Sleep Party People: Τα Κουνέλια Τραγουδάνε Ακόμα

Ο Brian Batz δεν περίμενε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.
17 Μάρτιος 2016, 9:26am

Οι φωτογραφίες είναι από την επίσημη σελίδα των Sleep Party People στο Facebook

Οι Sleep Party People είναι ένα μουσικό συγκρότημα του οποίου τα μέλη εμφανίζονται φορώντας μάσκες κουνελιών. Το περίεργο όμως είναι πως ακούγονται ακριβώς όπως θα έπρεπε να ακούγεται ένα συγκρότημα που εμφανίζεται με μάσκες κουνελιών. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται ακριβώς για μπάντα, αλλά για το προσωπικό project του Brian Batz, ενός χαμηλών τόνων Δανού μουσικού. Αν μου ζητούσες να περιγράψω τον ήχο τους, θα σου έλεγα πως είναι μια περίεργη μείξη μαγικών και εσωστρεφών μουσικών τοπίων. Κάτι μεταξύ ambient, post rock και dream pop, χωρίς όμως να θυμίζουν κάποια συγκεκριμένη μπάντα αυτών των μουσικών ιδιωμάτων.

Λίγες ημέρες πριν από τη ζωντανή τους εμφάνιση στην Αθήνα και το Gagarin 205, μιλήσαμε με τον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα του αρχηγού, τον Brian Batz, ο οποίος μαζί με την παράξενη παρέα του είμαι σίγουρος πως θα μας χαρίσουν μια ιδιαίτερη συναυλιακή εμπειρία.

VICE: Ξεκίνησες αυτό το project το 2008, έβγαλες τον πρώτο σου δίσκο το 2010 και έκτοτε κατάφερες να ταξιδέψεις σε όλο τον κόσμο και να δεχθείς την αποδοχή και την αγάπη του κοινού και των κριτικών. Πώς νιώθεις γι' αυτό;
Brian Batz: Πραγματικά καλά. Για να είμαι ειλικρινής, δεν περίμενα να συμβεί όλο αυτό. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα, είναι σουρεάλ και φανταστικό. Ειλικρινά, εκτιμώ την εν λόγω αποδοχή.

Οι Sleep Party People είναι ουσιαστικά ένα solo project, σωστά;
Σωστά, ήθελα να κάνω κάτι δικό μου. Παλιότερα ήμουν μέλος κάποιων γκρουπ στα οποία έγραφα μουσική μαζί με άλλους. Είχε και αυτό την πλάκα του, όμως έφτασα σε ένα σημείο που άρχισε να με κουράζει η πολυγνωμία, που, για να λέμε την αλήθεια, έδινε πάντα μέτριο αποτέλεσμα. Όλοι ήθελαν να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι απόψεις τους και να τις χρησιμοποιούμε. Οπότε, είπα να κάνω το δικό μου project και αυτή ήταν η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει στην καριέρα μου. Λατρεύω να δουλεύω μόνος μου, γιατί μου δίνει την ελευθερία να γράψω ακριβώς τη μουσική που θέλω και που εντέλει κάνω.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece.

Γιατί φοράς μάσκα κουνελιού;
Είμαι ντροπαλός τύπος και χρειαζόμουν κάτι για να κρυφτώ. Δεν ήμουν συνηθισμένος στο να είμαι frontman και βασικός τραγουδιστής σε ένα συγκρότημα και αυτό με ανατρίχιαζε σαν σκέψη και όχι με καλό τρόπο. Με άγχωνε πάρα πολύ και χρειαζόμουν κάτι ώστε να κρύψω το πόσο ντροπαλός είμαι. Έτσι, ζήτησα από έναν καλό φίλο να μου φτιάξει πέντε ξεχωριστές μάσκες κουνελιού για να τις φοράμε στη σκηνή. Ήθελα να πάρω το όλο concept του artwork από τον πρώτο μου δίσκο και να του δώσω σάρκα και οστά στη σκηνή. Ευτυχώς, αυτό με έκανε να νιώσω καλύτερα και με βοήθησε πολύ στο ξεκίνημα. Τώρα πια δεν έχω τέτοια προβλήματα. Συνήθισα να τραγουδάω και να είμαι ο frontman. Όλα είναι καλά πλέον, αλλά ακόμα γουστάρω τις μάσκες.

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που διάλεξες το κουνέλι και όχι κάποιο άλλο ζώο; Είναι μήπως κάποια αναφορά στο Donnie Darko;
Δεν είχα σκεφτεί ποτέ το Donnie Darko, αν και μου αρέσει πολύ η ταινία. Έχω ακούσει άπειρες φορές αυτήν τη σύνδεση, η οποία ακούγεται πολύ λογική, αλλά στην πραγματικότητα διάλεξα αυτό το ζώο επειδή ταίριαζε με τον ήχο του πρώτου μου άλμπουμ. Ο ήχος μού θύμιζε ένα κουνέλι που τραγουδάει. Ξέρω πως ακούγεται περίεργο, αλλά αυτό σκέφτηκα και έτσι μου ήρθε η ιδέα.

Πού μεγάλωσες;
Μεγάλωσα στο Bornholm, το οποίο είναι ένα μικρό νησί στα νότια της Σουηδίας και στη θάλασσα της Βαλτικής. Είναι πιο κοντά στη Σουηδία σε σχέση με τη Δανία αλλά θεωρείται μέρος της δεύτερης. Είναι υπέροχο και δεν μοιάζει καθόλου με κάποιο άλλο μέρος της Δανίας. Έχει πολλούς βράχους, φύση και ελάχιστους κάτοικους. Περίπου 40.000 νομίζω.

Πώς ήταν η ζωή εκεί;
Τέλεια. Όπως σου είπα, είναι ένα όμορφο νησί με υπέροχες παραλίες και σε αυτό βρίσκεται το τρίτο μεγαλύτερο δάσος στη Δανία. Σαν παιδί, λάτρευα να παίζω στο δάσος και τη θάλασσα, ήταν τέλεια. Μεγαλώνοντας, ειδικά ως έφηβος, δεν υπήρχαν πολλά πράγματα να κάνεις πέραν του να παίζεις μουσική. Δεν είχαμε μεγάλες πόλεις με άπειρες επιλογές. Υπήρχε μόνο το τοπικό μαγαζί και αυτό ήταν όλο. Τίποτα το τρελό. Αυτό, όμως, με έβαλε σε μια διαδικασία να μάθω να παίζω μουσική και να γράφω τραγούδια.

(Φωτογραφία: Chris Lusher)

Αλήθεια, πιστεύεις πως η μουσική μπορεί να αλλάξει τον κόσμο;
Αυτή είναι μεγάλη κουβέντα. Πιστεύω πως η μουσική μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να νιώσουν κάτι παραπάνω, αλλά να αλλάξει τον κόσμο και να σταματήσει τους πολέμους; Όχι, συγγνώμη, αλλά δεν το νομίζω. Χρειαζόμαστε πολύ περισσότερα από τη μουσική για να σώσουμε τον κόσμο.

Πίσω στα μουσικά. Στο τελευταίο σου άλμπουμ, το «Floating», αποφάσισες να χρησιμοποιήσεις πολύ λιγότερα εφέ στη φωνή. Νιώθεις πιο σίγουρος για τον εαυτό σου πλέον;
Ναι, υποθέτω πως νιώθω πιο άνετα με τη φωνή και το performance μου σε σχέση με τις πρώτες μέρες, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που επέλεξα να αφήσω έξω τα εφέ της φωνής. Το έκανα επειδή ήθελα να κάνω μια δραστική αλλαγή στον ήχο και αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμένα. Χρειάζομαι τις αλλαγές. Είτε αλλάζοντας τα ηλεκτρονικά στοιχεία με κάποια πιο οργανικά είτε τον ήχο των φωνητικών. Κάνω ό,τι μου φαίνεται καλύτερο.

Θα άφηνες ποτέ και τις μάσκες;
Δεν νομίζω. Μου αρέσουν πολύ και πιστεύω πως έχουν γίνει σήμα κατατεθέν για το project μου. Το να τις αφαιρέσω από αυτό θα ήταν τεράστια αλλαγή.

Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που σας έχει συμβεί σε περιοδεία;
Πέρυσι, που κάναμε ένα tour στην Κίνα, ο τεχνικός του ήχου μας έχασε το διαβατήριό του και έπρεπε να πάει στη Σανγκάη για πέντε ημέρες μαζί με τον Κινέζο tour manager μας για να βγάλει καινούριο. Αυτό σήμαινε πως μείναμε για πέντε ημέρες μόνοι μας και το να κάνεις περιοδεία στην Κίνα δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα. Ο κόσμος εκεί δεν μιλάει αγγλικά και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αντιμετωπίσουμε πολλές δυσκολίες εκείνες τις πέντε μέρες. Ήταν εφιάλτης επειδή σε κανένα από τα μέρη που παίξαμε δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε και έπρεπε να ρυθμίσουμε τον ήχο μόνοι μας. Οπότε, ο Aske Bode, που παίζει πλήκτρα στην μπάντα, ανέλαβε χρέη ηχολήπτη και παίξαμε τέσσερα live χωρίς αυτόν στο stage. Η αλήθεια είναι πως οι συναυλίες πήγαν καλά, όμως δεν περάσαμε καθόλου ωραία. Όπως σου είπα, ήταν εφιάλτης.

Οι Sleep Party People εμφανίζονται αυτό το Σάββατο (19/3) στο Gagarin 205.

Περισσότερα από το VICE

Αυτή η Φωτογράφος Τοκετών Μάχεται Κατά της Λογοκρισίας των Social Media

Η Ασφάλεια Ξέρει την Γκόμενά μου και τι Ώρα Σπίτι μου Γυρνάω

Αυτοί οι Άνθρωποι Ασχολούνται με Πράγματα που τους Κάνουν Πραγματικά Χαρούμενους

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.