Ik leefde een week lang zonder een cent uit te geven

Een lege maag en veel dronken avonden waren het resultaat.

|
31 mei 2017, 3:07pm

De komende weken duikt VICE volop in het studentenleven, en alles wat daarbij komt kijken — van smartdrugs en soa's tot hospiteren en protesteren. Lees meer op deze pagina.

Elke derde week van de maand schraap ik met moeite mijn laatste centen bijeen om eten te kopen. Regelmatig verlaat ik met schaamrood op mijn kaken de winkel, omdat mijn saldo ontoereikend is voor iets goedkoops als een zakje ribbelchips. Maar voor ik hier verdrink in zelfmedelijden, moet ik iets bekennen: het is totaal mijn eigen dikke vette schuld. Ik doe mijn boodschappen bij de Marqt, heb een zwak voor lekkere koffie en vind het 'gezellig' om mezelf te soigneren met dure zalfjes en geurtjes. Kortom: ik ben een ramp met geld, een blutte bon vivant.

Als ik hierover praat met vrienden, ben ik duidelijk niet de enige. Begrijp me niet verkeerd: we werken ons allemaal te pletter, maar het geld vloeit vanaf onze bankrekeningen rijkelijk terug in de de economie. We dweilen als het ware met de kraan open. En zodra ik een krant opensla en geconfronteerd word met échte armoede voel ik me daar ook nog eens schuldig over. Een week zonder geld leven is dus niet enkel de ideale detox-kuur voor mijn bankrekening, maar ook pure noodzaak in een deel van de wereld waarin we vooral consumeren en verkwisten.

Maar man toch, bezuinigen is al stresserend gedoe voordat ik er goed en wel aan begonnen ben. Als ik google hoe ik geld moet besparen, word ik om de oren geslagen met woorden als 'zorgverzekering' en 'excelsheets'. Ik ben niet het geitenwollensokkentype dat brandnetels gaat plukken voor de soep, en ik durf al helemaal niet de rij in de supermarkt op te houden, omdat ik in mijn tas rondzwervende tegoedbonnetjes moet bijeenscharrelen. En brood maken uit vaginavocht lijkt me — zacht uitgedrukt — een stap te ver. Maar je weet nooit welke lichaamsdelen ik ga opvreten als ik zeven dagen lang, 168 uren, 0 euro mag uitgeven in een consumptiegedreven stad als Amsterdam, waar je zo'n beetje je organen moet verkopen om in een schoenendoos te kunnen wonen.

Lees verder op VICE Money.