FYI.

This story is over 5 years old.

Computers kunnen steeds beter zien hoe zenuwachtig je bent

Apparaten weten nu precies welke delen van je gezicht ze moeten analyseren om te bepalen hoe jij je voelt.

De techniek voor objectherkenning door computers heeft in de afgelopen jaren enorme sprongen gemaakt. Met deze technologie probeert men apparaten te ontwikkelen die net als mensen objecten kunnen herkennen, maar dan door middel van data-analyses. Er bestaan al apparaten die een prooi kunnen vangen, en een paar jaar geleden leerden onderzoekers een computer zelfs om een hartslag te meten door alleen maar het gezicht te analyseren. De computer kon zo een inschatting maken hoe jij je voelt.

Door het bloed dat door je hart naar je gezicht wordt gepompt, kan namelijk de kleur in je gezicht veranderen. En hoewel een gewonde Iphone inmiddels ook over deze technologie beschikt, bleef de effectiviteit ervan recentelijk een beetje steken. Dat had er vooral mee te maken dat computers nog niet konden bepalen op welke delen van het gezicht ze moesten letten. Dat staat op het punt drastisch te veranderen.

Een team wetenschappers hebben een computer geleerd op welke delen de computer moet letten als het de hartslag meet. En er komt geen enkele voorbereiding aan te pas. Het nieuwe systeem kan de gezichtsanalyse live en in een natuurlijke setting uitvoeren. De bovenstaande video laat zien hoe het systeem dat precies doet. Het werd voor het eerst vertoont tijdens de grootste conferentie voor objectherkenning, het CVPR in Las Vegas.

Zoals wordt uitgelegd in de video en het bijbehorende artikel, heeft het team hun algoritme op twee databases losgelaten – MAHNOB-HCI en MMSE-HR. Dit zijn grote beeldarchieven, een soort oefenruimtes, waarmee apparaten menselijke emoties kunnen leren analyseren. Het resultaat was overtuigend. Volgens het team kan de hartslag met hun nieuwe methode veel nauwkeuriger bepaald worden dan met de eerdere methodes. Zelfs live kan de hartslag nog even nauwkeurig gemeten worden.

Misschien word je een beetje zenuwachtig van het idee dat een apparaat precies kan zien of je nerveus bent, maar berust je dan in het feit dat het geen enkele zin heeeft om je cool voor te doen; de computer weet toch al precies hoe jij je voelt.