. Het zijn kutmoffen, simpel. Ik ga bijvoorbeeld ook niet naar de Hornbach in Kerkrade. Toen de oma van mijn vriendin tachtig werd, zijn ze met de hele schoonfamilie in Kerkrade gaan wokken. Ik ben als enige niet mee geweest. Ik ga daar niet heen, het is echt een no-go area. Ik kom alleen in 045 als we daar een wedstrijd spelen. Wat heb ik daar verder te zoeken?
Roel: Bij Jeroen is het iets heftiger dan bij ons. Hij is iets ouder dan wij en heeft op dat gebied veel meer meegemaakt. Ik heb eigenlijk alleen in 2015 de wedstrijden in de Jupiler League tegen Roda bewust meegemaakt. MVV zijn we in de Jupiler League wel constant tegengekomen. De concurrentie met MVV is daarom sterk gegroeid. Maar Roda blijft aartsvijand nummer één.
Jeroen: In 2015 wonnen we met de slechtste selectie in de Fortuna-historie in het hol van de leeuw van Roda. Dat is gewoon voetbalporno, man. Ik ben heel blij dat ze gedegradeerd zijn en ik hoop dat ze nog tijden in de Keuken Kampioen Divisie blijven.
Roel: Aan de andere kant is het wel jammer dat we dit seizoen geen derby’s hebben. Dit jaar spelen we in de Eredivisie tegen VVV, maar dat is geen derby voor ons. Met de auto ben je bijna sneller in Eindhoven dan in Venlo. De media kondigen het altijd aan als derby, maar we zien het eigenlijk niet eens als Limburg.

De supporters van Fortuna hebben een vriendschapsband met die van KRC Genk. Hoe is dat ontstaan?
Jeroen: Dat is voor onze tijd begonnen. Leden van de harde kern van beide clubs hebben elkaar ooit ontmoet op een vriendschappelijk toernooi. Daar is een mooie vriendschapsband ontstaan.
Roel: We hebben laatst ook een actie gehad voor het twintigjarig jubileum van de vriendschap tussen Fortuna en Genk. Daar hebben wij met TGV ook aan mee geholpen.

De sfeeractie voor het twintigjarig jubileum van de vriendschap tussen Fortuna en Genk. (Foto via TGV)

Er lopen ook wat lijntjes tussen de supporters van Fortuna en Borussia Mönchengladbach. Hoe zit dat precies?
Dyan: Het is niet zo dat we met een hele groep contact hebben, maar we kennen daar wat gasten. Een paar van die jongens kwamen een keer bij ons kijken en we raakten toevallig aan de praat. Nu komen ze bijna iedere wedstrijd langs en gaan ze ook soms mee naar uitwedstrijden. We zijn andersom weer een Champions League-potje gaan kijken tegen Manchester City. Op die manier kunnen wij dat als Fortuna-supporters ook een keer meemaken.
Roel: Een van onze jongens is ook een keer met ze mee geweest naar een uitwedstrijd in Mainz. Ze vertrokken om vier uur ‘s nachts en hij heeft zich helemaal klem gezopen in de bus. Ze hebben hem tegen het uitvak aangelegd en hij is pas wakker geworden bij het eindsignaal. Hij vond het een hartstikke mooie trip. “Volgende jaar weer,” zei hij nog.

Wat is jullie grootste wapenfeit als groep?
Dyan: Die gaat zaterdag komen tegen PSV. We zeggen daar liever nog weinig over, maar we kunnen wel vertellen dat het een enorm doek wordt. Alleen het doek en de verf kosten al 2.000 euro.
Jeroen: Het wordt voor TGV in ieder geval de grootste actie ooit. We hebben er met z’n allen hard voor gewerkt. Ik denk dat er ongeveer 700 manuren in die actie zitten. We werken altijd in een grote loods, maar die locatie houden we liever geheim. Niet zo lang geleden is bij Willem II tegen NAC nog een doek uitgelekt. Dat soort taferelen willen we voorkomen.

Jeroen (rechts) en Roel (achtergrond).

Welke sfeeractie uit het verleden vonden jullie het mooist?
Jeroen: De promotiewedstrijd tegen Jong PSV was wel netjes. We hadden een afbeelding van Perr Schuurs gemaakt met zijn hand op zijn borst. “Fortuna voor altijd in ons hart”, stond erbij. We hadden ongeveer 8.000 sjaals neergelegd en heel het stadion kleurde geel-groen. We hebben ook ooit tegen MVV een YouTube-doek gemaakt. Het middenstuk van het doek hadden we helemaal uitgeknipt. Als publiek waren we zelf de bewegende beelden in het YouTube-filmpje. Die vond ikzelf wel aardig origineel.
Dyan: En het eerbetoon aan Fernando Ricksen was ook mooi. We hebben een doek van 270 vierkante meter gemaakt met zes portretten van Ricksen erop. Op het moment dat we hoorden dat hij ALS had, hebben we ook nog een doek gemaakt met één portret van hem. Door die actie tegen FC Dordrecht werden we als groep genoemd in zijn boek. Dat was wel mooi om te lezen.
Jeroen: Fernando is gewoon een eersteklas fighter. Ik kan me herinneren dat we weer zoveel wedstrijden op rij verloren. Ricksen kwam terug en we wonnen uit bij RKC. Hij speelde met de borst vooruit en gaf het elftal schwung. Ik krijg weer kippenvel als ik erover praat. Ook met zijn ziekte laat hij zijn strijdersmentaliteit weer zien.

Een sfeeractie voor boegbeeld Fernando Ricksen. (Foto via TGV)

Hoe verloopt jullie contact met de clubleiding?
Roel: De laatste tijd krijgen we steeds meer medewerking van het bestuur. Er is meer begrip voor elkaar. Onze Turkse eigenaar, Isitan Gün, is zelf ook een groot fan van Galatasaray. Hij stond zelf als kleine jongen op de tribune. Hij begrijpt daardoor meer van het supportersleven.

Wat vonden jullie ervan dat hij de club in 2016 overnam?
Roel: We hadden zeker onze vraagtekens, maar aan de andere kant stond de club gewoon op omkieperen. Als hij er niet was, dan was de club er waarschijnlijk niet meer geweest. Tot nu toe zijn we redelijk tevreden over hoe het uitpakt. Het stadion is verbouwd en hij ziet de club voor mijn gevoel niet als speeltje. Natuurlijk zal hij er ook zijn geld mee verdienen, maar dat is toch ook geen probleem? Het is een win-winsituatie. Hij en de club worden er allebei beter van.
Dyan: Hij begon ook niet meteen met geld smijten. Met de kennis van nu weten we ook dat hij geen loze beloftes heeft gedaan. Dat was bij die Wang van ADO en Korotaev bij Roda wel anders.
Jeroen: Roda zou binnen vijf jaar Champions League gaan spelen. Ze spelen nu in de Keuken Kampioen Divisie. Dat is een klein verschil.

Is er voor jullie iets veranderd aan de identiteit van de club sinds zijn komst?
Jeroen: Wij hebben als supporter het gouden aandeel gekregen. Bepaalde zaken van onze identiteit blijven hierdoor altijd gewaarborgd. Het is niet zoals bij Hull City dat de naam ineens kan veranderen naar Hull City Tigers, of dat we ineens andere clubkleuren krijgen, zoals bij Cardiff City. Dat is bij ons onmogelijk.
Roel: We hebben natuurlijk wat meer spelers uit het buitenland, maar het is volkomen logisch dat Gün zijn contacten in Portugal en Turkije meeneemt.
Jeroen: Natuurlijk zie je ook wel graag Limburgers op het veld, maar die hebben we ook nog wel. Als de jongens die op het veld staan maar hart voor de club hebben. Ze moeten er gewoon negentig minuten keihard voor werken. Bloed, zweet en tranen, dan is het al gauw goed. Het was natuurlijk wel lekker dat vorig jaar een jongen als Perr Schuurs onze aanvoerder was. Die jongen stond zelf op de tribune als kleine jongen.
Roel: Het jaar voordat Perr doorbrak zat hij nog weleens bij ons in het uitvak. Hij is een echte supporter van de club. Hij moest ook huilen bij de promotie. Hij was oprecht blij dat het eindelijk gelukt was.

Hoeveel uur per week zijn jullie met de club bezig?
Dyan: Dag en nacht. Gelukkig zijn mijn familie en vriendin ook fanatiek Fortuna-fan.
Roel: Ik ben er gewoon altijd mee bezig. Als de club was omgevallen, dan wil je niet weten wat er met ons was gebeurd. Nu leef ik weer heel de week toe naar de wedstrijd van zaterdag tegen PSV. Sommige mensen denken dat we gek zijn, en ergens is dat ook gewoon zo. Fortuna is mijn leven. Twee jaar geleden heb ik een best wel heftige operatie gehad, maar twee dagen later ging ik zwaar aan de medicatie naar een oefenduel in het stadion. Dat zegt alles.
Dyan: Alles moet wijken voor de wedstrijden van Fortuna, zelfs mijn eigen begrafenis.
Jeroen: Ik heb twee wedstrijden gemist in de afgelopen twaalf jaar. Een keer had ik de ziekte van Pfeiffer en de andere keer was mijn vriendin uitgerekend. Achteraf had ik die wedstrijd ook niet hoeven missen, want mijn dochter werd een dag later geboren.
Dyan: Ach, het was een legitieme reden. Het is je vergeven.

Jeroen (links), Roel (midden) en Dyan (rechts).

Dit is een verhaal uit De Twaalfde Man , een serie van VICE Sports over fanatieke supportersgroepen in Nederland.

Je kunt je hier aanmelden voor onze nieuwsbrief om wekelijks het beste van VICE Sports Nederland in jouw mailbox te krijgen.