Ο Afezz Δεν Είναι «Σκαλωμένος» με το Boom Bap

Μιλήσαμε με τον Χανιώτη rapper που μόλις κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο του. 
11.10.20
afezz_official-2020_09_29_18_00

O κόσμος του εγχώριου rap είναι σαν σειρά από κόμικς. Οι καλλιτέχνες είναι κάτι σαν super ήρωες, όλοι πολύχρωμοι χαρακτήρες με τα δικά τους χαρακτηριστικά, τις δικές τους δυνάμεις και το προσωπικό τους στιλ. Κάποιοι γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και βρίσκονται συνεχώς στο προσκήνιο, ενώ άλλοι διαγράφουν προς το παρόν τη δική τους, μοναχική πορεία. Ένας από τους τελευταίους είναι και ο Afezz, που αν ήταν super ήρωας θα ήταν ο Ant-Man. Μπορεί να μην είναι στην πρώτη γραμμή, αλλά κυκλοφορεί εκεί έξω χρόνια και τελικά απέκτησε το δικό του brand ταινιών.

Με τον τέταρτο δίσκο του, «Εισαγωγή στον Κόσμο του κ. Αφέκα», καταφέρνει να δώσει ένα συμπαγές και ποιοτικό αποτέλεσμα. Ένα album ικανό να μείνει στην υπόληψη του κόσμου και να οδηγήσει τον 31χρονο rapper σε νέα μονοπάτια, να τον συστήσει σε ένα μεγαλύτερο κοινό. O Afezz κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το old-school συναντά το funk, με τα b-boys να πίνουν νερό στο όνομά του. Λάτρης της κουλτούρας, αλλά όχι hater του νέου ήχου, ο Χανιώτης μουσικός -που πλέον κατοικεί στην Αθήνα- δηλώνει ότι αυτός ο νέος δίσκος είναι μόνο η αρχή ενός σχεδίου που έχει «χτιστεί» με γερά θεμέλια μέσα του.

VICE: Μόλις κυκλοφόρησε ο νέος σου δίσκος, τι σημαίνει αυτό για σένα; 
Afezz: Τον δούλευα για έναν ολόκληρο χρόνο. Στο μυαλό μου ήταν κάτι σαν ασύνδετες πληροφορίες ετών που τώρα κατάφερα να βάλω σε ένα concept. Έδωσα όλο μου το «είναι» σε αυτό το άλμπουμ και θεωρώ ότι είναι η καλύτερη δουλειά που έχω κάνει μέχρι σήμερα. Ήταν και η πρώτη φορά που μπήκα για να γράψω σε ένα επαγγελματικό στούντιο (Artracks Studio), γνώρισα νέους ανθρώπους και έχω πολλές ελπίδες γι'αυτό το υλικό. Στον δίσκο συμμετέχει η Princess Sissy, οι ΣΑΙΚΟ και DJ Gzas, ενώ το engineering ανέλαβε ο Γιάννης Μαρκοπουλιότης. Αποφάσισα να δουλέψω για πρώτη φορά με άλλα άτομα, επειδή κουράστηκα να τα κάνω όλα μόνος μου και παράλληλα ήθελα να ανεβάσω τον «πήχη» πιο ψηλά. Είναι η αρχή ενός γενικότερου πλάνου που έκανα πριν φύγω από τα Χανιά για να έρθω στην Αθήνα.

Γι'αυτό λέγεται και «Εισαγωγή στον Κόσμο του κ. Αφέκα»;
Περίπου. Ο δίσκος έχει ένα συγκεκριμένο concept: Πρόκειται για την ιστορία ενός creepy ψυχολόγου, ο οποίος προσπαθεί να καταλάβει τι παίζει με έναν εξεταζόμενο που φέρει το κωδικό όνομα «Κύριος Αφέκας». Ζει σε έναν δικό του κόσμο, σε μια δική του εποχή -γι'αυτό και η old-school μουσική- με αποτέλεσμα να παρασύρει κι άλλους μαζί του. Η «εισαγωγή» στον κόσμο του εξελίσσεται κατά τη διάρκεια του δίσκου, μέσα στον οποίο ο ψυχολόγος ανακαλύπτει την πρώτη από τις τρεις καλλιτεχνικές μου ταυτότητες -τον «Άνθρωπο Funk»- και προσπαθεί να τον καταρρίψει.

Οι άλλες δύο ποιες είναι; 
Το γενικότερο είναι ο Afezz, το δεύτερο είναι ο Άνθρωπος Funk και φυσικά ο Αφέκας, που είναι της γειτονιάς από όπου ξεκίνησαν όλα. Ο καθένας έχει τη δική του ταυτότητα. Ο Afezz είναι ο πιο τεχνικός, ο Άνθρωπος  Funk ο πιο επιθετικός και old school, και ο Αφέκας ο πιο χαρούμενος και uptempo.

Είσαι από τους ελάχιστους που κάνουν αυτόν τον ήχο στην Ελλάδα. Το θεωρείς θετικό αυτό ή πιστεύεις ότι χρειάζεται ο ανταγωνισμός για να ανέβεις ψηλά;  
Κάνω μουσική από το 2003. Στα Χανιά είχαμε ένα γκρουπ, τους Phatskool, έξι άτομα, όλα στη φάση που είμαι εγώ. Μέσα στο γκρουπ βρήκα τους καλύτερους MC που έχω ακούσει ως τώρα. Δεν έχουν σημασία όσα ακολούθησαν. Κάποια στιγμή, όσο πάλευα μόνος μου, είχα φίλους μουσικούς που με συμβούλευαν να κάνω κάτι πιο κοντινό στον ήχο που επικρατεί σήμερα. To να σκας με funk σε μια Ελλάδα που κλαίει, όπως και να το κάνεις, κλοτσάει. Πέρασα μια φάση που με επηρέασε λίγο όλο αυτό και με έβαλε σε σκέψεις.


VICE Video: N.O.E. - Νόημα, Όραμα, Εξέλιξη

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Ωστόσο, το είδα από την εξής οπτική: όλοι προσπαθούν να δουν πώς θα χωρέσουν σε μια φάση ψάχνοντας παράλληλα την ταυτότητά τους, κάτι που είναι πραγματικά σημαντικό. Εγώ, έχω ήδη τη δική μου ταυτότητα, το στιλ. Είμαι καλός σε αυτό που κάνω, με χαρακτηρίζει και δεν γίνεται να είμαστε όλοι copy-paste. Χρειάζεται ο χώρος έναν τύπο σαν εμένα. Υπό αυτή τη λογική, λοιπόν, το βλέπω ως θετικό. Επίσης, θεωρώ ότι ναι μεν υπάρχουν αρκετοί εκεί έξω που κάνουν old-school hip hop, αλλά old-school με funk όχι - ίσως funky. Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι, θα ήταν καλό αυτό, αλλά χαίρομαι να το εκπροσωπώ και έχω βλέψεις να το προχωρήσω και στο εξωτερικό.

Γενικά, δεν θέλω να βγει προς τα έξω η εικόνα ότι είμαι ένας «σκαλωμένος» με το boom bap καλλιτέχνης, που το έχει σε έναν βωμό και το προσκυνά. Αυτό είναι άρρωστο και δεν σε πάει μπροστά. Ίσα-ίσα, εγώ προσπαθώ συνεχώς να εντάσσω νέες φόρμες και στοιχεία στον ήχο μου, βασιζόμενος απλά σε ένα παλιό format. Πάντως, για να απαντήσω σε αυτό που μερωτάς, από τα τέλη του '90 και μετά, οι urban μουσικές μπορούν να θεωρηθούν συγγενικές επειδή έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους σαν ρεύματα.

IMG_20200911_214811_131.jpg

Ποιες ήταν οι επιρροές σου; 
Ανήκω στην κατηγορία ανθρώπων που μπήκαν στον κόσμο του hip-hop ακούγοντας Ημισκούμπρια. Ήμουν κολλημένος από το Δημοτικό και μάλιστα ήταν το πρώτο live που πήγα ποτέ. Αξίζει να αναφέρω ότι ο πατέρας μου έπαιρνε μεγάλα ηχοσυστήματα -κάτι που ήταν μόδα στα τέλη των 80's και στα 90's- και αγόραζε super audio CDs. Εκείνη την εποχή σε αυτό το format έβγαιναν κυρίως jazz δίσκοι. Τα πρώτα που έβαλα να ακούσω εγώ ήταν ένα album του Miles Davis και ένα του James Brown.

Με τα Ημισκούμπρια κάτι «κλείδωσε» μέσα μου. Μάλιστα, είχα την τύχη να ανέβω στη σκηνή το 2016 με τον Μεντζέλο και να τζαμάρουμε freestyle. Ήταν γαμάτη εμπειρία. Στη συνέχεια κάποιος μου έβαλε να ακούσω Τάκι Τσαν - Παιδί Θαύμα τότε. Ο άνθρωπος ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά, πήρε κάτι που ήξερες ήδη και κατάφερε να στο δώσει απλοποιημένο για να το καταλάβεις - χωρίς όμως να είναι απλοϊκό αυτό που κάνει. Οι Terror-X-Crew ήταν αυτοί που με έκαναν να μείνω για πάντα πωρωμένος. Παράλληλα, πήρα αρκετά ερεθίσματα από τη γειτονιά μου.

Σκοπεύεις να κυκλοφορήσεις «χειροπιαστά» το άλμπουμ; 
Έχει δρομολογηθεί να κυκλοφορήσει σε κασέτα από ένα βρετανικό label (The Get Down Records). Παράλληλα, θα βγει ένα CD που θα περιέχει ένα κόμικ και ένα poster, θα είναι μια όμορφη κυκλοφορία. Ξέρεις, μου αρέσει να δημιουργείται ένα σύμπαν γύρω από αυτό που κάνω ώστε να καταλάβει ο κόσμος ακριβώς αυτό που είμαι.

Σε έχει επηρεάσει όλο αυτό που συμβαίνει με την πανδημία και τα μέτρα; 
Κοίτα, εγώ δεν ζω από τη μουσική. Υπό αυτή την έννοια, όχι. Ωστόσο, έχει επηρεάσει τις κινήσεις μου. Για παράδειγμα, ήθελα να κάνω μια live παρουσίαση αλλά δεν μπορώ. Χωρίς live μειώνονται τα έσοδά σου. Το να γράφεις σε ένα στούντιο κοστίζει και χωρίς έσοδα είναι μια περίεργη συνθήκη. Από την άλλη με τροφοδότησε με ένα πείσμα να συνεχίσω. Η καραντίνα μού έδωσε την ευκαιρία να κάνω μια ενδοσκόπηση, να κοιτάξω μέσα μου και να πάρω κάποιες αποφάσεις.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τα επόμενα σχέδιά σου; 
Έχουμε ήδη ξεκινήσει γυρίσματα για το «Νέος Σερίφης στην Πόλη» και έχουν δρομολογηθεί κάποια βίντεο ακόμη. Ευελπιστώ να κάνω μια παρουσίαση αν φτιάξουν τα πράγματα, συν το merch που έρχεται.

Ακολουθήστε τον Αντώνη Κωνσταντάρα στο Ιnstagram.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Η Ανέλκυση των Ιστιοπλοϊκών που Βύθισε στην Κεφαλονιά ο «Ιανός»

«Δεν Κάνουμε Κατάληψη για τη Μάσκα»- Μία Μέρα σε μια Μαθητική Κατάληψη των Εξαρχείων

Η "Kompania Bello" της Κόκας και ο Αλβανός Σύνδεσμος στην Αθήνα

Ακολουθήστε το VICE σε Twitter, Facebook και Instagram.