H Aστυνομία Υποστηρίζει ότι Βρήκε το Δολοφόνο Ενός Ανεξιχνίαστου Εγκλήματος 18 Χρόνια Μετά

Ερωτικά τα κίνητρα σε μια μέχρι πρότινος ανεξιχνίαστη σπλάτερ δολοφονία που διαπράχθηκε το 1998 στην Πέλλα.

|
feb 10 2016, 11:47am
Στις 12 Ιανουαρίου του 1998, χωρικοί στη δασική περιοχή Κεδρώνα Πέλλας αντίκρισαν μέσα σε κλαδιά ένα απανθρακωμένο πτώμα. «Στην αρχή πιστέψαμε ότι ήταν κουφάρι σκύλου», είπαν στους αστυνομικούς του Τμήματος Άρνισσας, που έφθασαν πρώτοι στο σημείο. Τα δάχτυλα του θύματος ήταν φαγωμένα από ζώα, με αποτέλεσμα να μην εντοπιστεί ποτέ η ταυτότητά του μέσω των αποτυπωμάτων. Ο ιατροδικαστής Δημήτρης Ψαρούλης, που έκανε τότε τη νεκροτομή, έγραψε στην έκθεσή του ότι ο άγνωστος άντρας είχε πυροβοληθεί μία φορά στο κεφάλι με κυνηγετικό όπλο και στη συνέχεια η σορός του κάηκε για να σβηστούν τα ίχνη! «Η μέθοδος θυμίζει Γεωργιανούς μαφιόζους. Σύμφωνα με την αστυνομία, το θύμα είναι μάλλον Αλβανός», έγραψε στο φύλλο της 14ης Ιανουαρίου η εφημερίδα «Νέα Μακεδονία». Από ένα ξεφύλλισμα στον τοπικό Τύπο των αρχών του 1998, προκύπτει ότι στη βόρεια Ελλάδα τα εγκλήματα με θύματα Αλβανούς μετανάστες δεν ήταν πολύ σπάνια...

Το φρικτό έγκλημα παρέμενε στο αρχείο των ανεξιχνίαστων, ωστόσο ο φάκελος δεν έκλεισε όλα αυτά τα χρόνια. Η υπόθεση ανασύρθηκε τους τελευταίους μήνες από την ειδική ομάδα Cold Cases (ανεξιχνίαστων εγκλημάτων) του Τμήματος Ανθρωποκτονιών της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, στα άδυτα του οποίου είχε αποκτήσει πρόσβαση το VICE. Οι αστυνομικοί είχαν στη διάθεσή τους μόνο ένα παλαμικό αποτύπωμα του θύματος. Δεκαοχτώ χρόνια μετά το έγκλημα, λίγο πριν παραγραφεί η δολοφονία, εκείνο το αποτύπωμα στάλθηκε στα εγκληματολογικά εργαστήρια και, προς έκπληξη όλων, φέρεται να ταυτοποιήθηκε. Το θύμα ήταν ο 23χρονος τότε Μ.Χ., Βορειοηπειρώτης, ο οποίος είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη για μικροποσότητα ναρκωτικών και είχε δώσει αποτυπώματα στη Σήμανση. Άρχισε αμέσως η έρευνα του φακέλου από την αρχή. Αξιολογήθηκαν καταθέσεις μαρτύρων, ελέγχθηκαν άλλοθι και κίνητρα και έγινε μεγάλη προσπάθεια ώστε να εντοπίσουν πρόσωπα με τα οποία το θύμα φερόταν να είχε επαφές. Αναψηλάφηση κανονική, σαν τηλεοπτική σειρά.

Οι αστυνομικοί του τμήματος Cold Cases στάθηκαν τυχεροί για δεύτερη φορά. Στο σημείο της δολοφονίας είχε βρεθεί το 1998 μία πλαστική σακούλα τυλιγμένη με κολλητική ταινία, με την οποία είχε σκεπαστεί το κεφάλι του 23χρονου. Πάνω στην ταινία είχε εντοπιστεί από τότε ένα «ορφανό» δακτυλικό αποτύπωμα. Οι ερευνητές εξέτασαν ξανά τα πρόσωπα του περιβάλλοντος του θύματος και ταυτοποίησαν το αποτύπωμα. Όπως έγινε γνωστό, φέρεται να ανήκε σε 53χρονο σήμερα Έλληνα, έμπορο στη Θεσσαλονίκη. Με ένταλμα των δικαστικών αρχών, ο τελευταίος συνελήφθη, καθώς υπήρχε άμεσος κίνδυνος παραγραφής της υπόθεσης λόγω παρέλευσης 20ετίας.

Φωτογραφία από εφημερίδα της εποχής (Νέα Μακεδονία, φύλλο 14 Ιανουαρίου 1998)

Η αστυνομία αποδίδει το έγκλημα σε ερωτικά κίνητρα. Κατά την εξέτασή του ο κατηγορούμενος ήταν λιγομίλητος. Παραδέχτηκε μόνο ότι διατηρούσε σχέσεις με το θύμα επί τέσσερα χρόνια, ωστόσο, όπως είπε: «Μια μέρα έφυγε από το σπίτι και δεν ξαναγύρισε». Ο ίδιος δεν είχε δηλώσει ποτέ την εξαφάνιση. Κρατείται στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ομολόγησε τη δολοφονία. «Μετά από 18 χρόνια, είναι φανερό ότι έχει "δέσει" μέσα του την υπόθεση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χρονική απόσταση βοηθά τον κατηγορούμενο να παραμείνει "κλειδωμένος"», είπε στο VICE αξιωματικός που γνωρίζει την εξέλιξη της έρευνας. Ο 53χρονος θα οδηγηθεί σήμερα στον αρμόδιο ανακριτή, με βάση τα σοβαρά στοιχεία που έχουν συλλεχθεί σε βάρος του.

Το τμήμα των ανεξιχνίαστων συστήθηκε πριν από δύο χρόνια. Μια κλειστή ομάδα αστυνομικών, παράλληλα με τις τρέχουσες υποθέσεις, ανασύρει «καταραμένους» φακέλους υποθέσεων, για τελευταία φορά προτού τεθούν οριστικά στο αρχείο με την ένδειξη «αγνώστων δραστών». Πρόκειται για περίπου 30 εγκλήματα, τα οποία διαπράχθηκαν μετά το 1994 στη Θεσσαλονίκη και τη βόρεια Ελλάδα, βρίσκονται δηλαδή στο όριο της παραγραφής.

Νομικοί και αστυνομικοί λένε στο VICE ότι η επαν-αφήγηση μιας δολοφονίας δέκα ή και περισσότερα χρόνια μετά την τέλεσή της έχει καθοριστική σημασία και στην ψυχοσύνθεση του δράστη. Ο δολοφόνος έχει θωρακιστεί συναισθηματικά, έχει φτιάξει ένα συγκεκριμένο σενάριο και ενδεχομένως «σπάει» πιο δύσκολα. Στον αντίποδα, το ίδιο πρόσωπο, όσο περνούν τα χρόνια και παραμένει ασύλληπτο συνεχίζοντας μια ζωή κανονική, ενδέχεται να βαρύνεται συναισθηματικά και εντέλει να θέλει να μιλήσει για να λυτρωθεί.

Περισσότερα από το VICE

«Επιτροπή Κατοίκων» αλά Χρυσή Αυγή

«Οι Μπάφοι μού "Έκαψαν" το Μυαλό Φίλε»

Είναι ο Γιάννης Φλωρινιώτης ο Έλληνας Έλβις Πρίσλεϊ;

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Περισσότερα από το VICE
Vice Channels