Polaroids by Babycakes Romero.

Despacio is het tofste feest ooit, met het beste geluidssysteem ter wereld

“Bijna niemand danst meer.”

|
jul. 22 2015, 9:45am

Polaroids by Babycakes Romero.

Tijd doorbrengen op de dansvloer wordt steeds moeilijker. We moeten vandaag met steeds meer dingen rekening houden en nadat we de constante stortvloed aan berichten en snapchats hebben gezien, de rij bij de bar hebben getrotseerd, en een goede plek bij de dj hebben gevonden, is het eigenlijk al te laat om echt te kunnen genieten.

Stephen en David Dewaele zaten aan een kleine houten tafel in de hoek van een pub en hadden het over dit treurige onderwerp. Nadat ze het een en ander hadden gesproken, kwamen ze uiteindelijk tot de conclusie: bijna niemand danst meer.

Despacio Is Happiness van Radio Soulwax via Vimeo.

De gebroeders Dewaele ken je waarschijnlijk beter onder de naam 2ManyDJs of Soulwax. Het duo mixt, remixt en draait al twintig jaar, maar dit project begon pas in 2013. De broers hebben samen met hun vriend James Murphy, de illustere ex-frontman van LCD Soundsystem, Despacio ontwikkeld en gevormd. Het is het beste geluidssysteem ter wereld en het tofste feest waar je ooit bent geweest.

Het idee van Despacio is voortgekomen uit het jarenlange draaien en de toename van nieuwe clubs waar "het geluid het laatste is waar ze in investeren." Vanuit deze frustratie en de liefde voor het geven van "het soort feestjes waar wij van houden", ontstond een groots idee. "Het gebeurde net toen James stopte bij LCD," vertelt David me. "We gingen wat eten met onze boekingsagenten, en als we bij elkaar zijn praten we meestal over de dingen waardoor we dan geobsedeerd zijn. We bespraken het idee over het bouwen van een soundsystem en onze agent zei dat 'ie dat wel kon regelen."

Hoewel de technologie achter het plan pas later kwam, werd op Ibiza de eerste stap gezet. "Toen we er jaren geleden voor het eerst kwamen, haatten we het. We kwamen er en gingen zo snel mogelijk weer weg. Ibiza had alles wat ik haatte: slechte muziek, verschrikkelijke clubs," vertelt David. "Maar toen ontmoetten we een aantal te gekke mensen die er al twintig of dertig jaar waren en ze hadden ongelooflijke verhalen over het eiland." "Het eiland heeft een rijke geschiedenis die dreigt te worden vergeten. De nadruk ligt heel erg op het VIP-gebeuren, de jetsetcultuur," voegt Stephen er aan toe.

Het ontdekken van de erfenis van het eiland speelt een grote rol bij het ontstaan van het project, vertelt Stephen, "Baldelli in Italië, de new beat-gasten in België of Alfredo op Ibizia, pre-Brits, voor 1987 – ze draaiden allemaal 45 rpm platen op 33 rpm. Daar komt de naam Despacio ook ongeveer vandaan: langzaam."

De Balearische connectie is naast die Spaanse term de sleutel tot het begrijpen van Despacio. Er wordt niet vastgehouden aan een bepaald genre, en de feesten zijn juist gefocust op de energie van het publiek. Het is een evenement waarbij de muziek meebeweegt met de dansers. Stephen wil graag benadrukken hoe belangrijk de invloed van het Witte Eiland is: "We wilden het feest eigenlijk op Ibiza geven in de open lucht. Er moest goede muziek gedraaid worden, en daarom stelde James voor om een geluidssysteem te ontwerpen."

Om deze Ibiziaanse fantasie werkelijkheid te laten worden, werden de obsessiviteit van de Dewaele broers en de kieskeurigheid van Murphy gecombineerd: "Hij staat bekend om zijn aandacht voor detail", vertelt Stephen. De samenwerking was vanaf toen de sleutel tot succes. Het trio van Despacio ging de samenwerking aan met het Manchester International Festival voor het eerste evenement. Ook werkten ze samen met de akoestische ingenieurs van McIntosch. "Het is grappig," lacht David, "toen we werden gevraagd wie we de speakers wilden laten bouwen, zeiden we als grap McIntosch, omdat ze zo goed zijn. Tot onze verrassing zeiden zei ja."

2ManyDJs foto's door Rob Walbers.

Met de expertise van McIntosch is het Despacio systeem zo gebouwd dat het een ongekend bereik heeft. "Het geluidssysteem is zo gemaakt dat het 't hoogste bereik van dynamiek kan geven, zonder dat we de versterkers heel hard hoeven te zetten. Om de beste variatie te krijgen, hoef je het volume waarschijnlijk maar op dertig procent te zetten", vertelt Stephen. Je vraagt je af hoe het klinkt als het systeem op honderd procent staat.

Nadat het geluidssysteem was ontworpen en gebouwd en het decor opgezet (een grote discobal omringd door lampen), moest de muziek gekozen worden. "We hadden een ongelooflijk geluidssysteem gebouwd, dus we wilden ook alles uit onze platen halen," legt David uit, "we moeten het de mensen laten horen. Het kan alles zijn, van Paranoid London tot 10CCs I'm Not in Love."

Stephen noemt ook de kracht die het systeem heeft op de muziek. "Er zijn platen die niet werken als je ze afspeelt op een normaal geluidssysteem. Ze zijn niet dynamisch of sterk genoeg. Maar dan speel je ze op het Despacio-systeem en dan werkt het plotseling. Tien minuten aan percussie op een normale systeem zorgt ervoor dat mensen de aandacht verliezen en wachten op de volgende track. Maar in de juiste omgeving, met Despacio, komt de percussie tot leven."

Het is een toewijding aan het overbrengen van de muziek waarbij ze de zuiverste interactie mogelijk willen maken. De broers Dewaele en James Murphy houden zichzelf hierbij buiten het proces. Ondanks het feit dat deze dj's met hun naam makkelijk de kaartverkoop veilig kunnen stellen, zijn ze nauwelijks zichtbaar in de zaal van Despacio, waar de dansvloer het belangrijkste punt is.

Stephen verzekert me dat dit een geweldige invloed op de avond heeft. "Omdat er zeven stapels aan geluid staan, staan wij helemaal uit het zicht. We proberen ook de capaciteit laag te houden, zodat mensen de ruimte hebben om te dansen. Het is raar om dit te zeggen, maar op de eerste avond die we deden was de grootste verrassing voor ons dat zoveel mensen echt dansten. Mensen deden echt dansmoves!"

Er zit iets nerderigs in de manier waarop de broers Dewaele het project benaderen – iets wat ze zelf erkennen – maar het is ook gewoon bedoeld als een feestje. "Het is perfectionisme tot op een bepaald niveau. Maar tegelijkertijd willen we het niet te gek maken, want dan zouden we alleen nog maar Dire Straits draaien," legt Stephen uit. "Het is alsof je een Stradivarius hebt en daar Velvet Underground op kunt spelen."

Voordat onze wegen scheiden, vraag ik wat de toekomst is van Despacio. Stephen probeert uit te leggen waarom het een uitdaging kan zijn. "Het is een project dat ongelooflijk moeilijk uit te voeren is. Toen we de eerste show deden in London hebben we van tevoren meer dan dertig zalen bekeken en het kostte ons vier of vijf maanden om alles op te zetten. Sinds januari zijn we al bezig om er eentje in New York te doen!"

David is wat optimistischer: "Het was nooit ons plan om het na de eerste keer nog eens te doen, maar na de derde nacht in Manchester realiseerden we ons dat we hiermee door moesten gaan." Stephen knikt en glimlacht, "Als het goed is, en de planeten staan op een rij, dan luister je niet, maar voel je. Als ik dit nu zou lezen, zou ik denken, 'ja, fuck you,' maar het is waar."

Meer VICE
VICE-kanalen