Zdjęcie: Richard Kern

Większość świata postrzega Szwecję, jako bastion liberalno-socjalistycznej tolerancji i perspektywicznej ideologii feministycznej, tymczasem okazuje się, że w tym kraju wolność od uprzedzeń sięga zaledwie do pach. I jeśli są, do kurwy nędzy, owłosione, to całe to gadanie o akceptacji i niebezpieczeństwach uprzedzeń ląduje w rurze ściekowej, zatkanej krótkimi, kędzierzawymi włoskami.

Wrzawa z powodu włosów rozpoczęła się w marcu, podczas finału krajowego konkursu piosenki Melodifestivalen, kiedy to kamera przez ułamek sekundy uchwyciła nieogoloną pachę szkolnej bibliotekarki Liny Ehrin i pokazała ją wrażliwym oczom milionów widzów.

Krótko potem to zdjęcie znalazło się na Facebooku, wywołując tysiące obelżywych komentarzy na temat tego, jaka Lina jest obrzydliwa, nie goląc sobie pach. Szybko utworzono tam inną stronę o nazwie Ta Haret Tillbaka! („Powrót włosów!), by bronić prawo Liny do niegolenia sobie włosów i nakłaniać kobiety, aby umieszczały tam zdjęcia własnych futerkowych enklaw.

Strona szybko dostała 15 tysięcy lajków, tudzież setki zdjęć owłosionych pach, grupa zaczęła organizować protesty w realu a dyskusja nabrała rozgłosu i z portali społecznościowych przeniosła się również na szpalty brukowców. Zdezorientowani tym całym publicznym oburzeniem, porozmawialiśmy z Deidre Palacios, jedną z założycielek Ta Haret Tillbaka!, i zapytaliśmy ją, dlaczego jej rodaków tak bardzo interesuje kwestia włosów.

VICE: Co macie na myśli mówiąc, że chcecie „powrotu włosów”? Czy kiedykolwiek gdzieś sobie poszły?
Deidre Palacios: Nie należy odczytywać tego dosłownie. Bardziej chodzi o to, żeby kobiety odzyskały swoje zapatrywania w tej kwestii. Myślałam, że to obchodzi tylko moich znajomych – nigdy nie sądziłam, że ten temat stanie się tak popularny. Uważam, iż ta dyskusja sprawia, że ludzie zaczynają myśleć w inny sposób. Skontaktowała się dzisiaj ze mną dziewczyna, która powiedziała mi, że jej chłopak nie zaakceptowałby jej owłosionych pach. Była tym naprawdę zszokowana, zobaczyła go w innym świetle.

Na stronie twojej grupy na Facebooku znajduje się zdjęcie twojej owłosionej pachy. Czujesz się osobiście urażona negatywnymi komentarzami, które dostałaś na swój temat?
Nie. Niemniej jednak nie jest mi wszystko jedno, gdy kobiety, które umieściły tam zdjęcia swoich pach, dostają śmiertelne pogróżki. Kiedy to się dzieje, kontaktuję się z policją.

Jak sądzisz, dlaczego Szwedów tak sprowokowała ta zupełnie naturalna, mała kępka włosów na kobiecym ciele?
To jest coś, czego naprawdę nie rozumiem. Pracuję jako nauczycielka edukacji seksualnej i dużo rozmawiam z nastolatkami. Zauważyłam, że włosy na ciele są mniej lub bardziej tematem tabu. Staram się, żeby zrozumieli, że ludzie są różni – jedni mają więcej włosów niż inni i jest to zupełnie normalne.

Zamierzasz organizować jakieś publiczne eventy podobne do protestu w Malmö, kiedy dziewczyny zebrały się tam, żeby publicznie pokazać owłosienie pod pachami?
Sądzę, że będę to ciągnęła dalej, w ten czy inny sposób. Wielu naszych członków jest aktywnymi  uczestnikami tej kampanii, więc myślę, że naprawdę coś z tego wyjdzie. Ostatnio zobaczyłam na YouTube’ie wideo z dziewczynami śpiewającymi piosenkę o włosach.