Gifjes met dank aan de kunstenaar
Welke fotografen gaan het dit jaar gaan maken? Wie zijn er stilletjes of met veel bombarie bezig het medium te veroveren. De komende week laten we vijf aanstormende fotografietalenten aan het woord. We vroegen ze naar hun plannen, nieuwe visuele trends, en hoe ze de toekomst van de fotografie voor zich zien. Vandaag: Brandon Nichols.Brandon Nichols is van oorsprong fotograaf, maar zoekt in zijn nieuwste serie Post Human de grenzen van dat medium op. De uit Dallas afkomstige Nichols weet als geen ander traditionele vormen, zoals klassieke sculpturen, te combineren met de nieuwe technieken. Post Human is hier de vruchtbare uitkomst van: een serie hypnotiserende en futuristische gifjes die van je scherm druipen.The Creators Project: Je nieuwe project Post Human is een mengvorm van Griekse sculpturen, klassieke bustes en een digitale esthetiek die geworteld lijkt te zijn in een soort scifi-achtige, dystopische toekomstvisie. Wat is het idee achter die combinatie van antieke elementen en een postmodern schoonheidsbeeld?
Brandon Nichols: Het doel van het project was om een connectie te vinden tussen sculpturen en hun humanistische idealen (het heroïsche, geïdealiseerde, romantische etc.), en die vervolgens te verbinden met het actuelere idee van het posthumanisme. Mocht je niet bekend zijn met die term: posthumanisme is een rijk en fascinerend concept dat gaat over hoe we onszelf zien in het tijdperk van technologische innovatie en informatie. Het baseert zich op een staat van zijn waarin informatie, en zelfs het geheugen, los kunnen staan van de fysieke verschijningsvorm en zelfs van het lichaam. Het is een heel erg futuristisch en vreemd idee dat me heel erg bezighoudt. Het druipen van de vormen, waarbij ze bijna vloeibaar lijken te worden, is een metafoor voor de veranderende manier waarop we onszelf zien.Dat je door het verleden en de toekomst te verbinden nieuwe perspectieven voor het heden kunt vinden?
Ja, absoluut. Het verleden is onze fundering. Over de toekomst dromen we, dat is waar ons inzicht vandaan komt.Over de toekomst gesproken. Het je enig idee wat er in 2016 binnen de fotografie gaat gebeuren? Zijn er trends waar we volgens jou rekening mee moeten gaan houden?
Wat me opvalt is dat digitale fotografie en computergraphics steeds meer met elkaar versmelten. Ik denk dat die hybride stijl een enorme trend wordt in de nabije toekomst. Kijk bijvoorbeeld naar werken van Quasimimicry en Pussykrew. Zij zoeken continu de grenzen op tussen de realiteit en het beeld.
Advertentie
Brandon Nichols: Het doel van het project was om een connectie te vinden tussen sculpturen en hun humanistische idealen (het heroïsche, geïdealiseerde, romantische etc.), en die vervolgens te verbinden met het actuelere idee van het posthumanisme. Mocht je niet bekend zijn met die term: posthumanisme is een rijk en fascinerend concept dat gaat over hoe we onszelf zien in het tijdperk van technologische innovatie en informatie. Het baseert zich op een staat van zijn waarin informatie, en zelfs het geheugen, los kunnen staan van de fysieke verschijningsvorm en zelfs van het lichaam. Het is een heel erg futuristisch en vreemd idee dat me heel erg bezighoudt. Het druipen van de vormen, waarbij ze bijna vloeibaar lijken te worden, is een metafoor voor de veranderende manier waarop we onszelf zien.Dat je door het verleden en de toekomst te verbinden nieuwe perspectieven voor het heden kunt vinden?
Ja, absoluut. Het verleden is onze fundering. Over de toekomst dromen we, dat is waar ons inzicht vandaan komt.Over de toekomst gesproken. Het je enig idee wat er in 2016 binnen de fotografie gaat gebeuren? Zijn er trends waar we volgens jou rekening mee moeten gaan houden?
Wat me opvalt is dat digitale fotografie en computergraphics steeds meer met elkaar versmelten. Ik denk dat die hybride stijl een enorme trend wordt in de nabije toekomst. Kijk bijvoorbeeld naar werken van Quasimimicry en Pussykrew. Zij zoeken continu de grenzen op tussen de realiteit en het beeld.