Quantcast
Motherboard

Deze wetenschappers probeerden een jaar lang slimmer, knapper en beter te worden

Elke maand probeerden ze iets nieuws: van smartdrugs tot plastische chirurgie. Maar uiteindelijk waren ze elkaar zo zat, dat ze in therapie moesten.

Marjolein van Trigt

Carl Cederström (l) & André Spicer (r) Foto's door Eva Dahlin

Is een kantoorbaan echt zo kut als het klinkt? Hoe eerlijk moet ik zijn bij een sollicitatie? En ben ik kansloos zonder diploma? De komende drie weken kan je op VICE terecht voor alles wat je moet weten over hoe werken werkt. Lees alle artikelen uit de VICE Guide to Work hier.

Met behulp van apps, trainingsschema's en goeroes optimaliseerden André Spicer en Carl Cederström een jaar lang hun leven. Het kostte vooral een hoop geld en energie.

André Spicer had eigenlijk verwacht dat hij zich superrelaxed zou voelen. Eindelijk hoeft hij geen idiote doelen meer te behalen. Het is afgelopen met alle strakke regels en trainingsschema's. Hij hoeft ook niet langer ruzie te maken met co-auteur en vriend Carl Cederström over wie die maand het beste heeft gepresteerd (“Altijd weer Carl”). In plaats daarvan is hij onrustig. Depressief wil hij zichzelf niet noemen, maar wel “hopelessly drifting”; hopeloos op drift geraakt. “Ik probeer vooral nog steeds te begrijpen wat we hebben gedaan en waarom.”

Wat ze hebben gedaan? Een jaar lang werkten de Britse André Spicer en Zweed Carl Cederström aan een betere versie van zichzelf, en over wat ze meemaakten schreven ze een boek: Desperately seeking Self-Improvement . Spicer en Cederström zijn grappig. Maar ze zijn ook bloedserieuze professoren, die zich interesseren voor de vraag waarom de zelfverbeteringsindustrie zulke enorme proporties heeft aangenomen.

Iedere maand verbeterden ze een ander onderdeel van hun leven, van hun brein tot geld tot seks. In januari boosten ze hun productiviteit met onder andere smartdrugs, productiviteitsapps en een Landmark-training. In februari liep Spicer een marathon en werd Cederström laatste bij een wedstrijd gewichtheffen voor professionals. In maart probeerde Spicer tevergeefs programmeertaal Python onder de knie te krijgen, terwijl Cederström Frans leerde met behulp van de app Duolingo (succesvol). Tegen de tijd dat het april was, hadden ze zo'n diepe hekel aan elkaar dat alleen online therapie hun vriendschap kon redden.

Tegen de tijd dat het april was, hadden ze zo'n diepe hekel aan elkaar dat alleen online therapie hun vriendschap kon redden.

Andere dieptepunten uit 2017 voor Spicer: 1100 euro verliezen met daytraden, strippen in de Londense metro en het consumeren van heel veel soorten porno. “Wat ik vooral heb geleerd van het project is om me vast te bijten in welke onmogelijke taak dan ook. Doe het gewoon, hoe vervelend het ook is,” vertelt Spicer in een telefoongesprek.

Hun boek staat vol met indrukwekkende cijfers en statistieken. Zo is 14 miljoen Europeanen lid van een sportschool. Sinds het jaar 2000 is het aantal cosmetische operaties in de Verenigde Staten met 115 procent toegenomen. De meditatie-app Headspace is 6 miljoen keer gedownload. Waarom hebben we toch allemaal het idee dat we harder, beter, sneller en sterker moeten worden? Waarom zijn we zo ontevreden met de huidige versie van onszelf, dat we altijd blijven streven naar verbetering? Het lijkt een klassieke catch-22: zelfs als je besluit dat je jezelf voortaan goed vindt zoals je bent, probeer je jezelf nog te veranderen in een betere versie van jezelf, namelijk eentje die niet voortdurend vindt dat alles beter kan.

Waarom doen we het onszelf aan? Eigenlijk omdat we andere mensen willen worden. Die fantasie ligt volgens de wetenschappers aan de basis van de populariteit van zelfverbeteringsmethodes. De geoptimaliseerde mens is iemand met een hogere marktwaarde, en hij is ook beter bestand tegen aftakeling en de dood. Ze kijken met een sociologische blik naar ons verlangen naar gezondheid, schoonheid, goedheid, rijkdom en geluk. elfverbetering is ook gewoon strijden om status binnen de groep, of je nou een yogi bent of een beurshandelaar.

Carl Cederström optimaliseert nog steeds volop. Spicer doet helemaal niets meer met zelfhulp-apps, en verdiept zich nu in de leer van het dingen van je af laten glijden.

“Veel mensen uit de gemeenschappen die we bezochten, vinden dat we veel langer dan een maand een methode hadden moeten aanhouden om echt te snappen wat het is,” zegt Spicer. “Voor een deel is die kritiek terecht. Als je jezelf minimaal een jaar onderdompelt in een bepaalde gemeenschap, begrijp je veel beter welke mechanismen er spelen en welk effect een methode op de lange termijn heeft. Aan de andere kant kozen wij bewust voor de aanpak van de gemiddelde consument: je begint vol goede moed, maar na een maand heb je het wel weer gezien en stort je je op het volgende.”

De professoren zijn er niet op uit om aan te tonen dat de hele zelfverbeteringsindustrie maar onzin is. Sommige apps bleken verrassend nuttig. Cederström sprak inderdaad vloeiend Frans na een maand intensief oefenen met Duolingo, al werd het daaropvolgende interview met een Franse radiozender de afgang van zijn leven. Wil je productiever worden? De pomodorotechniek en smartdrugs blijken hartstikke effectief. Beide schrijvers hadden aan het eind van januari een heel boek geschreven.

Carl Cederström maakt nog steeds volop gebruik van de methoden die voor hem goed werkten, zoals pomodoro's en planningsschema's. Spicer doet juist helemaal niets meer met apps en zelfhulpmethodes. “Ik verdiep me nu in het stoïcisme, de leer van het van je af laten glijden van alles wat er om je heen gebeurt. Zo ongeveer het tegenovergestelde van wat we vorig jaar hebben gedaan.”

Moet je als moderne man bereid zijn om een prostaatvibrator uit te proberen?

Desperately Seeking Self-Improvement gaat tussen de regels door ook over mannelijkheid. Moet je als moderne man bijvoorbeeld bereid zijn om een prostaatvibrator uit te proberen? Hoe ver mag je gaan in de strijd om de meeste hartjes op Insta? Spicer en Cederström voeren elke maand opnieuw een strijd wie de grootste heeft, waarbij Cederström Spicer telkens verwijt dat hij zich niet genoeg inzet voor hun project. Het klopt dat de Zweed de meest extreme uitdagingen aangaat, zoals het kweken van een 'droog' lichaam in een maand of het ondergaan van plastische chirurgie om zijn kaaklijn te verbeteren (met als mager resultaat dat hij volgens een redditor van een vijf in een zesje veranderde). Spicer daarentegen is voortdurend bereid om zichzelf compleet voor gek te zetten, bijvoorbeeld door op te treden in een bekende stand-up-comedyclub, terwijl zijn vader hem al had gewaarschuwd dat hij helemaal niet grappig is.

Het is opvallend dat er geen hoofdstuk is gewijd aan opvoeding, omdat beide schrijvers wel jonge kinderen hebben. “Dat had inderdaad best gekund,” beaamt Spicer. “Elk jaar komt er in het Verenigd Koninkrijk wel een boek uit over 'waarom Franse kinderen wél aan tafel blijven zitten' of 'waarom Duitse kinderen nooit met hun eten gooien'. Je zou close parenting kunnen uitproberen, de opvoedmethode waarin je je baby voortdurend bij je draagt, of je zou een week lang superconsequent tegen je kinderen kunnen zijn. Ik geloof dat Carl zich in zulke methoden verdiept nu hij met vaderschapsverlof is.”

”Je kunt veel bereiken door je een maand lang intensief op één aspect in je leven te richten, maar het gaat altijd ten koste van iets anders dat je dierbaar is.”

Ook een hoofdstuk over de liefde ontbreekt in het boek. April is weliswaar gewijd aan relaties, maar dan vooral die tussen Carl en André. De voornaamste reden is dat hun vriendinnen al snel genoeg hadden van het hele project. Ze wilden er zo min mogelijk mee te maken hebben. Leukere mensen werden de mannen er namelijk niet van. Spicer: “Noem het het spillover effect: je kunt veel bereiken door je een maand lang intensief op één aspect in je leven te richten, maar het gaat altijd ten koste van iets anders dat je dierbaar is.”

Kan jij wel wat hulp gebruiken in je carrière? Dat komt goed uit, want wij geven een jaar lang loopbaancoaching weg. Kijk hier hoe je dit kan winnen.