FYI.

This story is over 5 years old.

Muziek

Dalai Lama Renaissance Maakt Eclectische Post Dubstep Die Ook In De Smaak Valt Bij Jouw Moeder

En is een echt piemelfeest.

Dalai Lama Renaissance bracht onlangs haar eerste album ‘I know you will’ uit en dat was een goede reden om samen te zitten en bier achterover te kappen. We hadden afgesproken in café Roi des Belges in Brussel. Ik ben oorspronkelijk van het Brusselse, maar slaagde er zelfs mét plannetje in om compleet verloren te lopen. Een journalist zonder oriëntatievermogen is als een hippie zonder bellenblazer. Omdat ik zogezegd een verdoken hippie ben, heb ik van mijn beste vriend een pimp ass bellenblazer gekregen. Hij maakt veel meer bellen dan een gewone bellenblazer.

Advertentie

De jongens van Dalai Lama Renaissance gaven me hun album cadeau en binnen de drie tellen goot ik er per ongeluk een volle pint over. Iedereen lachte onwennig, incluis het barmeisje dat volgens mij paranormale krachten bezit: nog voor ik mijn pint goed en wel had omgestoten, was ze tafel en cd al aan't schoonvegen. Ik lachte angstig terug naar die heks en besloot dat het tijd was om aan het interview te beginnen.

Vice: Vanwaar die bombastische groepsnaam?
Matteo: Dat is ook de naam van een documentairefilm over de Dalai Lama die we goed vinden. We zijn geen boeddhisten ofzo. Het interessante aspect is de visuele tweesplitsing: Dalai Lama en Renaissance. Je ziet de Dalai Lama als persoon en de Renaissance als tijdsperk. Ik denk dat je als publiek niet goed weet wat je ermee moet aanvangen..

Hoe is jullie sound?
Tom: Op z’n minst eclectisch. Ik hoop ook gevoelig in zekere zin, het moet kwetsbaar blijven. We willen geen harde statement maken. 
Jergan: Ik heb ook al gemerkt dat mensen het soul vinden.
Tom: Soul is een goed begrip.

Hoe ben jij beginnen zingen, Tom?
Tom: Ik heb altijd graag gezongen, maar was nooit echt van plan om daar iets mee te doen. Als kind ben ik tegen mijn zin op een podium gezet door mijn grootmoeder.

Grandma knows best. Scoren jullie nu meer grieten dan vroeger?
Jergan: Elektronica is echt een piemelwereld, een dick fest. Ik denk dat meisjes niet veel moeite doen om actief naar muziek te zoeken. Jongens zijn daar om een of andere reden meer mee bezig.

Advertentie

Waarschijnlijk omdat wij altijd bezig zijn met koken en blow jobs geven. Welke genres beïnvloeden jullie muziek?
Tom: Blues.
Jergan: Hedendaagse elektronica in de heel brede zin.
Matteo: Wij hebben ook een website, DALAIBV. Daarop staat alles wat we goed vinden.
Jergan: We zoeken veel naar nieuwe dingen. Vanaf het moment dat er iets nieuws is, zullen we het wel weten.

Waarom promoten jullie enkel liedjes op DALAIBV die minder dan 5000 views hebben?
Matteo: Ego.

Willen jullie die artiesten promoten of vinden jullie het goed dat ze onbekend zijn?
Jergan: Dat is eerder uit pretentie. We zetten die liedjes online omdat we weten dat ze pakweg drie maanden later populair zullen zijn.

Zijn jullie blij als die bands ineens veel views hebben?
Matteo: Ja, dat geeft een kick.

Bellen jullie elkaar dan hysterisch op?
Matteo: Soms bellen we wel. "heb je het gezien, er zijn honderd nieuwe views".

(Tom en Hilke liggen strijk).

En jij vindt dat grappig, Tom?
Tom: Ja, hun hele uitleg interesseert mij wel. Ik sta er volledig achter, maar ik heb niet dezelfde drijfveer om lang op het internet te zitten.

Welke emoties willen jullie opwekken?
Matteo: De opwinding van het moment dat je beseft iets te horen wat je nog nooit gehoord hebt. Een vorm van blijdschap, niet door gekneed te worden door de muziek, maar door het vinden van de muziek; geraakt worden door iets nieuws. Die emotie!
Jergan: Ik zie het eerder iets donkerder. Ik weet niet waarom, maar er komt altijd iets paars, donkerder uit. Maar dat is niet echt een emotie.

Advertentie

Denk jij in kleuren?! Ik heb dat ook soms, dat heet synesthesie.
Jergan: Ja, wij hebben dat alledrie.
Matteo: Wij communiceren ook in kleuren. In de studio werken we met kleurlampen. Meestal blauw.

Het is waarschijnlijk nooit geel of roos?
Jergan: Neen (lacht). Het is altijd aan de blauw/groene kant. We hebben ook één kleur die we de IBV-kleur noemen naar onze oude bandnaam. Dat is een mengeling van turquoise en appelblauwzeegroen. Ongeveer dezelfde kleur als onze plaat: ijzig.

Jullie zeggen dat de muziek post dubstep is. Wat is het verschil met gewone dubstep? 
Tom: Luister, post dubstep heeft nog wel een ritme. Wij respecteren zelfs dat niet echt. Het is zo dat we een paar herkenbare sounds gebruiken die lijken op post dubstep. 
Jergan: Dubstep is eerder agressief en post dubstep is echt pussy muziek.

Is Burial post dubstep? Ik weet niet goed welk genre hij is.
Jergan: Ja, zijn muziek in het begin. Echt heel donker.
Tom: En kwetsbaar

Wie is jullie doelpubliek?
Jergan: Iedereen.
Tom: Het valt mij op dat mensen van de leeftijd van mijn moeder onze muziek ook kunnen appreciëren. Dat had ik nooit verwacht.
Jergan: Dat heb ik ook al gemerkt. Oudere mensen horen het graag.

Nice. Ik ga jullie cd kopiëren en aan mijn mama geven.

Als je de plaat wilt kopen, klik dan HIER.

Als je een arme stakker bent die geen geld heeft om platen te kopen, maar die wel willen weten waar en wanneer Dalai Lama Renaissance optreedt, klik dan HIER.