Kunst

Ik ging met Kim Holland naar een tentoonstelling vol stokoude porno

"De samenleving is een stuk preutser nu."

door Rosa Boland; foto's door David Meulenbeld
23 maart 2018, 1:17pm

In een tijd dat vrouwen werden opgenomen in klinieken omdat ze te veel masturbeerden en voorbehoedsmiddelen verboden waren, kan ik mij moeilijk voorstellen dat er een florerende porno-industrie bestond. Maar de tentoonstelling Porno op papier. Taboe en tolerantie door de eeuwen heen laat zien dat een hoop mensen schijt hadden aan de strenge zedelijkheidswetten van 1911 en door de kerk opgelegde regels, en liever stout waren. Het pornografische materiaal dat in de jaren dertig door de Rotterdamse politie in beslag is genomen is nu te zien in Huis van het boek | Museum Meermanno, samen met honderden andere vunzige boeken, tijdschriften en prenten van porno door de jaren heen.

Om te ontdekken wat er allemaal is veranderd sinds de tijd dat modellen zachte, vlezige buiken hadden en het schaamhaar lieten staan, ging ik kijken met de vrouw die al 25 jaar het gezicht is van de hedendaagse Nederlandse porno: Kim Holland.

We beginnen de rondleiding bij een namaak van de Hel. De Hel was een kast in de Koninklijke Bibliotheek waar pornografische boeken en tijdschriften werden opgeslagen achter gaas. Het gaas deed dienst als een soort firewall door medewerkers van de Koninklijke Bibliotheek te verhinderen naar de porno te kijken. De scheuren in de Playboys laten zien dat iemand toch zijn slag heeft geslagen.

Creators: Ha Kim, was jij nog betrokken bij pornobladen? Ik ken je vooral als de koningin van de Nederlandse seksfilms.
Kim Holland: Ik werkte eerst voor het pornoblad Tuk. Dat bestond volgens mij tot 2008. De uitgever heeft eind jaren zestig in de gevangenis gezeten en ook de uitgever van Candy zat in dezelfde tijd in de gevangenis. Het was toen nog verboden om pornobladen te verkopen. In het begin zag je vooral pin-up-achtige plaatjes, maar wel natuurlijk met een seksuele lading. Pornografie maken en verspreiden was gewoon strafbaar. Uiteindelijk heeft het verbod op pornobladen aangezet tot de seksuele revolutie. Mensen dachten: we moeten voor onze eigen vrijheid kiezen. Hierdoor werden pornobladen oogluikend toegestaan door de overheid. Pas in 1970 werd pornografie feitelijk legaal.

De pin-up-tijdschriften uit de jaren vijftig zien er heel onschuldig uit. Deze heet bijvoorbeeld De Lach. Dat klinkt wel heel keurig.
De wetgeving was heel streng. Pin-up was het toppunt was pornografie. Ze moesten heel voorzichtig zijn, want er stonden flinke straffen op de handel in pornografie. De foto’s in het tijdschrift zijn wel wat pikanter dan de foto op de voorpagina.

En dan is hier natuurlijk de Playboy. Van 2015 tot 2017 stonden er geen naakte vrouwen in de (Amerikaanse) Playboy meer. Wat vind je daarvan?
We gaan weer een beetje terug naar de tijd van voor de seksuele revolutie. Raar is dat eigenlijk. In de jaren negentig was er nog veel seksuele vrijheid. Er waren allerlei programma’s op tv over seks, hele expliciete programma’s. De samenleving is een stuk preutser nu. Het nadeel van preutsheid is dat je je gaat inhouden. Je voelt je minder vrij. Er is minder ‘uitspatting’. De porno die gericht is op millennials is heel braaf. We brengen het wat stijlvoller, wat gelikter. Die generatie is ook minder bezig met seks.

Misschien is de spanning er een beetje vanaf. Porno is ontzettend makkelijk verkrijgbaar in tegenstelling tot vroeger.
Ja, er is een overvloed aan porno die je vrij kan zien. Vroeger pakte je stiekem het pornoboekje van je vader of moeder, of dan ging je stiekem een boekje kopen. Je ontdekte veel in het geheim.

Wat vind je van deze schets uit 1906? Toen was expliciete erotiek alleen onder de toonbank verkrijgbaar. Ik vind het best realistisch eruit zien.
Maar kijk, de gezichten blijven onschuldig. De heftigheid is niet aan het gezicht af te lezen.

Ja, de modellen kijken er tegenwoordig heel anders bij.
Ja, als porno je passie is wil je dat laten zien. Je bent er trots op. Je wordt een soort uitvergroting van jezelf die je wilt tonen aan anderen.

Hoe worden modellen eigenlijk aangenomen bij Meiden van Holland? Kunnen ze gewoon solliciteren?
Ja, gewoon via de website. Dan kijken we natuurlijk eerst of ze binnen het concept passen, en daarna gaan we ze bellen voor een afspraak. Zo gaat dat. Zelf hoeven we eigenlijk nooit een advertentie te plaatsen. Het helpt natuurlijk dat ik een naam heb opgebouwd. Dat wekt vertrouwen.

Toen Meiden van Holland vorig jaar een pornofilm schoot in de St. Jozefkerk in Tilburg werd dat bijna een rechtszaak. Blijkbaar is godslastering nog steeds een heikel punt.
Ze hebben geen strafbaar feit kunnen vinden, maar we hebben hiermee wel gelovigen voor het hoofd gestoten. Dat was niet de bedoeling. Ik zou het zelf nooit op die manier hebben gedaan. Dat is een ding dat zeker is. Maar goed, als je samenwerkt met een bedrijf kan je niet altijd helemaal op de hoogte zijn. Maar we hebben ervan geleerd en weten nu beter wat kan en wat niet kan.

Je viert deze week dat je 25 jaar in het vak zit. Hoe ga je het vieren?
Ik heb een film gemaakt die ik gratis aanbied. Ik noem het geen porno, maar gewoon lekkere seks. Het heet ‘De onverzadigbare maagd’. Een meisje van 21 – ze is nog maagd – fantaseert erover om iets heel gaafs mee te maken. Op dat moment komen vampieren haar kamer binnen. Dat is het verhaal een beetje. Zelf speel ik de moeder, de onschuldige moeder die haar dagboek leest.

Kinkt goed, Kim. We gaan het kijken!

‘Porno op papier. Taboe en tolerantie door de eeuwen heen' is tot en met 24 juni te zien in Huis van het boek | Museum Meermanno .