Afgelopen januari werd in de stad Hangzhou, in het oosten van China, gesuggereerd dat een villa die ooit bewoond werd door een oud-leider van Taiwan en inmiddels aangemerkt als cultureel erfgoed, opnieuw opengesteld moet worden voor publiek. De nieuwe functie? De Gouden M.

Broken Bridge Qianjiang Evening News

Een verslag van de opening door de staatsmedia heeft online het debat aangewakkerd over de vraag of Ronalds aanwezigheid in het gebied, net als de in september geopende Starbucks boven de McDonald’s, gepast is.

Beijing Youth Daily

Een niet nader genoemd lid van de overheidsinstantie werd als volgt geciteerd: “Chiang Ching-kuo verbleef te kort in dit huis en wat er van over is gebleven is slechts de hoofdstructuur en de interieurs, die in niets lijken op toen de familie Chiang hier was… Er is niet echt een reden om er een museum van te maken.”

McDonald’s denkt dat hun aanwezigheid juist zal helpen om het gebouw te behouden. Het bedrijf gaf deze verklaring aan MUNCHIES:

People’s Daily, de officiële krant van de Chinese Communistische Partij, meldde dat de openingen op internet hadden geleid tot “zorgen over de bescherming van historische plekken.”

“Is het noodzakelijk om met wierook naar de geschiedenis van Chiang te kijken?” schreef iemand. “Dit is duurzame ontwikkeling. Ik zal naar het restaurant gaan. De locatie en de omgeving zijn goed.” Een ander schreef: “Het is prima om op deze manier culturele relikwieën te behouden, terwijl volledig gebruik wordt gemaakt van het gebouw. Dit is beter dan het laten slopen door ontwikkelaars.”

2007 hun Verboden Stad-vestiging gesloten

Door de prijzen van McDonald’s in China zijn hun producten op basis van kosten te vergelijken met goedkope, lokale gerechten. De prijzen van Starbucks in China liggen echter dichter bij die in het Westen, waardoor hun dranken statusproducten worden waarmee wordt gepronkt. Het zal geen verrassing zijn dat de Chinese koffiewinkelketens met succes zijn aangeklaagd voor het schaamteloos misbruiken van het Starbuckslogo en de merkidentiteit.

Bij de Broken Bridge-vestigingen van McDonald’s en Starbucks bestaat geen aandacht voor deze kwesties. Er is een gestage stroom van toeristen die met hun smartphones foto’s maken van de informatieborden terwijl ze hun lattes drinken. Afgezien van het gigantische M-logo is het gebouw moeilijk een doorn in het oog te noemen. Het is lastig vol te houden dat het afbrokkelend en ongebruikt beter af zou zijn, zonder een organisatie die zich ontfermt over het onderhoud.

Zijn McDonald’s en Starbucks daarmee de redders van cultureel erfgoed in China? Nee, dat niet. Maar we hoeven ons ook niet druk te maken dat de strijders van het Terracotta Leger van Xi’An getransformeerd worden in rood met gele figuren met clownsgezichten.