FYI.

This story is over 5 years old.

FESTIVAL MUNDIAL 2010: HENK, INGRID EN SEAN PAUL

24.6.10

Een festival is de gelegenheid bij uitstek om acht euro voor een zompige tosti ham-kaas te betalen, op regenlaarzen een bamboetak ten dans te vragen en waterig bier over dreadlocks te gooien. Het multiculturele Festival Mundial verwoordt deze dingen op haar website als 'ontmoeten, grenzen verleggen, ervaren, proeven en genieten'. Aangezien er een reële kans bestond dat we door Sean Paul gedaggerd zouden worden, togen we afgelopen zondag naar Tilburg.

De eerste persoon die we tegenkwamen op het festivalterrein was André van 't Geloof, mijn goedlachse invaldocent economie uit 4VWO. Hij vertelde honderduit over zijn Haïtiaanse adoptiekind, dat op een afstandje stond te huilen.

Op Festival Mundial is veel aandacht voor de minderbedeelden des werelds. Collectebusontwijkend gedrag is dan ook redelijk noodzakelijk wil je aan het einde van de dag niet wederkeren met het schuldgevoel van een olifant die een roedel babyhertjes heeft doodgebeten. In de stand van Mensen met een Missie deden we goed; we gingen op de foto met Afrikaanse hongernegers. Je kon er een Fair Trade voedselpakket mee winnen.

Daarvoor moesten we wel even onze missie moesten opschrijven. We stoften onze winnaarsmentaliteit af en vulden in plaats van 'wereldvrede' iets met dragonmayonaise in.

Het publiek was tamelijk gemêleerd. Er waren vaders met kinderen…

…verlopen hippies waarvan we alleen maar kunnen hopen dat ze nooit aan een eventuele kinderwens hebben toegegeven.

…papi's met bontkragen.

…potten met potige hanenkammen.

…kindsoldaatjes.

…bejaarden met kekke mutsjes en een Nokia 3410.

…andersoortige bejaarden.

…kutkoters.

…vrolijke mensen die van schuurpapier gemaakt zijn.

…shitloads aan personen die het dragen van dit soort truien niet schuwen.

…en Kaapverdiaanse mallerds met schelpen in hun haar die ons in gebrekkig Portugees en Engels duidelijk probeerden te maken dat de enige mogelijkheid om dichterbij Sean Paul te komen groepsverkrachting was.

Ook Henk en Ingrid waren van de partij.

Deze man deed uitbundige dansjes met zijn rolstoel terwijl hij Surinaams aan het eten was.

Een zichzelf respecterend mediumleuk festival weet: het feest is niet compleet zonder een rekje restplastic dat bezoekers stilzwijgend om een vuurtje vraagt.

Die bil2bil-sessie met Sean Paul konden we helaas op onze buik schrijven, maar van een afstandje naar hem wijzen deed ons ook deugd.

De fotografen haatten ons intens, aangezien wij ze met onze digitale camera's twee nummers lang in de weg hebben gestaan. HAHAHAHAH SUKKELS.

Vooral dit stuk chagrijn wilde niets liever dan onderarmloze aidsweesjes van ons maken. Speciaal voor haar deze heftig overbelichte foto in sepia! XOXO

Sean Paul gaat tegenwoordig door het leven met een hanenkam.

En nog steeds heeft hij fans!

Toen ik mijn bil schudde op Temperature kwam er een vrolijke bezoeker aan die een rits woorden uitkraamde waarvan ik alleen 'swag you' verstond. Dat moest ik even opzoeken op urbandictionary.com maar terwijl ik een beetje met hem rondhupte had ik natuurlijk zo mijn donkerbruine vermoedens.*

De enige die uiteindelijk gedaggerd werd, is deze rondbipsige zangeres.

Conclusie: ga naar Mundial als je roti lust. Of als je van gezellige zondagrecreatie met gezinnen houdt. Maar vooral als je Henk en Ingrid heet. Lekker ontmoeten, grenzen verleggen, ervaren, proeven en genieten en met je naam op een rijstkorrel terug naar Limburg!

* Swagging, the motion of which you do sexual actions. Swagging while dancing of doggy styling/dry humping a girl from the back in a rhythmic motion. Swagging by yourself is the motion of which a guy masturbates, in this he preforms in a rhythmic motion also. OK DOEI.

TEKST: GIDI HEESAKKERS
FOTO'S: GIDI HEESAKKERS EN MARIEKE WILLEMSEN