
Ilustracja Ben Thomson
Artykuł pierwotnie ukazał się na VICE Australia
Idziesz przez supermarket, wyglądasz jak zombie i nagle wpadasz na osobę, którą dodałeś na Snapchacie, gdy byłeś kompletnie porobiony na jakiejś imprezie. Nie pamiętasz, jak ma na imię, ale ona cię rozpoznaje – i zmierza w twoją stronę. Przygotuj się na najbardziej czczą z pustych, błahych pogawędek. Będzie koszmarnie.
Videos by VICE
Mimo nieustannego rozwoju naszego życia społecznego jedna rzecz się nie zmienia: krępujące rozmówki. Choć media społecznościowe zburzyły część dzielących nas barier, wraz z coraz większą pewnością siebie w sieci rośnie niepokój i lęk przed rzeczywistymi interakcjami. Bez większych oporów wysyłamy sobie prywatne wiadomości, ale konfrontacja twarzą w twarz to zupełnie inna para kaloszy.
Nie chcemy całe życie robić z siebie idiotów, więc zapytaliśmy ekspertów: Miriam Meyerhof, która wykłada socjolingwistykę na Uniwersytecie Victoria oraz Barriego Leslie autora książki Talk Your Way to Happiness (Przez rozmowę do szczęścia), jak poruszać się po grząskim terenie płytkiej pogawędki. Oto kilka najlepszych rad, jakich nam udzielili.
Puste gadki są takie puste, ponieważ właśnie tego od nich potrzebujemy
Próżne rozmówki stanowią wstęp do „poważnych rozmów”. Zadawanie pytań bez oczekiwania na istotne odpowiedzi („jak się masz?”) ułatwia obu stronom rozpoczęcie interakcji i tworzy podstawy dla nawiązania prawdziwej więzi. „Psychologowie porównują to do iskających się zwierząt” – tłumaczy Meyerhoff. „To buduje zaufanie”.
Zarówno Leslie jak Meyerhoff twierdzą, że rozmawiamy z innymi przede wszystkim po to, żeby uzyskać od nich to, czego chcemy, więc jeśli chcesz przeprowadzić z kimś bardziej znaczącą wymianę zdań, będziesz musiał najpierw wypocić z siebie trochę codziennych dyrdymałów. Jednakże niełatwo przełączyć się z jednego trybu w drugi. Z miejsca potrafimy wychwycić, gdy coś jest „poważne” albo „głębokie”, bo leży poza naszą sferą oczekiwań. Nie co dzień udaje się nawiązać z kimś pełną sensu konwersację.
Leslie porównuje czcze pogawędki do jazdy na pierwszym biegu. Ruszysz z miejsca, ale zbyt daleko w ten sposób nie zajedziesz.
Kontekst to podstawa
W zależności od otoczenia poziom skrępowania podczas pogawędki może się różnić. Łatwiej poradzić sobie z nim na imprezie, ponieważ idziesz na nią z nastawieniem, że będziesz nawiązywać kontakty towarzyskie. Gdy wytaczasz się zlana potem i pół żywa z siłowni nie spodziewasz się, że wpadniesz na przystojniaka, z którym chodziłaś kiedyś do szkoły. W takich kontekstach pojawia się presja, by porzucić interakcję, ponieważ nie wydaje się społecznie naturalna. Jednak jeśli w takiej sytuacji uda ci się osiągnąć coś więcej niż płytkie pogaduszki, satysfakcja będzie tym większa.
Czego właściwie oczekujesz po tej rozmowie?
Jak tłumaczy Leslie, brak niezawodnej metody na rozpoczęcie rozmowy. Dobre otwarcie w całości zależy od twojego celu – co chcesz uzyskać od tej akurat osoby? Pragniesz bliższej relacji? Zwiększ kontakt wzrokowy i używaj często jej imienia. Zdaniem Lesliego większość ludzi angażuje się głębiej w rozmowę, gdy tylko usłyszą swoje imię. „Lustrzane” naśladowanie języka ciała również pomaga.
Może jednak wplątałeś się w coś poważniejszego – wpadłeś na kogoś, z kim kiedyś widywałeś się bardzo często (była dziewczyna, chłopak, albo przyjaciel), a kogo miałeś nadzieję nigdy już nie spotkać. W takiej sytuacji możesz wygasić niewygodną rozmowę, stosując mniej kontaktu wzrokowego, chłodniejszy tonu i zamkniętą mowę ciała – ramiona krzyżujące się w rejonie klatki piersiowej, a nawet zupełnie założone ręce.
Leslie doradza też, by trzymać się bezpiecznych tematów, które nie sprawią przykrości żadnej ze stron. Co najważniejsze: KRÓTKO I ZWIĘŹLE. „Badania pokazują, że mężczyźni częściej są skłonni, by podkreślać swoje sukcesy i ukrywać słabości, podczas gdy kobiety wykazują dokładnie odwrotne tendencje” – twierdzi. Zatem, panowie, nie opowiadajcie o tym, jak to zaliczyliście w sobotę dwie laski naraz; panie, postarajcie się nie opisywać swojego nieudanego związku z tamtym dupkiem z siłowni.
Nieunikniona niezręczna cisza
Obydwoje ekspertów przyznaje, że pokusa, by wypełnić ciszę trajkotliwym monologiem, może być bardzo silna. Jeśli chcesz wciągnąć kogoś w głębszą rozmowę, spróbuj zadawać otwarte pytania, na które nie da się odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Co sądzisz o koncercie? Skąd znasz gospodarzy imprezy? Jakie są twoje poglądy na geopolityczne skutki niższych cen ropy? Serio, pytaj o cokolwiek.
Tylko dobre rady. Polub nasz fanpage VICE Polska i bądź z nami na bieżąco
Według Lesliego, mimo że kobiety w rozmowie przeważnie zadają pytania i śmieją się z żartów, obecnie często w komunikacji poszukują też równości, co wymaga spełnienia ważnych kryteriów. Jego zdaniem wiele kobiet uważa, że jeśli mężczyzna nie zadaje pytań i nie docenia dowcipu, okazuje brak zainteresowania. Jeśli jednak zapadnie niezręczna cisza, z której chciałbyś się uwolnić, czytaj dalej.
Jak ujść z życiem
W tej kwestii Leslie i Meyerhoff się nie zgadzają. Oboje sugerują zmianę intonacji, by jakoś wyłgać się z konwersacji, przy okazji wspominając, co jeszcze masz do zrobienia (umyć włosy, wrócić do pracy, iść wcześnie spać). Meyerhoff jest zdania, że sugestia ponownej interakcji (tj. żeby „później jakoś się złapać”) jest mniej formalna, niż gdy po prostu dajesz drapaka. Co więcej, nie umniejsza tak bardzo poczucia wartości twojego rozmówcy. „Jeśli prosisz kogoś o ponowne spotkanie, nieważne czy naprawdę tego chcesz, jasne jest, że nie chcesz mu sprawić przykrości” – mówi Meyerhoff. Leslie się z tym nie zgadza i przekonuje, że w ten sposób można co najwyżej odroczyć na krótki czas nieuniknioną, krępującą konfrontację.
Gdy druga osoba mówi „musimy się umówić na kawę albo drinka”, ale ty zdecydowanie, absolutnie nie chcesz jej nigdy więcej na oczy oglądać
Jeśli na samą myśl o wspólnym drinku, przy którym moglibyście nadrobić zaległości, przechodzą cię ciarki i zbiera ci się na mdłości, Leslie zaleca przerwy w rozmowie, i to wiele. Zerwij kontakt wzrokowy. Nawet największy uparciuch powinien w takiej sytuacji zrozumieć, że jego rozmówca już wie, że nie przyjmie zaproszenia.
Pauza, w której czasie „rozważasz” propozycję, uprzedzi zapraszającego o tym, że zaraz przeżyje zawód. Następnie prędko i (bardzo ważne) delikatnie powiedz, że jesteś zbyt zajęty.
Pogódź się z dziwnym klimatem, a możesz się dowiedzieć ciekawych rzeczy
Jeśli zdecydujesz się zwolnić tempo na tyle, że zaczniesz rozmawiać z ludźmi i ich słuchać, dwoje ekspertów zgadza się, że może to być naprawdę odświeżające doświadczenie. Meyerhoff twierdzi, że błahych pogawędek nie należy unikać, tylko wyciągać z nich naukę. Więź, jaką w ten sposób nawiązujesz, choć powierzchowna, może przynieść uczucie, że coś udało ci się osiągnąć. W końcu właśnie o to chodzi w życiu – o komunikację z otaczającymi cię ludźmi, prawda?
Następnym razem, gdy zobaczysz z daleka tę dziewczynę, z którą byłeś w grupie na pierwszym roku studiów i w pierwszym odruchu będziesz chciał przejść na drugą stronę ulicy, zastanów się: może warto z nią jednak zamienić dwa słowa?
More
From VICE
-

Photo by Paras Griffin/WireImage -

Photo by Bryan Steffy/Getty Images for ABA -

Euthymol Purple Whitening Toothpaste – Credit: Olive Young -

Photo by David Corio/Redferns