Dag donateurwerver op straat! Ik heb echt even een momentje van je tijd nodig.

door Marten Mantel

Foto door Daniel Benson
 
Dag donateurwerver op straat! Ik heb echt even een momentje van je tijd nodig. Ik ben namelijk op weg naar de supermarkt, en wil daar dolgraag in belemmerd worden! Zou je bijvoorbeeld plotseling op me willen afstappen met een mapje vol formulieren in je hand en een afgetrainde, doodse glimlach op je gezicht? Fantastisch, daar maak je me enorm blij mee!

Het allerliefst zou ik willen dat je een openingszin gebruikt waar niet op te reageren valt met een “Nee”. Die vind ik namelijk heer-lijk. Als ik “Nee” kan antwoorden, dan geef je me namelijk de mogelijkheid om door te lopen en verder te gaan met mijn dag. En als ik ergens geen zin in heb, dan is het wel verdergaan met mijn dag! Ik haat dat zo erg, bah!!!!!

Zou je misschien ook willen inspelen op mijn onkunde om scherp en afwijzend te reageren op jouw plotselinge benadering? Ik ben namelijk niet zo direct in sociale situaties, en kan er echt ontzettend van genieten als donateurwervers daarvan profiteren! Omdat ik een goede opvoeding heb gehad zit het niet in mijn persoonlijkheid om jou simpelweg als een stoïcijnse lul te negeren, dus als je misbruik zou willen maken van mijn goede fatsoen, heel graag.

En hé, beste donateurwerver, zou je zodra je mijn aandacht hebt afgedwongen willen beginnen met praten, en doorgaan met praten, en niet stoppen met praten? Ik wil dat je me iets vertelt. Vertel me een ontroerend verhaal over de mensen in Chili zonder nek. Of som een aantal hartverscheurende feiten op over het grootschalige heroïnegebruik onder luipaarden in Sri Lanka. Of licht me in over de onvruchtbare vrouwen in Somalië die geen kindsoldaten kunnen krijgen. Waar je me over vertelt maakt me niet eens zoveel uit, ik geniet toch wel! En ik zou er trouwens nog een beetje extra van genieten als je mij geen enkele mogelijkheid geeft om je te onderbreken of af te wijzen—kun je me dat beloven? Fijn!

Maar ik moet je hier wel even iets duidelijk maken. Terwijl je aan het praten bent lijkt het misschien alsof ik niet aan het opletten ben. Het kan lijken alsof ik alleen maar aan het nadenken ben over hoe ik weer uit deze situatie kan ontsnappen, waarom ik toch zo’n domme idioot ben dat ik mezelf weer in de val van een donateurwerver heb laten lokken en in welke regelmaat je precies met je hoofd moet knikken om geïnteresseerd over te komen. Maar nee, beste donateurwerver, dat is niet zo! Ik luister naar je! Let maar op hoe geïnteresseerd ik met mijn hoofd zal knikken!

Kun je me vervolgens vragen of ik een maandelijkse donatie wil doen? En als ik dan nee zeg, zou je me dan een gewetenloze naarling willen laten voelen? Als het te veel gevraagd is moet je het zeggen hoor, maar daar kick ik nu eenmaal op. Benadruk bijvoorbeeld nogmaals dat de gediscrimineerde homoseksuele nijlpaarden van Zambia—of waar je het ook over gehad hebt—echt niet zonder mijn hulp kunnen. Dan ga ik mezelf namelijk uit schuldgevoel haten en ohhhhh, dat vind ik toch zo’n fijn gevoel! Ik hou ervan als goede doelen zelfhaat opwekken als techniek om geld bij me los te peuteren. En als ik vervolgens nog een keer weiger donateur te worden, en nog een keer, en nog een keer, blijf met dat schuldgevoel komen! Geef me alle injecties van zelfhaat die je me te bieden hebt! Mmmmmmmmm!

Oké, en sorry, maar nog één verzoekje. Als ik je vraag of je misschien een brochure bij je hebt, of dat er een website is waar ik meer kan lezen over hoe de bewoners van Maleisië belasting moeten betalen over het bezit van enkels—of waar je het ook over gehad hebt—wil je dan alsjeblieft nee zeggen? Ik wil namelijk helemaal geen brochure of website zien. Als ik een maandelijkse financiële verplichting aanga, dan wil ik daar niet thuis op mijn gemak een weloverwogen beslissing over maken. Dat wil ik doen in een sociaal ongemakkelijke situatie met jou, op straat, voor de Albert Heijn! Dat is hoe ik het wil hebben!

Bedankt voor je medewerking, beste donateurwerver. Namens al die arme mensen die bang waren dat ze ongestoord naar de supermarkt konden: hartelijk dank voor je hulp. Fantastisch dat je altijd klaarstaat. Hoe zou de wereld eruitzien zonder jou?

Reageer