FYI.

This story is over 5 years old.

nieuws

Een lach en een traan – dag Silvio

Berlusconi is ermee genokt. Tim Small, hoofdredacteur van VICE Italië, luchtte zijn hart.

Zaterdagavond trad de immer lachende, immer hoerenlopende Italiaanse premier Berlusconi af. Ondanks zijn aftreden zorgde de onzekerheid over de toekomst van de Italiaanse economie er toch voor dat de rente op Italiaanse staatsobligaties boven de 7% uitkwam—hetzelfde niveau dat ervoor zorgde dat Portugal, Griekenland en Ierland hun schulden niet meer konden aflossen. Of, simpel gezegd: Italië staat op de rand van faillissement.

Advertentie

Rome en niet Athene is nu het centrum van de internationale economische crisis. Italië, dat bijna 20% van de hele Europese economie uitmaakt, kan de hele Eurozone in haar val meetrekken (ik laat kleine vieze angstscheetjes terwijl ik dit typ).

Het komt erop neer dat Italië haar staatsschuld van 1.900 miljard euro niet kan aflossen. En dat voor een land met een BNP van 2.100 miljard euro. Maar hoe slecht dat ook klinkt, dat is niet het echte probleem. In de VS hebben ze een staatschuld van 14.000 miljard dollar tegenover een BNP van 14.300 miljard dollar. De verhoudingen liggen slechter, maar iedereen zit in de schulden en daar is kennelijk niets aan te doen.

Het werkelijke probleem is dat niemand gelooft dat Italië de capaciteiten heeft om de crisis op te lossen. Als de meeste Europese overheden, de Europese Centrale Bank en zo’n beetje iedere analist ter wereld zegt dat je land eraan gaat, dan worden die uitspraken haast een selffulfilling prophecy. Als iedereen zegt dat je gaat falen, faal je. En op dit moment zegt iedereen dat Italië op de rand van een complete financiële meltdown staat. Dus is het zo. En dat is droef.

Wat echter ook niet onbelangrijk is om te vermelden is dat we ook de grappigste ex-cruiseschipzanger cum staatshoofd/clown/seksmonster aller tijden verliezen. De man die net is afgetreden, Silvio Berlusconi, nu is gestopt ons te vermaken met zijn doldwaze capriolen. Hij heeft gezworen te zullen aftreden en hoewel dat moment sneller kwam dan we verwachtten, valt er nog maar te zien wat er nu precies gaat gebeuren.

Advertentie

Ik ben iemand die gelooft dat de Italiaanse politieke klasse niets—letterlijk: niets—kan doen om de onvermijdelijke koers van de economische geschiedenis te veranderen. Het enige verschil is dat onze politiek een stuk minder leuk wordt. In een land waar zelfs de beste politicus Europa’s allerslechtste is, was Silvio Berlusconi het ultieme symbool van hoe mensen in de rest van de wereld Italië op haar slechtst zien.

Het was een nationale sport geworden om naar zijn ronduit smakeloze opmerkingen te luisteren, hem publiekelijk te zien flirten met ieder meisje dat in de buurt kwam en te lachen om zijn vele, vele versprekingen.

Wat moeten we nu? Moeten we het nu weer serieus over politiek gaan hebben? Wat gaat Italië doen zonder Silvio? Ik weet niet genoeg van economie af om je te vertellen of een bailout van het IMF onze crisis gaat oplossen, maar ik weet wel genoeg van mijn land om je te vertellen dat het een eindeloos veel saaiere plek zal worden.

Weet je, Berlusconi is een man die praktisch geboren is om de ster te zijn in een foute sitcom uit de jaren vijftig, genaamd Oh Silvio! In zijn show wordt zijn vrouw keer op keer een loer gedraaid (bijvoorbeeld als Silvio een politiek incorrecte grap maakt of seks heeft met een minderjarige prostituee), en steeds als dat gebeurt slaat ze haar armen over elkaar en zegt ze: “Oh Silvio!”

Voor mij is het grote nieuws dat ik mijn portie humor voortaan uit de DVD-box van Curb Your Enthusiasm moet halen en niet meer van het nieuws. Salut Silvio. Je zult node gemist worden—door mij, en door alle andere Italiaanse fans van comedy.