ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Διασκέδαση

H Εξομολόγηση Ενός Χούλιγκαν στο Κέντρο της Αθήνας

Το «Football», είναι μία αφορμή να απολαύσει κανείς έναν εκπληκτικό Σήφη Πολυζωίδη.

Κείμενο Μελπομένη Μαραγκίδου
08 Ιανουάριος 2020, 11:22pm

Στο φόντο μία κερκίδα, ένα δίχτυ, αρκετές μπάλες, φανέλες, λεπτομέρειες που θυμίζουν γήπεδο. Όλα όταν μπαίνεις στην σκηνή του Studio Μαυρομιχάλη θυμίζουν σκηνικό στο οποίο πρόκειται να εξελιχθεί μία υπόθεση γύρω από το ποδόσφαιρο. Το «Football», όμως, όπως τιτλοφορείται το έργο του Θανάση Τριαρίδη είναι μία αφορμή να απολαύσει κανείς έναν εκπληκτικό Σήφη Πολυζωίδη, σε σκηνοθεσία Τριαντάφυλλου Δελή, να περιγράφει την ιστορία της ανθρωπότητας με εφαλτήριο την ιστορία του πιο δημοφιλούς σπορ.

Το Football (μαζί με το Leopold και το HIV) είναι το ένα μέρος από την άτυπη πολιτική τριλογία του συγγραφέα. Είναι μια «σκληρή ματωμένη κωμωδία», ένας καυστικός μονόλογος στον οποίο ο ηθοποιός επικοινωνεί ευθέως με τους θεατές. Ο κεντρικός ήρωας, ο «Φ.» είναι ένας σύγχρονος άνθρωπος/φίλαθλος/οπαδός/χούλιγκαν που παραθέτει ερωτήματα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον αυτού του κόσμου. Το οποίο για τον ίδιο τον Σήφη Πολυζωίδη δεν είναι αισιόδοξο.

1578485772648-sifis6

VICE: Πώς θα περιέγραφες τον ήρωά σου, τον Φ.;
Σήφης Πολυζωίδης: Δεν είναι ένας ήρωας. Είναι 5-6 ήρωες. Είναι 5-6 ρόλοι που αναδύονται. Ο φίλαθλος, ο Αζτέκος, ο Δυτικός κι εγώ, που βγαίνω από τους ρόλους και αναλύω και κρίνω σαν Σήφης αυτά που λένε οι ρόλοι.

Αυτά που κρίνεις σαν Σήφης είναι του κειμένου ή δικά σου σχόλια;
Είναι του κειμένου. Το κείμενο στην ουσία κρίνει αυτά που λέγονται.

Στο έργο, λες σε ότι σε κάποια συμφωνείς και σε κάποια διαφωνείς από όσα περιλαμβάνει ο μονόλογός σου.
Διαφωνώ στο εξής: Δεν πιστεύω ότι φταίω εγώ γι' αυτά που έκαναν οι πρόγονοί μου, ο δυτικός πολιτισμός στου Αζτέκους για παράδειγμα. Δεν έχω ευθύνη. Ευθύνες είχαν εκείνοι. Ο Τριαρίδης ρίχνει ευθύνες σε όλον τον Δυτικό πολιτισμό και λέει ότι εμείς φταίμε για όλα. Δεν φταίμε όμως εμείς για όλα. Διαφωνώ δηλαδή πάνω σε αυτό το σημείο του κειμένου.

Είσαι το ίδιο απαισιόδοξος με τον συγγραφέα για το κατά πόσο ο κόσμος μπορεί να αλλάξει;
Ναι, είμαι απαισιόδοξος κι εγώ. Γιατί νομίζω πλέον ότι ο άνθρωπος δεν σκέφτεται λογικά. Ας δούμε τι γίνεται πάνω στη γη για χάρη των μεγάλων πολυεθνικών, βλέπουμε να καίγεται ο Αμαζόνιος, η Αυστραλία, ή ακόμα και στην Ελλάδα βλέπουμε τί γίνεται με τις εξορύξεις. Πλέον ο άνθρωπος δεν σκέφτεται το αύριο. Σκέφτεται την τσέπη του και το σήμερα. Έχει τη λογική «ό,τι αρπάξουμε».

1578485789277-sifis3

Γιατί «Football»;
Γιατί είναι το πιο λαϊκό και δημοφιλές παιχνίδι πάνω στον πλανήτη. Για παράδειγμα, όταν η Βρετανία έδωσε 10 εκατομμύρια για τον Αμαζόνιο, ο αμυντικός μπακ μιας ομάδας μπορεί να στοιχίζει δεκαπλάσια ποσά. Δίνουν 10 εκατομμύρια για να σβήσουν τις φωτιές και για ένα παίκτη θα δώσουν πολύ περισσότερα. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα. Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που σηματοδοτεί την κοινωνία μας. Υπάρχει ο χουλιγκανισμός, η ομάδα, το πάθος, οι οπαδοί. Το ίδιο γίνεται και σε μία κοινωνία. Το ποδόσφαιρο είναι ένας μικρόκοσμος που αντικατοπτρίζει την κοινωνία μας.

Εσύ πέρασες ποτέ τη φάση του χούλιγκαν στη ζωή σου;
Όχι. Δεν την πέρασα, γιατί ήμουν ποδοσφαιριστής παλιά. Απλά, χτύπησα και αποσύρθηκα από το ποδόσφαιρο. Σπούδασα μάρκετινγκ και μετά έγινα ηθοποιός. Στην ουσία όταν παράτησα το ποδόσφαιρο στα 16 μου περίπου όταν χτύπησα, ασχολήθηκα με το θέατρο.

Στηρίζεις κάποια ομάδα ή δεν ασχολείσαι;
Δεν ασχολούμαι καθόλου πια.

1578485805063-sifis9

Δεν ασχολείσαι ούτε με την πολιτική γύρω από το ποδόσφαιρο; Έχουμε δει την προσπάθεια της ακροδεξιάς να παρεισφρήσει στην κερκίδα, έχουμε δει ιδιοκτήτες ομάδων να ασκούν πολιτική. Αυτό το κομμάτι του ποδοσφαίρου που δεν είναι αθλητικό αλλά πολιτικό, το παρακολουθείς;
Ενημερώνομαι. Δεν το παρακολουθώ ακριβώς. Πρέπει να καταλάβουμε όμως ότι μία ομάδα κουβαλάει κι έναν κόσμο από πίσω της, που δεν είναι φίλαθλοι, είναι οπαδοί. Οι οπαδοί είναι σαν ένα κοπάδι. Όπου τους σπρώξεις, πάνε. Και γι' αυτό παρεισφρήουν διάφορες ναζιστικές οργανώσεις στις κερκίδες για να μπορούν να χειραγωγούν και να πηγαίνουν τον κόσμο εκεί που θέλουν. Ο αριθμός οπαδών μίας ομάδας, μην ξεχνάμε ότι αντιστοιχεί και σε ψήφους. Οπότε σίγουρα μία ομάδα προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τους οπαδούς της για δικά της πολιτικά συμφέροντα.

Προχθές στην Θεσσαλονίκη, είχαμε και έναν νεκρό οπαδό. Πώς βλέπεις τέτοια φαινόμενα; Θα έπρεπε να έχει γίνει μεγάλο θέμα. Αυτά είναι τα διάφορα ραντεβού που κάνουν οι οπαδοί μεταξύ τους για να χτυπιούνται και να εκτονώνουν την ενέργειά τους, και να κάνουν ξεκαθαρίσματα δυναμικής. Αυτά τα ραντεβού, φυσικά, γίνονται και στην Αθήνα και γενικώς.

Αυτό που θίγει το έργο στις διάφορες περιόδους που αναφέρεται είναι το θέμα της βίας. Ποια είναι η δική σου άποψη;
Το κυρίαρχο θέμα του Τριαρίδη είναι όντως της βίας και της κατατρόπωσης των "υποανάπτυκτων" χωρών. Της βίας που χρησιμοποιεί ο δυτικός πολιτισμός για να κυριαρχήσει στον πλανήτη.

Βλέπουμε όμως ότι κι εντός του δυτικού πολιτισμού, έχουμε τον καταπιεστή και τον καταπιεζόμενο. Δεν έχουμε κι αυτή τη μορφή βίας;
Σίγουρα. Ο άνθρωπος θέλει να είναι νικητής με οποιοδήποτε τρόπο. Θέλει να είναι champion, να κερδίζει γενικώς. Κι αν είναι να χυθεί αίμα, θα χυθεί αίμα. Για να γίνεις νικητής πρέπει να πατήσεις επί πτωμάτων. Συνήθως οι μεγάλες εταιρείες είναι που πατάνε επί πτωμάτων.

Και το κράτος, όμως, το έχουμε δει να ασκεί βία.
Ναι και το κράτος. Δεν το βγάζω εκτός. Είδαμε και τι έγινε με την υπόθεση Ινδαρέ. Πώς θα το μαζέψουμε όλο αυτό το πράγμα; Ξέρουμε τον Ινδαρέ και το ότι δεν έχει σχέση με την κατάληψη θα επιβεβαιωθεί. Και είδα και τα παιδιά του, πήγα στη δίκη όταν πήραν την αναβολή. Είδα τι είπαν, είδα τι έγινε. Αυτή η κρατική καταστολή δεν ξέρω τί σημαίνει. Προσπαθούν να φοβίσουν τον κόσμο να μην βγαίνει έξω. Το κράτος προσπαθεί να κρατήσει τον κόσμο φοβισμένο. Είτε με την αστυνομία είτε με τον καιρό, ας πούμε. Το περασμένο τριήμερο έβγαιναν όλοι στα κανάλια κι έλεγαν μην βγαίνετε, θα πεθάνετε, θα κρυώσετε. Χειμώνα έχουμε. Εντάξει. Την ίδια ώρα, η αστυνομία χρησιμοποιεί απεριόριστη βία. Ακόμη και με τη δικαιοσύνη στην Ελλάδα, δεν ξέρω τι γίνεται. Στο έργο λέω «Λίγη διάθεση για Δικαιοσύνη, ρε γαμώτο. Στη ζωή πρέπει να υπάρχει Δικαιοσύνη». Είναι μία συγκλονιστική ατάκα του έργου. Δεν ξέρω ποια είναι η δικαιοσύνη πλέον.


Ο Άγγελος Έκανε τη Νύχτα Μέρα

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook


Στην παράσταση που παρακολούθησα, κάποια στιγμή κάνεις μία έμμεση αναφορά στην ιστορία του Ζακ Κωστόπουλου. Κάποιος πετάχτηκε από το κοινό και αναγνώρισε ότι αυτό που περιγράφεις για την Ομόνοια αφορά τον Ζακ. Εσύ πώς είδες αυτήν την υπόθεση;
Εμένα αυτή η υπόθεση με τρόμαξε, με θύμωσε, κατάλαβα ότι οι άνθρωποι έχουν γίνει κτήνη. Όπως λέει και το κείμενο οι άνθρωποι κλωτσάνε από την γέννησή τους. Είναι ένας άνθρωπος κλεισμένος μέσα σε ένα μαγαζί -οι τοξικολογικές του βγήκαν μάλιστα καθαρές- και προσπαθεί να βγει από αυτό το κοσμηματοπωλείο που τον έχουν κλείσει, τον κλωτσάνε και τον σκοτώνουν με κλωτσιές οι επιχειρηματίες κι αργότερα βάζουν το χεράκι τους και οι αστυνομικοί. Αυτή τη στιγμή έχει περάσει τόσος καιρός, δεν έχει γίνει δίκη και είναι έξω. Δεν τιμωρούνται πια. Δεν ξέρω σε τί σημεία έχουμε φτάσει. Την προσθήκη για τον Ζακ στο κείμενο στην ουσία την έκανα εγώ με τον Τριαντάφυλλο, για να δείξουμε ότι υπάρχουν και στην Ελλάδα αυτά τα περιστατικά. Δεν υπήρχε στο αρχικό κείμενο.

Το κοινό το καταλαβαίνει σε όλες τις παραστάσεις ότι μιλάτε για το Ζακ;
Ναι, πάντα σε αυτό το σημείο κάποιοι πετάγονται και λένε «Ζακ».

1578485826797-sifis2

Τελικά, ποιοι είναι οι κερδισμένοι και ποιοι οι χαμένοι στην ιστορία της ανθρωπότητας;
Στην ιστορία της ανθρωπότητας, είμαστε όλοι χαμένοι.

Από την στιγμή που λες ότι είμαστε χαμένοι, αλλά παράλληλα λες κι ότι δεν ελπίζεις ότι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος, αξίζει παρόλα αυτά να προσπαθούμε να τον αλλάξουμε;
Νομίζω ότι πρέπει να προσπαθούμε να τον αλλάξουμε. Αν και νομίζω ότι αυτοί που προσπαθούμε να τον αλλάξουμε είμαστε λίγοι. Και παράλληλα νομίζω ότι αυτοί που δεν θέλουν να αλλάξει η κατάσταση, είναι πιο δυνατοί. Είναι αυτοί που έχουν τα όπλα.

Και υπάρχει και μία μεσαία κατηγορία, οι αδρανείς.
Αυτοί νομίζω είναι η χειρότερη κατηγορία. Που δεν κάνουν ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, κάθονται στον καναπέ τους και βλέπουν τα γεγονότα από εκεί. Και πλέον έχουν πάθει μία ανοησία για τα πράγματα που γίνονται πάνω στον κόσμο και προσπαθούν να μην χάσουν την βολή τους. Κάποια στιγμή όμως θα την χάσουν και αυτοί. Και μιλάω για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Ήδη έχουμε αρχίσει να την χάνουμε τη βολή μας. Αυτό το πράγμα έρχεται. Μία-μία τάξη την χτυπάνε. Αυτοί που δεν θα έχουν πρόβλημα θα είναι μόνο οι “πλούσιοι”.

Τι άλλο ετοιμάζεις αυτή την περίοδο;
Αυτή τη στιγμή κάνω πρόβες στο «Πίστη, αγάπη, ελπίδα» του Χόρβατ σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτου που θα ανέβει τέλη Μαρτίου.

*Το Football θα παίζεται στο Studio Μαυρομιχάλη μέχρι τις 23 Ιανουαρίου κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21.00

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

«Και 200 Χρόνια να Περάσουν, Δεν θα τη Βρουν» - Δολοφονίες Χωρίς Πτώμα στην Ελλάδα

Ένα Οδοιπορικό στον Ξεχασμένο Τάφο της Αμφίπολης

Σε Ένα Μαγαζί στη Δράμα Σερβίρουν Ένας Τυφλός και μια Κοπέλα με Σύνδρομο Down

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Tagged:
Βία
Πολιτική
Αθλητισμός
Ποδόσφαιρο
Θέατρο
παράσταση