De transvrouwen die lesbisch worden na jarenlang homoseksuele mannen te zijn geweest
Illustratie door Vivian Shih 
Identiteit

De transvrouwen die lesbisch worden na jarenlang homoseksuele mannen te zijn geweest

Voor veel translesbiennes is het duidelijk: als je niet meer als man door het leven hoeft te gaan, waarom zou je dan nog met ze daten?
02 maart 2017, 2:48pm

Er zijn niet veel mensen die het geluk hebben gehad om eerst als homoseksuele man en daarna als lesbische vrouw door het leven te gaan. Alison* wel. "Ik was eerst een graatmagere, vrouwelijke, bottom-man en nu ben ik een ronde, androgyne lesbienne, en meestal ben ik top," vertelt ze aan Broadly.

Alison was klein en dun toen ze opgroeide, en daar schepte ze vaak over op. Iets dat "mijn mannelijke leeftijdsgenoten in de war bracht," herinnert ze zich. Toen ze in de puberteit kwam, begon ze te worstelen met gevoelens van onbehagen in, en angst voor haar lichaam – ze was doodsbang om groot, gespierd en mannelijk te worden, net als haar oudere broer, die ze beschrijft als een "een hele stomme vrouwenhater."

Uit angst voor psychologische en fysieke ongemakken tijdens de puberteit, gebruikte Alison "een medicijn waarvan D.A.R.E. ( Drug Abuse Resistance Education) me verzekerde dat het mijn lichamelijke groei zou dwarsbomen." In die tijd zag ze zichzelf vooral als een beetje vreemde, vrouwelijke homoseksuele man. Hoewel ze zeker wist dat ze zich aangetrokken voelde tot mannen, vond ze het moeilijk om zich tot hen te verhouden. "Ik vond jongens sexy, maar ik vond ze ook vaak afstotelijk door hun persoonlijkheid of onvolwassenheid," vertelt ze. Ook zegt ze dat de meeste van haar vrienden in die tijd vrouwen waren. "Ik werd opgevoed door een feministische moeder, dus bijna alle mannen en hun misogyne karakters vond ik afstotelijk."

Tijdens haar studie besefte Alison pas dat ze zich als vrouw identificeerde, en toen ze een paar maanden in transitie was, realiseerde ze zich dat ze ook op vrouwen viel.

Alison weet niet helemaal zeker waarom haar seksuele geaardheid veranderde toen ze als haar ware genderidentiteit door het leven ging. "Ik zat in een andere genderpositie," zegt ze. Omdat ze zich niet meer als man identificeerde, kon ze nadenken over mogelijke seksuele of romantische gevoelens jegens vrouwen, zonder te kampen met de "afschuw voor de mannelijke heteroseksualiteit" of daar zelf medeplichtig aan te zijn. Ze vertelt dat ze zich vóór haar transitie vrouwelijker voelde door seks te hebben met mannen: "Als ik seks had met mannen voelde ik me kleiner en vrouwelijker, en bij vrouwen kon ik me dat niet voorstellen." Toen ze eenmaal als vrouw door het leven ging, was dit voor haar niet langer een probleem.

Ik was eerst een graatmagere, vrouwelijke bottom-man, nu ben ik een volle, androgyne lesbienne, en meestal ben ik top.

Bovendien denkt Alison dat de transitie een diepgaand effect had op haar libido – ze zegt dat ze een opmerkelijke mentale en emotionele verschuiving merkte, nadat ze begon met hormonale substitutietherapie (HST). HST voor transvrouwen bestaat over het algemeen uit twee soorten medicijnen: een testosteronblokker, die het testosteron in het lichaam effectief vernietigt, en oestrogeen, dat het testosteron vervangt en de tweede puberteit opwekt. Met HST ervaren transvrouwen veel puberale veranderingen die cisgendervrouwen, vrouwen van wie de seksuele identiteit overeenkomt met het biologische geslacht waarmee ze geboren zijn, ook hebben ervaren, zoals borstontwikkeling. Alison zegt dat toen het testosteron uit haar lichaam verdween, ze niet meer het gevoel had dat ze seks móést hebben – of, zoals ze het zelf zegt: "de wolk van onophoudelijke geilheid dreef over."

"Testosteron in mijn lichaam zorgde ervoor dat ik seksuele ontlading, tot op een pijnlijk en beschamend niveau, nodig had," zegt Alison. Op sommige dagen moest ze een aantal keer masturberen om haar in haar seksuele behoeften te voorzien.

Dr. Walter Bockting, hoogleraar medische psychologie op Columbia University, die gespecialiseerd is in LGBT-gezondheid, zegt dat er geen duidelijke overeenstemming is over of hormonen van invloed zijn op je seksuele geaardheid. "Puberale hormonen, waaronder testosteron, spelen een belangrijke rol in de seksuele ontwikkeling," legt hij uit, maar "de rol van hormonen in het ontwikkelen van genderidentiteit of seksuele voorkeur is minder duidelijk en vooralsnog onbekend."

Dr. Bockting spreekt over een hypothese die stelt dat door de onderdrukking van testosteron en het toedienen van oestrogeen "de seksuele geaardheid bij transgendervrouwen iets minder vaststaat – omdat onderzoek aangeeft dat geaardheid bij mannen meer rigide is dan bij vrouwen," zoals hij het uitdrukt.

De rol van hormonen in het ontwikkelen van genderidentiteit of seksuele voorkeur is minder duidelijk en vooralsnog onbekend.

Maar er kan ook een culturele of psychologische verklaring zijn, voegt Dr. Bockting er nog aan toe. "Een andere mogelijkheid is dat wanneer iemand tegen de heersende sociale normen over gender en seksualiteit ingaat, diegene zich ook vrijer voelt om te experimenteren met zijn of haar seksuele geaardheid, als aanvulling op het verkennen van de genderidentiteit," legt hij uit. "Met andere woorden, iedereen staat aan een kant van het spectrum van seksuele geaardheid, en veel van ons experimenteren niet met de seksuele aantrekkingskracht richting hetzelfde geslacht, omdat het sociaal niet volledig geaccepteerd is."

Onderzoek naar dit onderwerp blijft op zijn zachtst gezegd karig. Er is weinig bekend over hoe vaak de veranderingen in seksuele geaardheid voorkomen onder transgenders, terwijl er in transgemeenschappen veel verhalen de ronde doen over dat dit soort verschuivingen regelmatig voorkomen. In een onderzoek uit 2014, waarin 115 transgenders bestudeerd werden, stond dat "zelf waargenomen verandering in seksuele geaardheid vaak voorkomt" in transformaties van zowel mannen als vrouwen. Van de zeventig transvrouwen in de onderzoeksgroep zei 32,9 procent een verandering in zijn of haar seksuele geaardheid te hebben ervaren. Van de 18 van-man-naar-vrouw proefpersonen, die eerst uitsluitend aangetrokken waren tot mannen, zeggen 2 mensen dat hun geaardheid is veranderd naar uitsluitend vrouwen en een ander zegt dat ze biseksueel is geworden. (Het onderzoek verduidelijkt dat zulke veranderingen niet "alleen voorkomen in de context van specifieke transities.") De onderzoekers concluderen dat "de vraag of de veranderingen in seksuele geaardheid toe te schrijven zijn aan biologische effecten van hormoontherapie of aan psychologische factoren nog ter discussie staat."

Ann*, ook een transvrouw die eerder werd geïdentificeerd als homoseksuele man, vertelt aan Broadly dat ze zichzelf voor haar transitie "best wel gedwongen heeft om homo te zijn. Of dat gedeeltelijk kwam doordat ik gedwongen werd om me zo te voelen, of omdat ik me bij een man echt vrouwelijk voelde, kan ik niet met zekerheid zeggen."

Net als Alison voelt Ann dat testosteron – en later oestrogeen – een rol kan hebben gespeeld in haar veranderde seksuele voorkeur, maar ze denkt ook dat het zou kunnen komen door de sociale en psychologische veranderingen die zich voordeden toen ze als vrouw door het leven kon gaan. "Ik denk eerlijk gezegd dat ik door de transitie nu makkelijker met een vrouw uit kan gaan," zegt ze. "Ik voel me niet meer gedwongen in die mannelijke rol."

Het verhaal van Ann gaat minder over de strikte veranderingen in seksuele aantrekkingskracht en meer over de versoepeling van seksuele voorkeuren die ooit vaststonden en onveranderbaar waren. Ze vindt mannen nog steeds aantrekkelijk en is nu zelfs met een man aan het daten, maar ze houdt zich niet langer vast aan de vastgeroeste ideeën over wat haar geaardheid is en hoe die moet worden gedefinieerd. Eigenlijk vindt Ann het na haar transitie makkelijker om zich "open te stellen" voor romantiek en liefde.

Laura Erickson-Schroth, een psychiater en LGBT-gezondheidsonderzoeker aan de Columbia University, benadrukt dat "we weinig weten over de vraag of hormonen voor de transitie van invloed zijn op je seksuele geaardheid. Veel mensen, transgender en cisgender, ervaren verschuivingen in hun seksuele oriëntatie in de loop van hun leven." Ze spreekt veel transgenders die na hun transitie een verandering in seksuele oriëntatie meemaakten. "Ze voelen zich daardoor fijner of meer op hun gemak met het gender waar ze zich met identificeren."

Een van de mooie dingen van transgenders in je leven hebben, is dat ze je laten zien dat sekse niet binair is, maar net als seksuele geaardheid verdeeld kan zijn over een heel spectrum.

Dr. Bockting merkte op dat er een wisselwerking bestaat tussen iemands zelfvertrouwen, culturele identiteit en seksuele geaardheid. "Hoe beter je in je vel zit, hoe meer je op je gemak bent in relaties met anderen," legt hij uit.

Alison herinnert zich dat ze op de universiteit, toen ze in haar vijfde maand van haar transitie zat, geïnteresseerd raakte in een jonge, mooie vrouw die veel aandacht kreeg van zowel heteromannen als lesbiennes op de campus. Het overviel haar, en vond het moeilijk te geloven dat ze zo'n sterke aantrekkingskracht voor een vrouw voelde. Ze vond het nog gekker toen ze erachter kwam dat deze vrouw ook in haar geïnteresseerd was: "Ze moest echt letterlijk aan mijn tepels zuigen, voordat ik begreep dat we niet gewoon aan het spelen waren; ze was niet alleen maar lief en knuffelig," zegt Alison.

Die ervaring veranderde haar enorm. Alison bleek daarna alleen nog maar op vrouwen te vallen. Omdat ze zich goed voelde in haar lichaam, was ze in staat om vrijer te experimenteren met de grenzen van haar seksualiteit. Na haar eerste ervaring ging ze op Grindr en had ze seks met een twink. Dit was de nagel aan de doodskist voor haar vroegere seksualiteit: "Door zijn mannengeur wist ik zeker dat ik dat nooit meer ging doen," zegt ze.

Alison voelt zich nu vooral aangetrokken tot cisgendervrouwen, maar soms vindt ze transvrouwen leuk. Op de een of andere manier is seks met transvrouwen makkelijker voor haar. "Ik kwam erachter dat ik meer ben geïnteresseerd in kontdingen en penissen dan de meeste cislesbiennes, en dat kan soms een beetje lastig zijn," legt ze uit. "Door op transvrouwen te vallen, kan ik daar toch iets mee."

We leven in een maatschappij met behoorlijk strenge normen op het gebied van hoe mannen en vrouwen zich moeten gedragen, en met wie. Dat werkt beperkend, is saai en die normen zijn verouderd. "Een van de mooie dingen van transgenders in je leven hebben, is dat ze je in staat stellen om te ervaren dat sekse niet per se binair is, dat het gaat om een heel spectrum," zegt Bockting. "Een relatie met een transgender kan je laten nadenken over je eigen genderidentiteit en die van anderen."

Voor Alison was die realisatie enorm bevredigend. "Als ik eerlijk ben, heb ik mannen een beetje achter me kunnen laten nadat ik veranderde," vertelt ze. "Ineens vond ik vrouwen zoveel beter, knapper, interessanter en veel meer diepgang hebben. Van mannen wilde ik gewoon dat ze me namen en dat ik vervolgens een beetje stoned met ze voor de tv kon hangen. Van vrouwen verlang ik zoveel meer."