Sports

Η Εισβολή του Σύγχρονου «King Leonidas» και των Πολεμιστών του στη Ρουμανία

Ακολουθήσαμε τους Έλληνες kickboxers που πάλεψαν στο Superkombat της Ρουμανίας.

Κείμενο Παύλος Τουμπέκης
30 Ιούνιος 2016, 5:00am

Oι φωτογραφίες είναι του συντάκτη

Αν είσαι φαν της μουσικής στην Ευρώπη, τότε ονειρεύεσαι κάποια στιγμή να επισκεφθείς το Primavera, το Sonar ή το Tomorrowland Festival. Αντίστοιχα, αν είσαι λάτρης των μαχητικών σπορ -πυγμαχία, MMA, kickboxing- τότε ονειρεύεσαι κάποια στιγμή να δεις από κοντά το Glory, το UFC ή το Superkombat.

Όταν, λοιπόν, πριν λίγες ημέρες, ο Χρήστος Παπαναγιώτου -ένας από τους κορυφαίους promoter και manager μαχητικών σπορ στην Ευρώπη κι ένας διοργανωτής/οραματιστής επί ελληνικού εδάφους, ο οποίος έχει δώσει πάνω από 60 αγώνες σε Έλληνες fighters σε διοργανώσεις του εξωτερικού- με κάλεσε στο Superkombat, δεν μου πήρε πάνω από πέντε λεπτά να πω το «ναι».

Το Superkombat είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες διοργανώσεις kickboxing της Ευρώπης, που έχει κερδίσει το βραβείο «Best Promotion Of The Year Award (2011)», δηλαδή της κορυφαίας διοργάνωσης μαχητικών σπορ. Με βάση του τη Ρουμανία, έχει φιλοξενήσει μερικούς από τους κορυφαίους αθλητές μαχητικών σπορ παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων και ο πλέον γνωστός Έλληνας kickboxer, Μιχάλης Ζαμπίδης.

Φέτος, ο Χρήστος Παπαναγιώτου -εκλέκτορας του Superkombat στην Ελλάδα- κατάφερε να εξασφαλίσει για πρώτη φορά τη συμμετοχή τεσσάρων αθλητών από την Ελλάδα – Αλέξανδρος Παπαδημητρίου, Κλεάνθης Μαυρόπουλος, Μανώλης Ρουσάκης, Λεβάν Γκουρούλι. Μπορεί η φήμη των παραπάνω παιδιών να μην είναι αντίστοιχη αθλητών όπως ο Μιχάλης Ζαμπίδης, ωστόσο το event της 25ης Ιουνίου ήταν αφιερωμένο στους «New Heroes», όπως ονομάστηκε η διοργάνωση της 25ης Ιουνίου.


Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece


«Πέμπτη 23 Ιουνίου, ώρα 17:10» έγραφε το αεροπορικό εισιτήριό μου από Αθήνα προς Βουκουρέστι. Αρκετή ώρα πριν από την επιβίβαση βρισκόμουν στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», μιας και δεν θα ρίσκαρα με τίποτα να χάσω ένα «μαχητικό» ταξίδι και μια διοργάνωση που μέχρι πριν από λίγο καιρό παρακολουθούσα μόνο από τη συχνότητα του Eurosport.

Η αποστολή μας ήταν εννεαμελής: εγώ, ο αρχηγός της αποστολής Χρήστος Παπαναγιώτου, οι αθλητές Αλέξανδρος Παπαδημητρίου, Μανώλης Ρουσάκης, Κλεάνθης Μαυρόπουλος, Λεβάν Γκουρούλι και οι προπονητές Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Σενεκίδης και Σταύρος Μητσκολάβας. Οι αποσκευές μας ήταν κυρίως επίδεσμοι, αθλητικά σορτς και ξυλοκαΐνη (αναισθητική ουσία που χρησιμοποιείται στα πόδια, ώστε να νιώθουν λιγότερο πόνο σε κάποιο γερό χτύπημα).

Μιάμιση ώρα μετά την απογείωση είχαμε φθάσει στο Otopeni, το αεροδρόμιο της ρουμανικής πρωτεύουσας. Εκεί μας περίμενε ο Andrei, από τη διοργάνωση, ο οποίος αφού χαιρετήθηκε εγκάρδια με τον Χρήστο, μας οδήγησε στα δύο αυτοκίνητα τα οποία θα μας μετέφεραν στο Brasov, όπου θα γίνονταν οι αγώνες. Λίγο έξω από το κέντρο του Brasov, ανάμεσα σε δάση και γύρω από μια λίμνη, βρισκόταν το ξενοδοχείο μας – θα το έλεγες ιδανικό περιβάλλον για αθλητική αποστολή.

Έπειτα από αρκετή ώρα οδήγησης στο ομιχλώδες τοπίο, περνώντας από νεκροταφεία και εκκλησίες, η πρώτη νύχτα στη χώρα του Δράκουλα μας βρήκε περιπλανώμενους, ψάχνοντας για κάποιο εστιατόριο, μιας και 11 το βράδυ είχαν κλείσει σχεδόν όλες οι κουζίνες.

Η επόμενη μέρα, 25η Ιουνίου, ήταν η μέρα του stare down -η διαδικασία όπου οι δύο αντίπαλοι διασταυρώνουν τα βλέμματά τους για πρώτη φορά πριν βρεθούν αντιμέτωποι στο ρινγκ- και της ζύγισης. Επομένως, οι αθλητές έπρεπε να κάνουν υπομονή και σχεδόν αφαγία έως τις 5 το απόγευμα, οπότε θα έπρεπε να βρίσκονται στα κιλά τους.

Για τους μη μυημένους, όλοι οι αγώνες μαχητικών σπορ χωρίζονται σε κατηγορίες με βάση τα κιλά. Αν ζυγιστείς και είσαι εκτός ορίου, έχεις περίπου μία ώρα στη διάθεσή σου για να ζυγιστείς ξανά –όπως έγινε με τον αντίπαλο του Λεβάν Γκουρούλι– αλλιώς δεν παίζεις. Οι Έλληνες αθλητές θα αγωνίζονταν συγκεκριμένα στις κατηγορίες -71 kg (Παπαδημητρίου), -77 kg (Γκουρούλι), -81 kg (Μαυρόπουλος) και -86 kg (Ρουσάκης).

Το stare down του Κλεάνθη Μαυρόπουλου με τον Cristian Rotar

Όλοι ήταν στα κιλά τους και η διαδικασία της ζύγισης κύλησε σχετικά ομαλά, αν σκεφτείς ότι αρκετές φορές στα stare down οι αθλητές πιάνονται στα χέρια, διότι είναι η πρώτη «κόντρα» πριν από το αληθινό ξύλο στο ρινγκ. Ένα από τα highlights της ζύγισης ήταν το πάθος ενός δημοσιογράφου για τον Μανώλη Ρουσάκη, απ' τον οποίο δεν ξεκολλούσε λεπτό, αποκαλώντας τον «King Leonidas» λόγω της ομοιότητάς του με τον Gerard Butler στον ρόλο του Σπαρτιάτη βασιλιά, στην ταινία «300».

Απ' την άλλη, στη διάρκεια του stare down, ο «Μοϊκανός» (Αλέξανδρος Παπαδημητρίου) φάνηκε να «ψαρώνει» κάθε κύτταρο του Ρουμάνου αντιπάλου του, Cristian Milea, κοιτώντας τον με ένα εκνευριστικό χαμόγελο που είχε «κολλημένο» στο πρόσωπό του.

Ο «Μοϊκανός» την ώρα που ζυγίζεται

Αναλυτικά τα ζευγάρια, κατά σειρά εμφάνισής τους στο ρινγκ, ήταν:

Κλεάνθης Μαυρόπουλος VS Cristian Rotar (Ρουμανία)
Μανώλης Ρουσάκης VS Dimitru Topai (Ρουμανία)
Αλέξανδρος Παπαδημητρίου VS Cristian Milea (Ρουμανία)
Λεβάν Γκουρούλι VS Alex Filip (Ρουμανία)

Οι Ρουμάνοι χαρακτήρισαν τους αγώνες αρκετές φορές ως «μάχη μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας», στη συνέντευξη Τύπου που προηγήθηκε της ζύγισης, ξεκαθαρίζοντας όμως το αθλητικό πλαίσιο αυτής της φράσης.

Ο καφές που ακολούθησε για την ελληνική αποστολή, πέρα από ένα μπέρδεμα στην πληρωμή με το νόμισμα της Ρουμανίας (lei), ήταν μια καλή ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα την παρέα μου. Χρήστος Παπαναγιώτου: ο αιώνιος έφηβος, πλην απόλυτος επαγγελματίας, που δεν σταματά λεπτό να βιντεοσκοπεί με την go pro κάμερά του. Γιάννης Παπαϊωάνου: ο άνθρωπος που πάντα θα πει την άποψή του και δεν χορταίνει να πίνει καφέδες. Αλέξανδρος Παπαδημητρίου: ακούει trap όλη την ημέρα και δεν αφήνει θηλυκή παρουσία ασχολίαστη. Γιώργος Σενεκίδης: έχει το πιο μαύρο χιούμορ που έχω συναντήσει, αλλά δεν θες να τσαντιστεί με κάτι. Μανώλης Ρουσάκης: όταν δεν μιλάει με τη γυναίκα και την κόρη του, πέφτει θύμα τρολαρίσματος από τους υπόλοιπους, που τον αποκαλούν επανειλημμένα «Λεωνίδα». Κλεάνθης Μαυρόπουλος: ορίστε ένα νορμάλ παιδί της παρέας και επιδέξιος χειριστής του Tinder. Λεβάν Γκουρούλι: από τους πιο ζεν τύπους που έχω γνωρίσει ποτέ. Στράτος Μητσκολάβας: η βορειοελλαδίτικη πινελιά στην παρέα ή αλλιώς, ο μοναδικός που πήγαινε κόντρα στο πνεύμα αντιλογίας του Γ. Παπαϊωάννου.

Το ίδιο βράδυ μάς βρήκε όλους σε ένα δωμάτιο να βλέπουμε αγώνες kickboxing στην τηλεόραση, ενώ παράλληλα μοντάραμε με τον Χρήστο τα βίντεο από τη ζύγιση που είχε προηγηθεί.

Η μαχητική στολή του Μανώλη Ρουσάκη, στο δωμάτιό του, το βράδυ πριν τον αγώνα

Mέρα τρίτη, μέρα αγώνων. Αμέσως μετά το πρωινό, οι Έλληνες αθλητές πήγαν ξανά στα δωμάτιά τους ώστε να ξεκουραστούν. Γύρω στις 5 το απόγευμα θα φεύγαμε από το ξενοδοχείο για το Patinoarul Olimpic, όπου θα γίνονταν οι αγώνες.

Μπαίνοντας στο Patinoarul Olimpi, η μυρωδιά ξυλοκαΐνης ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα και άκουγες από τα αποδυτήρια να πέφτει «ξύλο». Η ελληνική αποστολή μοιραζόταν τα αποδυτήρια με τον αθλητή από το Σουρινάμ, Clyde Brunswijk, ο οποίος στη συνέχεια ήταν ο μεγάλος νικητής της βραδιάς, κερδίζοντας τη ζώνη του Superkombat.

Η ελληνική αποστολή στα αποδυτήρια του Patinoarul Olimpi. Όρθιοι, από αριστερά: Γιάννης ΠαπαΙωάννου, Κλεάνθης Μαυρόπουλος, Αλέξανδρος Παπαδημητρίου, Χρήστος Παπαναγιώτου, Γιώργος Σενεκίδης, Σταύρος Μητσκολάβας. Κάτω, από αριστερά: Λεβάν Γκουρούλι, Μανώλης Ρουσάκης

Το πρώτο πράγμα που έκαναν οι Έλληνες αθλητές, αφού πραγματοποίησαν κάποιες δηλώσεις στην κάμερα της διοργάνωσης, ήταν να δέσουν τα χέρια τους. Δηλαδή να φορέσουν τις απαραίτητες γάζες, τύπου μπαντάζ. Έπειτα έκαναν λίγο ζέσταμα και, κυρίως, προετοιμάστηκαν ψυχολογικά για την είσοδό τους σε ένα στάδιο γεμάτο Ρουμάνους.

Το απαραίτητο taping

Ο πρώτος αγώνας ήταν για τον Κλεάνθη Μαυρόπουλο, αθλητή του Γιάννη Θεοφάνους, που όμως εδώ θα αγωνιζόταν υπό τις οδηγίες του Γιώργου Σενεκίδη. Ο Κλεάνθης έπαιξε όπως ακριβώς έπρεπε και κέρδισε καθαρά τον αντίπαλό του. Δεύτερος αγώνας ήταν αυτός μεταξύ του Μανώλη Ρουσάκη και του Dimitru Topai, με τον δεύτερο να κερδίζει τελικά. Τρίτος κατά σειρά εμφανίστηκε ο Αλέξανδρος «The Mohican» Παπαδημητρίου, ο οποίος αν και φάνηκε να υπερτερεί στους τρεις τρίλεπτους γύρους που διήρκεσε ο αγώνας του, τελικά έχασε, μιας και οι κριτές αποφάσισαν πως νικητής ήταν ο Ρουμάνος. Τέλος, ο Λεβάν Γκουρούλι δεν κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο του δυνατού Alex Filip, αφήνοντας στην ελληνική αποστολή κυρίως την πικρία για το παιχνίδι του «Μοϊκανού» που χάθηκε εντελώς άδικα.

Στιγμιότυπο από το ματς του Λεβάν Γκουρούλι

Μετά τα απαραίτητα τσιγάρα για τους καπνίζοντες, ώστε να φύγει το άγχος ή η όποια πικρία, όλη η ελληνική αποστολή παρακολούθησε τα δύο παιχνίδια του event που είχαν απομείνει. Ενώ, με τη λήξη του, το Superkombat -αθλητές, προπονητές, διοργανωτές- μεταφέρθηκε σε ένα ιταλικό εστιατόριο για φαγητό, με τους αθλητές να ζουν για τη στιγμή που θα έτρωγαν ύστερα από ώρες.

Μετά το φαγητό και τις μπίρες, ακολούθησε παρακολούθηση και ανάλυση των παιχνιδιών στο ξενοδοχείο. Την επόμενη ημέρα θα φεύγαμε νωρίς το πρωί.

Η επιστροφή στο αεροδρόμιο και πάλι πίσω προς την Αθήνα δεν είχε καμία σχέση με το «πήγαινε». Η παρέα είχε γνωριστεί για τα καλά και η φάση θύμιζε περισσότερο μετα-εφηβική πενταήμερη ή, μάλλον, μια λεγεώνα Σπαρτιατών με αρχηγό τον «King Leonidas».

Παρακάτω ακολουθούν περισσότερες φωτογραφίες.

Ευχαριστώ πολύ τον κ. Παπαναγιώτου γι' αυτό το ταξίδι.

Περισσότερα από το VICE

Οι Ισλανδοί Εκτός από Μπάλα Ξέρουν κι από Μουσική

Το 2002 Ήταν Πιθανότατα η πιο Σημαντική Χρονιά στην Ιστορία των Video Games

Μιλήσαμε με τον Διαβόητο Τρόφιμο των Φυλακών που Έκλεψε Ολόκληρους Συρμούς του Μετρό

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ο Γιώργος Σενεκίδης στο αεροδρόμιο Otopeni.

Ο Κλεάνθης Μαυρόπουλος φωτογραφίζεται για τα γραφικά στις οθόνες του Superkombat.

«Πηγαδάκι» στη ζύγιση, μεταξύ Χρήστου Παπαναγιώτου, Κλεάνθη Μαυρόπουλου και Μανώλη Ρουσάκη.

Οι σεκιουριτάδες της διοργάνωσης ήταν επίσης «μαχητικοί». Φωτογραφία από τη συνέντευξη Τύπου-ζύγιση-stare down.

O δάσκαλος Γιάννης Παπαϊωάννου χαλαρώνει τον «Μοϊκανό».

Ο Κλεάνθης Μαυρόπουλος δίνει συνέντευξη στην κάμερα του Superkombat.

Ο Αλέξανδρος Παπαδημητρίου «ζεσταίνεται».

Προθέρμανση για τον Μανώλη Ρουσάκη με τον δάσκαλό του, Γιώργο Σενεκίδη.

Πρώτος αγώνας του Superkombat ήταν εκείνος μεταξύ του Κλεάνθη Μαυρόπουλου και του Cristian Rotar.

Ο Γιώργος Σενεκίδης, δάσκαλος στο Lions Camp, ήταν στη γωνία τόσο του αθλητή του, Μανώλη Ρουσάκη, όσο και του Κλεάνθη Μαυρόπουλου.

To tattoo και το ελαφρώς χτυπημένο πλευρό του Μαυρόπουλου.

Τα ring girls του Superkombat.

Η στιγμή της δόξας.

Η στιγμή της συγκίνησης.

Αλέξανδρος Παπαδημητρίου και Γιάννης Παπαϊωάννου κατευθύνονται προς το ρινγκ.

Λεβάν Γκουρούλι και Χρήστος Παπαναγιώτου, κατά την είσοδό τους στο γήπεδο.

Η κούραση και η πικρία του Μανώλη Ρουσάκη μετά την ήττα του.

«Μοϊκανός» στην επίθεση.

Τα σημάδια της μάχης.

Ο Χρήστος Παπαναγιώτου ήταν στη γωνία και των τεσσάρων αθλητών, ενώ στα διαλείμματα μεστρούσε τα μπράτσα του με αυτά των ανθρώπων ασφαλείας του event. Άνιση σύγκριση.

Οι Έλληνες αθλητές ήταν η αδυναμία αυτού του ανθρώπου με αναπηρία, ο οποίος έβγαλε φωτογραφίες με όλους, ενώ ο Αλέξανδρος Παπαδημητρίου του χάρισε και μια μπλούζα του.

Λεβάν Γκουρούλι και, στο βάθος, Σταύρος Μητσκολάβας.

Ο Λεβάν Γκουρούλι χτύπησε και σταμάτησε στον τρίτο γύρο του παιχνιδιού του.

Όλη η ελληνική αποστολή -μαζί κι εγώ- έξω από το ξενοδοχείο μας στο Brasov.