FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

ZWEDEN: HOE MAAK JE IEMAND NEUROTISCH?

25.8.09

Jerry Seinfeld staat bekend als een erg neurotische gast. Maar is hij dat wel echt? Of is hij gewoon een normale gozer die bloot staat aan onmenselijke situaties? Om daarachter te komen testte ik een paar van zijn complexen uit op nietsvermoedende, normale, onneurotische mensen in mijn omgeving.

Experiment: Dichtbij-praten

Seinfeld haat het als mensen heel erg dicht bij zijn gezicht staan als ze aan het praten zijn. Is dichtbij-praten eigenlijk sociaal acceptabel of zou iemand in dezelfde situatie net zo reageren?

Advertentie

Proefpersoon 1
Mijn eerste slachtoffer deed nu en dan een stapje terug, als ik dichterbij kwam. En dan deed ik weer een stapje vooruit. Ze trok haar schouders een beetje op (op een defensieve manier). Ik denk dat ze minder oogcontact dan normaal maakte maar dat zou ook een placebo-effect kunnen zijn. Ze beëindigde ons gesprek door te zeggen dat ze naar neus ging poederen. Ik gok dat de hele ontmoeting ongeveer vijf minuten duurde.

Proefpersoon 2
Ik denk dat hij dacht dat ik seks met hem wilde. Hij leek hier niet blij mee te zijn en vertelde me drie keer terloops dat hij homo was. Ik weet nog steeds niet of hij dat echt was. Hij zag er ongeveer 66% homo uit.

Proefpersoon 3
Dit keer ging ik er echt tegenaan, door echt recht in haar gezicht praten, en na slechts een paar seconden ontmantelde mijn proefpersoon de situatie door te gaan zitten. Dat was slim, maar zo makkelijk ging ik niet op geven. Ik kwam nog dichter bij en leunde een beetje naar voren. Toen besloot ze om naar het toilet te gaan. Maar ik was haar te slim af en ik wachtte haar op toen ze weer naar buiten kwam. Ze zag er uiterst oncomfortabel uit, alsof ze in haar hoofd over alle mogelijke vluchtroutes bedacht. Maar het duurde even voordat ze er een vond. Toen sprong ze opeens op en zei dat ze een privé-gesprek met de gastheer van het feest moest gaan hebben.

Conclusie
Iedereen werd redelijk ongemakkelijk van deze tactiek. Niemand zei het echt, maar hun lichaamstaal was meer dan duidelijk. Ik zou haast zeggen dat Seinfeld's reactie ondermaat was, minder neurotisch dan de proefpersonen in mijn testgroep. Daarom krijgt hij 1 van de 5 Neurotische Punten.

Advertentie

Experiment: Onbekende voorwerpen in de wc onderdompelen
In de "Pothole" aflevering vertelt Seinfeld's vriendin dat ze iets uit zijn appartement in de wc heeft ondergedompeld en vervolgens weer op de juiste plek heeft terug gezet. Hierdoor gooit Seinfeld alles in zijn appartement weg. Is dit normaal gedrag? Laten we op onderzoek gaan!

Proefpersoon 1
Ik vertelde mijn one night stand dat ik iets in de wc had ondergedompelt. Hij vroeg me waarom. Ik zei daarom. Toen vroeg hij hoe oud ik was. Ik vertelde hem hoe oud ik ben en hij zei dat ik me gedroeg als een klein kind. Ik antwoordde dat ik zo was omdat hij mij die eerste vraag stelde. En dat was dat. Hij probeerde er niet eens achter te komen welk voorwerp was wezen zwemmen.

Proefpersoon 2
Toen ik mijn moeder vertelde dat ik een van haar bezittingen in de wc had gegooid, keek ze me aan en vroeg of dit een van die grappen is die leuk zouden moeten zijn maar die niemand snapt. Ik zei nee. Zij zei oh. En vervolgens heeft ze geen enkele actie ondernomen.

Proefpersoon 3
Een van mijn vriendin werd meteen kwaad. Ze riep, "Waarom moet je alles altijd over de top doen?" Ik zei dat ik daar geen antwoord op had. Ze ging nog een tijdje door met schreeuwen maar ze heeft verder geen moeite gedaan om erachter te komen welk voorwerp het was. En toen dwong ze me om de afwas te doen.

Conclusie
Dingen onderdompelen in wc's zou ik niet willen aanraden als je over wilt komen als niet-gestoord. Maar toch heeft het niet zo'n neurotisch effect als ik had verwacht. Ik bedoel, als je echt dingen wilt onderdompelen kom je er echt wel mee weg. Zonder dat je er veel vrienden of potentiële neukertjes aan verliest. Geen van de proefpersonen kwamen ook maar in de buurt van Seinfelds reactie, wat hem 4.5 Neurotische Punten van de 5 oplevert.

Advertentie

Experiment: Eigenaardige eetgewoonten

In de "Engagement" aflevering dumpt Seinfeld een meisje omdat ze haar erwtjes één voor één eet. Nu is het aan mij de taak om uit te vinden hoe normale mensen reageren op deze onconventionele manier van erwten eten.

Proefpersoon 1
Ik was op een barbeque met een hoop kennissen. Het begon al goed toen iemand commentaar had omdat ik erwten meenam naar een barbeque. Ik dacht: als iemand zich al druk maakte om de aanwezigheid van de erwten, dan moet er wel iemand zijn die zich druk maakt om de manier waarop ze geconsumeerd worden. Een gast keek naar mijn erwten en keer vervolgens naar mij. Hij maakte dat gezicht dat mensen trekken als ze op het punt staan om iets heel moeilijks te zeggen. Maar hij zei niets.

Proefpersoon 2
Mijn date waar ik mee uit eten was keek me nogal raar aan. Ik vroeg waarom hij me zo aankeek en hij vroeg me waarom ik per se naar een restaurant moest waar ze erwten hadden als ik ze niet eens lekker vind. Ik zei dat ik dol ben op erwten en dat ik me afvroeg waarom hij dacht dat ik dat niet deed. Hij maakte een geluid dat leek op "pah" en dat was het einde van de discussie.

Proefpersoon 3
Ik heb een vriend die altijd commentaar heeft op alles wat ik doe. Ik vind het eigenlijk wel schattig en het is perfect voor situaties als deze. Ik nodigde hem uit om wat te gaan eten. Alles was perfect. Het enige probleem was dat hij niets zei over mijn erwtjes. Ik voelde me alsof er niemand was die ook maar iets om mij gaf of om wat en hoe ik at.

Advertentie

Conclusie
Ik werd zelf een beetje neurotisch van erwtjes eten op een neurotische manier. De enige reactie die ik erop kreeg was een neppe ik-ga-er-iets-van-zeggen-blik. Ik vind dat iemand dumpen om een probleem op te lossen nogal dramatisch, dus krijgt Seinfeld 5 uit 5 Neurotische Punten hiervoor.

Experiment: "Dat is grappig"
Seinfeld ontmoet een meisje die nooit lacht. In plaats daarvan zegt ze "Dat is grappig" als hij een grap vertelt. Hier wordt hij gestoord van. Dit experiment gaat om interactie met mensen zonder te lachen.

Proefpersoon 1
Eerst keek hij alsof hij op het punt stond om een zenuwinzinking te krijgen maar toen begon hij te lachen (op een beetje onbeheersbare manier). Toen ging hij naar de andere kant van de kamer. Het leek wel alsof ik meer blijheid dan nerveusiteit verspreidde.

Proefpersoon 2
Dit meisje vertelde helemaal geen grappen, dus twintig minuten lang was ik ervan overtuigd dat ik mijn tijd aan het verspillen was. Toen, uit het niets, vertelde ze een lang broodje Aap verhaal en op het einde verwachtte ze dat ik ging lachen. Dat deed ik niet, maar ik verzekerde haar dat het grappig was. Ze lachte lief en ging een drankje halen.

Proefpersoon 3
Ik begon mijn draai te vinden (het lijkt een beetje of zo'n geen-ja-geen-nee-spelletje). Met mijn nieuw aangeleerde vaardigheden ging ik het uitproberen op iemand die ik een beetje beter ken. Het duurde niet lang voordat ze vroeg welke drugs ik gebruikt had. Ik zei dat ik geen enkele drugs had gebruikt, en ze maakte toen een grap over een drug die precies het tegenovergestelde was van wiet en waardoor je een hele avond niet zou kunnen lachen. Ik zei: "Dat is grappig", ook al was het niet echt grappig en zou ik niet eens lachen als ik niet aan het experimenteren was. Ze lachte een beetje. Ik bleef serieus en ze vroeg me of ik depressief was. Uiteindelijk kocht ze tiramisu-ijs voor me omdat ze dacht dat ik een gebroken hart had.

Advertentie

Conclusie
Niet lachen om grappen maakt ze sociaal gehandicapt, hoeveel je mensen ook verzekerd dat ze grappig zijn. Daarom krijgt Seinfeld 0 van de 5 Neurotische Punten voor deze test.

Experiment: Over jezelf praten in de derde persoon

Een gast van Seinfeld's sportschool praat altijd over zichzelf in de derde persoon. Seinfeld vindt dit ondraaglijk. Nu gaan we zien wat voor effect dit heeft op normale mensen. Mijn naam is Josefin trouwens.

Proefpersoon 1
Deze man leek het niet eens op te vallen. Hij leek wel niets mee te krijgen van wat ik zei. Hij concentreerde vast te hard op wat hij zelf ging zeggen. Naderhand vertelde hij mij een verhaal over hoe hij de zanger van de Zweedse band Lambretta had afgewezen. Ik zei dat Josefin hem heel erg cool vindt en hij gaf me de vrolijkste lach ooit en knikte.

Proefpersoon 2
Ik was op zoek naar een beha en ik vertelde de dame in de winkel dat Josefin liever rood heeft dan roze, maar dat een beetje roze niet erg is. Ze snapte meteen waar ik het over had en ze vroeg welke maat Josefin heeft. Het ging allemaal goed totdat ik weer vertrok (toen de verkoopsters mij verwijtend aankeken). Maar dat zou wel eens kunnen komen omdat we zoveel hadden gepraat over wat Josefin leuk vindt en niet leuk vindt, dat ik helemaal vergeten was om iets te komen. Toen begon ik het steeds leuker te vinden om over mezelf in de derde persoon te praten. Ik maakte me niet druk om de blikken die ik van mensen kreeg want ik deed gewoon alsof ik een beetje achterlijk was en dat ik daarom niet in staat was om me druk te maken om wat andere mensen van me dachten.

Advertentie

Proefpersoon 3
Ik was op een feest aan het praten met een meisje over wat Josefin wel en niet leuk vindt (als je er eenmaal mee begonnen bent is het moeilijk om er weer mee op te houden). Ze vroeg me wie Josefin was. Ik grinnikte op een superieure manier en wees naar mezelf. Ze aha'de terug en ik besloot om er een gesprek van te maken. Ik vertelde haar dat Josefin wilde weten wat ze voor de kost doet. Ze vertelde me dat ze bloemist is en toen vroeg ze waarom ik mezelf Josefin noemde. Ik zei dat mijn ouders me die naam hadden gegeven en dat ik niet van plan was om hem te veranderen. Toen gniffelde ik nog een keer en ze lachte. Ze vertrok richting toilet. Ik denk dat mijn experimenten een stuk makkelijker te volgen waren als alle mensen om me heen niet zo'n last van hun blas hadden.

Conclusie
De meeste mensen hebben maar middelmatig last van mensen om hun heen die over zichzelf praten in de derde persoon. Aan de andere kant, Seinfeld vond het meer dan middelmatig irritant en dus krijgt hij 3 van de 5 Neurotische Punten.

Experiment: Te snel verhuizen

Mensen vragen of ze je kunnen helpen met verhuizen ligt altijd een beetje gevoelig. Helemaal voor Seinfeld, en zeker als je wordt gevraagd door honkballer Keith Hernandez (zoals je kunt zien in de aflevering "The Boyfriend"). Hier beneden zie je het wat er gebeurt als je complete mensen vraagt je komende zondag te helpen met verhuizen (ik ging ook echt verhuizen).

Advertentie

Proefpersonen 1-4
De eerste persoon die ik vroeg zei alleen, "Nee, ik ben bezig." Net als proefpersonen 2, 3 en 4 en daarom heb ik ze hier allemaal bij elkaar geveegd. Niemand leek onder de indruk te zijn van de gratis pizza die ik ze beloofde.

Proefpersoon 5
Ze zei ja en lachte onschuldig. Ik denk dat ze een van die personen is die niet echt bestaan. Een van die mensen die nooit problemen met hun moeder heeft gehad en die zoveel van stofzuigen houdt als dat een normaal persoon het zou haten. Toen ik haar de betreffende zondag opbelde vroeg ze of ze een zelfgemaakte pizza mee mocht brengen. Uiteindelijk heeft ze dat toch niet gedaan maar haar opgewektheid was niet te doorbreken. Ik weet niet zeker of ze wel mee telt.

Proefpersoon 6
Hij vroeg me hoeveel pizza er precies zou zijn. Ik zei dat ik één pizza per persoon zou leveren en hij vertelde me dat het wel een grap moest zijn en dat hij me graag zou helpen. Alleen kwam hij niet opdagen. En hij beantwoorde mijn telefoontjes ook niet meer.

Conclusie
Mensen vragen om je te helpen met verhuizen is niet zo heel erg. Mensen zeggen gewoon nee en dat was het dan (op dat meisje die eigenlijk niet telt na). Ik denk dat ze meeste proefpersonen niet neurotisch reageerden op dit experiment omdat er een makkelijke manier was om er onderuit te komen. Ik kende ze toch niet dus ze zijn ook niet bang dat ik boos op ze ga worden. Deze test was niet makkelijk om te beoordelen dus ik heb er maar 2.5 van de 5 voor gegeven.

Eindconclusie
Seinfeld's uiteindelijke score is 16 van de dertig. Dit betekent dat Seinfeld slechts één punt boven de gemiddelde neuroot zit. Sorry.

JOSEFIN PALMGREN