Ik keek een voetbalwedstrijd met Waudiz, de Zuid-Koreaanse Zwitser die voor elke Telstar-wedstrijd op- en neervliegt

Het totaal aantal voetbalwedstrijden dat ik ooit op televisie en in een stadion gezien heb zijn op twee handen te tellen. Maar onlangs bracht ik mijn vrijdagavond door in het pittoreske Velsen, als toeschouwer bij de wedstrijd Telstar - Cambuur. Ik hoorde over de 37-jarige Waudiz (spreek uit als Woodies, of het meervoud van de cowboy uit Toy Story), een van oorsprong Zuid-Koreaanse Zwitser die enorm toegewijd is aan Telstar. Deze club verkeert al een aantal jaren in de middenmoot van de Jupiler-league. Voor de medeleken: dit is de tweede divisie van Nederland en schommelt op 't randje van het amateurvoetbal.

Tijdens de eerste helft zat ik in het vak van de thuissupporters, grotendeels gevuld met volgens mij de locals. Achter de goal bevond zich het vak van de harde kern van Telstar. Hoe laag een club ook speelt, er zijn altijd mensen die haar door dik en dun steunen in hun queeste om vaker de bal in het net van de tegenstander te krijgen dan andersom. Waudiz is altijd in dit vak te vinden, dat met een mannetje of dertig nog lang niet vol zat. Tijdens de eerste helft kwamen de "Witte Leeuwen" op een punt voor te staan. De stalen constructie die doorgaat voor tribune had hier flink onder te lijden en kreunde het uit. De ietwat tengere Waudiz ging op in dit euforische geheel en wist zijn clubshawl hoger en breder tentoon te stellen dan ik in eerste instantie voor mogelijk hield.

Tijdens de rust waagde ik mij tussen deze volwassen groupies van de voetbalwereld om eens te praten met deze man, die de titel supporter van het jaar op zijn naam had staan. We besloten om de warmte van de biergeurende kantine op te zoeken. Maar Philippe-zijn eigenlijke roepnaam-doet niet aan alcohol en bestelde een sinas. Hij vertelde enthousiast over de situaties waarin hij als not-your-average supporter in terecht was gekomen. In vloeiend Nederlands.

Zo bleek dat hij voor de eerste Telstar-wedstrijd die hij bijwoonde niet veel te maken had met de sport zelf. Hij kwam terecht in het supportersvak van Telstar omdat zijn toenmalige vriend in het vak zat van de tegenpartij, Emmen. Zijn geaardheid was een gevoelige kwestie, maar Waudiz wilde wel aanwezig zijn bij de wedstrijd en kwam daarom terecht bij de Telstar-supporters. Dit bleek een ommekeer; Telstar won de wedstrijd met 4 tegen 1 en het uitzinnige publiek wist Waudiz te bekeren tot een alles-of-niets Telstar-fanaat. "De sfeer was fantastisch en ik liet de supportersvereniging de volgende dag direct weten dat ze er een Zwitserse fan bij hadden!"

Telstar blijkt voor Waudiz voor veel meer te staan dan alleen een sfeervol supportersvak. De witte leeuw is als roofdier zijn favoriet en daarmee een metafoor. "De witte leeuw in het bijzonder heeft in zijn jonge jaren veel steun nodig. Zo zie ik ook hoe de club steun nodig heeft, steun die ik bied." De naam Telstar zelf is ook de naam van een van de eerste gelanceerde satellieten, en sluit daarmee aan bij zijn baan in de ICT. Het blijkt dat hij van zijn hobby zijn werk heeft gemaakt. "Ik denk dat ik hierdoor ook zo toegewijd ben; de computertaal is binair opgesteld, 1 of 0, alles of niets. Zo kijk ik ook naar voetbal. Als ik fan ben van Telstar, dan ben ik dat ook volledig."

Maar bij het zien en horen van de hardcore supporters vroeg ik mij af hoe iemand als Waudiz hier tussen zou passen. Het idee van een harde kern roept bij mij toch altijd beelden van overdadig testosteron en geweld op, des te meer nu het voetbal betreft, een sport die niet bekend staat om z'n fanschare van brave huismoeders van middelbare leeftijd. Maar de inburgering bleek niet heel zwaar te zijn verlopen. "Ik werd aan het begin inderdaad wel aangezien als een beetje een rare vogel en mensen vroegen zich af wat ik deed in het supportersvak van Telstars harde kern. In eerste instantie werd ik aangezien voor een verdwaalde toerist."

Technisch gezien is hij ook wel een toerist, maar zijn dwaalactiviteiten vallen wel mee. Hij heeft ook wel een tijdje in het noorden van Nederland gewoond, maar tegenwoordig woont hij gewoon weer in Zwitserland. Dat weerhoudt hem er echter niet van aanwezig te zijn bij bijna alle wedstrijden; hij heeft een aantal uitwedstrijden moeten missen. Het is een kwestie van goed plannen. Vroeg tickets boeken houden de kosten laag. Het is natuurlijk goed mogelijk dat wedstrijden worden afgelast, en dat is meteen ook zijn grootste probleem.

Ondertussen was de tweede en dus laatste helft alweer begonnen en vertrokken we weer richting veld, waar Waudiz weer zijn plek op de voorste rij van de tribune innam. Zo af en toe werd zijn naam nog gescandeerd. Helaas werd er een tegentreffer gemaakt en eindigde het in een gelijkspel. Het lijkt erop dat ik mijn vooroordelen ten opzichte van hooligans bij moet schaven. Want ondanks zijn geaardheid, herkomst en gebrek aan alcohol in z'n bloed was hij een essentieel deel geworden van de sfeer waar hij in eerste instantie voor gevallen was.

Bekijk de website van Waudiz hier.

Foto's vrijgegeven door 1963-pictures.nl