Asger Carlsen to duński fotograf pracujący w Nowym Jorku. Jego zdjęcia są na raz zabawne i obłąkane, a przy tym wywołujące jednocześnie podniecenie i poczucie winy. Nakładem Mörel Books, które wcześniej wydało albumy Ryana McGinleya oraz Jonniego Craiga z ekipy VICE, właśnie ukazał się nowy album Carlsena pt. „Wrong”.

VICE: Twój nowy album jest LOLZ. Czy zgodzisz się z takim postawieniem sprawy?

Asger Carlsen: Trudno się nie zgodzić. Pracując nad nim naprawdę dobrze się bawiłem.

Z bohaterami twoich zdjęć jest coś ewidentnie nie w porządku...

Bycie nie w porządku jest w porządku. Tak się składa, że jedną z moich ulubionych piosenek jest kawałek Matta Elliota pt. „What’s Wrong”.

Nie chciałabym robić kwasu, ale od razu widać, że majstrowałeś przy swoich zdjęciach. Czy to taka gra z odbiorcą? Zależy ci na tym, żeby oglądający twoje zdjęcia odnosili wrażenie, że mają one pozór autentyczności?

Uważam, że ludzie powinni oglądać obrazy wywołujące poczucie niedowierzania czy odrazy. Obcowanie z czymś niezrozumiałym poszerza nasze zdolności poznawcze. Zawsze bardziej interesowało mnie opowiedzenie ciekawej historii, niż przedstawienie prawdy. Można to porównać do kłamstwa doskonałego.

Niektóre ze zdjęć wydały mi się seksowne, zwłaszcza te, na których bohaterowie mają drewniane nogi. Co o tym sądzisz?

Moim zdaniem wszystkie są na swój sposób seksowne. Cieszę się, że przynajmniej częściowo podzielasz moje zdanie.

Wszystkie zdjęcia robisz sam. Jak dalece planujesz efekt końcowy, kiedy bierzesz aparat do ręki?

Staram się niczego w życiu nie planować. Wtedy wszystko lepiej wychodzi. Niektóre ze zdjęć nie zawierają żadnych odniesień do czegokolwiek, co zostało stworzone przez Boga. Można to porównać do wyrzucania z siebie wszystkiego, co się widziało w życiu. Jeśli coś w ogóle mnie inspiruje, to głównie książki medyczne i archiwa policyjne.

Jak ludzie reagują na twoje prace?

Ostatnio pewna kobieta napisała w Internecie, że to co robię, jest „złe i chore”. Może to i racja, ale ja traktuję to po prostu jak dobrą zabawę, której tak potrzeba mi w życiu. Lubię mieszać ludziom w głowach.

Tekst: Karley Sciortino

Tłumaczenie: Filip Bednarczyk