FYI.

This story is over 5 years old.

Trevor Jackson pleit voor meer respect en verdieping

De man achter Playgroup en Output Recordings vindt Kanye West de belichaming van alles wat er mis is met de wereld.
20.1.14

Foto: Trevor Jackson

Alhoewel bovenstaande afbeelding anders doet vermoeden, is Trevor Jackson niet de makkelijkste persoon om te interviewen. Op mijn eerste standaard vragen krijg ik korte, norse antwoorden en uiteindelijk de verzuchting: "Ik heb geen zin om over dingen te praten die je ook kunt googelen."  Fair enough, hij is een druk mens en misschien vraag ik ook wel naar de bekende weg. Maar ik wil graag uit zijn mond horen wat hij allemaal heeft gedaan. Dat is namelijk nogal een lijst. En lang niet iedereen is zich bewust van de hoeveelheid projecten waarbij deze Londense art director slash producer slash dj slash labelbaas slash videokunstenaar slash muziekliefhebber betrokken was.

Advertentie

Trevor was eind jaren tachtig een van de bekendste ontwerpers van de Londense clubscene. Royal House – Can You Party, Theme From S-Express en een hoop andere anthems uit die prille housetijd zijn door hem voorzien van indrukwekkend artwork. Zijn eigen platencollectie (tussen de tien- en twintigduizend exemplaren) omvat een scala aan genres, waarmee hij een paar geweldige compilaties heeft gemaakt en waarmee hij regelmatig dansvloeren aan gort draait. Vanaf de vroege jaren negentig produceerde hij – eerst als Underdog, later als Playgroup – tussen de drie- en vierhonderd platen. Hij remixte acts als Massive Attack, U2 en UNKLE. En met zijn OUTPUT label bracht hij oa. Soulwax, LCD Soundsystem, Four Tet en The Rapture voor het voetlicht. O, en had ik al verteld dat zijn werk in het Guggenheim heeft gehangen?

Jackson mag geen makkelijke zijn om te interviewen; makkelijk is dan ook niet een woord dat hij hoog in het vaandel draagt. Wat begint als een moeizaam gesprek, waarvan ik je de transcriptie zal besparen, eindigt in een boeiend betoog voor meer respect en verdieping. Vaak is dat waar je de meeste moeite voor doet ook het meest waardevol.

THUMP: In een oud interview met Kindamuzik zeg je dat je dj'en haat. Is dat nog steeds zo?

Trevor Jackson: Ik haat het dj'en niet. Ik haat de dj-cultuur en wat ervan is geworden. Ik vind het niet leuk om op een podium te staan, ik wil mensen gewoon zien dansen en naar de muziek luisteren. Ik denk dat er nu meer interessante muziek is dan ooit tevoren. En er zijn duizenden clubs over de hele wereld. Maar er zijn er maar een paar waar je fantastische tracks kunt draaien, omdat mensen ze gewoon niet willen horen. Ik hou ervan om te draaien voor mensen die mijn muziek waarderen. Dat is misschien wel het heerlijkste wat ik ooit in mijn leven zal doen.

Advertentie

Wat zijn de clubs waar je wel graag heen gaat? In Londen bijvoorbeeld? 

Ik ga niet naar clubs, tenzij er echt een waanzinnig iemand staat. Ik ben in de beste clubs ter wereld geweest. Ik heb het geluk gehad de beste bands, dj's en clubs te hebben gezien in mijn leven. Maar clubs zijn anders nu. Alles is veranderd.

Wat is er veranderd aan de clubscene?

Het is een industrie geworden. Het meeste wordt niet meer gedaan voor de liefde, maar voor het geld. Alles is nu corporate. Jij werkt voor THUMP, dat is toch ook van VICE? Ik bedoel maar, dat is een van de grootste bedrijven ter wereld. Ik ben geïnteresseerd in ondergrondse scenes. De mainstream interesseert mij minder. Ik wil naar clubs waar mensen geïnteresseerd zijn in muziek. Niet waar ze alleen maar komen om naar de tering te gaan. Ik hou van clubs waarvan de bezoekers misschien wel naar de tering zijn, maar ook helemaal in de muziek zitten. Ik ben geïnteresseerd in de hele muziekcultuur. Niet muziek als achtergrond of voor een feestje. Ik interesseer me voor de hele cultuur, de grondvesten en de toekomst; waar de muziek heen gaat.

Toch zullen een hoop kids die nu uitgaan naar de – in jouw ogen – minder interessante clubs uiteindelijk wél doorstromen naar de underground, denk je niet?

Tuurlijk, ik ben niet negatief. Toen ik veel uitging, waren er misschien maar een paar goeie clubs in Londen, met bij elkaar een publiek van hooguit een paar duizend man. Nu heb je iets van dertig of veertig clubs met alle beste dj's ter wereld op dezelfde avond in één stad. Het is nuts, maar voor mij niet meer zo speciaal. Ik ben meer geïnteresseerd in de clubs die alternatief zijn. Daarom heb ik ook de Metal Dance Compilation uitgebracht (door ResidentAdvisor verkozen tot beste compilatie van vorig jaar, red.) omdat die muziek het geluid representeert waarmee ik ben opgegroeid. Het is geen easy listening, maar vertegenwoordigt een zekere denkwijze.

Advertentie

Maar er zijn toch genoeg jongeren met een fuck you attitude?

Niet genoeg. Er is geen individualiteit meer. Mensen zijn vooral geïnteresseerd in consumeren.

Denk je niet dat internet de mensen juist individueler maakt, meer kans tot eigen keuzes biedt?

Nee, het is juist tegenovergesteld. Toen ik twintig jaar geleden naar Amsterdam, Berlijn of Parijs ging, had iedere stad zijn eigen cultuur. Mensen zagen er overal een beetje anders uit. Nu is iedereen precies hetzelfde. Ik kan je garanderen dat iedereen er hetzelfde uit ziet in iedere Westerse stad waar je komt. Er is is geen individualiteit meer. Ik zou het te gek vinden als ik naar een stad ging en meteen doorhad dat ik daar was. Maar iedereen ziet eruit als een hipster, waar je ook komt. Ze hebben overal dezelfde baard, dezelfde kleren , dezelfde schoenen. Ik vind dat saai.

Heb je het idee dat dj's tegenwoordig ook een soort van eenheidsworst vertegenwoordigen? 

Een hoop dj's hebben het gevoel dat ze moeten draaien wat de mensen leuk vinden. Het vreselijkste lijkt me om muziek te moeten draaien die andere mensen leuk vinden. Ik ben geen egoïst, maar ik wil wel de muziek draaien die ik lief heb. En hopelijk zullen anderen die muziek ook lief hebben. Veel dj's hoor je praten over de muziek waar ze van houden en die ze thuis luisteren. Maar als ze dan draaien hoor je iets compleet anders. Ik heb mazzel omdat ik iets anders voor de kost doe, dus ik kan risico's nemen. Maar voor sommige vrienden die grotere dj's zijn, is het een baan geworden. Ze zijn op zo'n punt gekomen in hun carrière, dat ze geen risico's meer kunnen nemen. Ik hou van dynamiek in mijn sets. Ik draai ergens de dansvloer mee leeg, om hem vervolgens weer te vullen met een andere plaat. Om diezelfde reden draai ik nog maar zelden in grote clubs. Ik hou van platen met personality en in een grote club hoor je die soms niet.

Advertentie

Maar denk je niet dat er tussen al het consumeren en de eenheidsworst juist een drang is naar meer authenticiteit? 

Natuurlijk, in stagnerende tijden ligt een revolutie altijd op de loer.

Hoe gaat die revolutie eruit zien?

Dat weet ik niet, maar ik hoop dat er meer respect komt. Want ik denk dat er momenteel echt te weinig respect is voor creativiteit. Persoonlijk doe ik niet aan het illegaal downloaden van muziek. Ik weet dat het krankzinnig klinkt, maar als ik hou van wat iemand maakt, wil ik hem mijn geld geven. Conversaties over ownership enzo vind ik allemaal bullshit. Als iemand een fantastische film maakt, wil ik hem geld geven en dankjewel zeggen: dankjewel, goed gedaan. Dat is gewoon een kwestie van respect. Dat is mijn karma, ik voel me daar goed bij. Maar de meeste mensen voelen dat tegenwoordig al lang niet meer zo.

Gratis downloaden brengt mensen toch in contact met muziek en films die ze anders nooit hadden gehoord of zien?

Mee eens. Maar het makkelijk verkrijgbaar zijn van dingen vind ik niet per sé een goed ding. Ik weet zeker dat als je hoort dat een plaat uitkomt, maar je hem pas na lang zoeken in de platenzaak vindt, de plaat meer voor je gaat betekenen omdat je de reis hebt gemaakt om hem in handen te krijgen. Als je voor diezelfde plaat alleen een knopje in zou hoeven drukken, ben je hem gegarandeerd de volgende week al vergeten.

Jongeren worden juist door internet in staat gesteld om constant nieuwe dingen te ontdekken. Wat is daar op tegen?
Dat is het hele ding met het hele bloggen en de Instagram cultuur. Het is allemaal lief en aardig, maar het zet geen zoden aan de dijk. Kanye West is de verpersoonlijking van wat er mis is in de wereld.

Waarom Kanye West?

Omdat hij toffe en interessante dingen zoekt, zich er vervolgens inkoopt, er deel van wil uitmaken, maar de zaken eigenlijk niet begrijpt. Hij kan het over architectuur hebben, een paar namen droppen, maar er verder niets zinnigs over vertellen. Hij heeft wel een mening, maar geen kennis van zaken. Als je Instagram bezoekt, zie je een hoop mensen die afbeeldingen posten van een plaat, maar helemaal niet snappen hoe die plaat tot stand is gekomen. Wat is het punt dan precies? Het wordt gewoon behang en dat vind ik niet belangrijk. Ik wil de dingen begrijpen die ik zie en hoor. Dat is het probleem dezer dagen. Als je jong bent en internet hebt, kun je gebombardeerd worden met informatie, maar er is teveel keus en te weinig verdieping.

Heeft dat ook niet een beetje te maken met het dj op een podium verhaal waar we het eerder over hadden? Is roem niet belangrijker geworden dan inhoud? 

Veel mensen willen tegenwoordig beroemd zijn. Voor mij is het belangrijkst dat ik iets bereik waar ik trots op kan zijn. Ik ben het meest tevreden als ik iets gecreëerd heb. Ik hoop dat er een tijd komt dat mensen zich realiseren dat het leven niet om fame of consumeren draait. Ik hoop op een terugkeer naar spiritualiteit. Shit, ik klink nu echt als een hippie. Toch denk ik dat er wel weer meer aandacht is voor spiritualiteit. Er is zeker ook een beweging die niet gedreven is door materialisme. Je ziet een hoop mensen die bezig zijn met met zaken als mediteren en gezond eten. Ik hoop dat die trend ook in de muziek doorzet. Wat nu belangrijker is geworden dan ooit, is niet het feit dat je muziek maakt, maar de reden waarom.

Trevor Jackson staat op vrijdag 24 januari in DOKA bij Horizon.