Foto via Pro Shots. 

Deze zanger maakt heel Liverpool lijp met zijn liedje over Virgil van Dijk

“Hij kent geen paniek, is snel, sterk als een os en helpt ook nog zieke kinderen. Virgil heeft eigenlijk alles.”

|
01 juni 2019, 7:00am

Foto via Pro Shots. 

Virgil van Dijk is een god in Liverpool. Zaterdagavond speelt de verdediger de Champions League-finale tegen Tottenham Hotspur, en daar zullen de Liverpool-supporters hem ongetwijfeld weer uit volle borst toezingen. Supporters gaan al maanden uit hun plaat bij het lied dat speciaal voor hem geschreven is. Het nummer gaat als volgt:

He’s our centre half
He’s our number 4!
Watch him defend
And we watch him score…
He can pass the ball
Calm as you like…
He’s Virgil van Dijk
He’s Virgil van Dijk

Het is geschreven door zanger Jamie Webster, een supporter die regelmatig volle zalen trekt met zijn liedjes over Liverpool. We belden hem op en spraken hem over het ontstaan van dit lied, dronken supporters in hun onderbroek en zijn eeuwige liefde voor Virgil van Dijk.

VICE: Ha Jamie, waarom is Van Dijk zo speciaal voor jou?
Jamie Webster: Ik volg Liverpool als sinds ik klein ben en heb simpelweg nog nooit zo’n verdediger gezien. Alles ziet er makkelijk uit bij die man. Er bestaat geen paniek in zijn hoofd, en hij is zo sterk als een os. Mensen vergeten ook nog weleens hoe snel hij is. Hij doet hier in Liverpool ook nog veel voor het goede doel: hij helpt bijvoorbeeld zieke kinderen. Maar daar loopt hij verder niet mee te koop. Virgil heeft eigenlijk alles, en ik hoop dat hij hier tot zijn pensioen blijft spelen. Jullie houden toch ook van hem?

In Nederland is hij ook zeker populair, maar ik heb zelf nog nooit een nummer over hem geschreven.
Haha, ieder zijn ding hè. Ik heb het lied bedacht toen ik met wat maten in de bus zat naar een uitwedstrijd bij Huddersfield Town. We waren lekker bier aan het drinken en op een gegeven moment begon ik het te zingen. Iemand filmde het en dat ging daarna blijkbaar hard op Twitter. Het werd onder andere geretweet door Liverpool Echo. Toen ik een paar uur later in het stadion de tribune opliep, zong het hele uitvak dat lied ineens. Dat was geniaal.

Heb je het nummer weleens speciaal voor hem mogen zingen?
Dat is er helaas nog niet van gekomen, maar ik weet wel dat hij in een interview eens heeft gezegd dat hij het een lekker nummer vindt. Hij noemde ook mijn naam. Dat is genoeg voor mij, en als hij zo blijft verdedigen al helemaal.

Ik zag dat je het lied ook samen met Jamie Carragher hebt gezongen.
Jamie komt net als ik uit Liverpool, en we hebben veel gemeenschappelijke vrienden. Hij is one of the guys, zeg maar. We hadden een keer een benefietavond georganiseerd voor een zieke supporter, waar Jamie wat zou vertellen over zijn carrière en ik wat nummertjes zou spelen. Maar toen ik dat ging doen, kwam hij ineens ook op het podium staan. Ik heb die man ontelbaar veel wedstrijden voor de club zien spelen, en toen stond ik gewoon samen met hem dat lied te spelen.

In het filmpje van jullie optreden staat ook een gast in zijn onderbroek op het podium. Wie is dat?
Een vriend van me. Toen ik jaren geleden begon met het zingen van Liverpool-liedjes in kleine zalen, was het al zijn ding om in zijn onderbroek het podium op te komen. Tegenwoordig speel ik op veel grotere podia, en zou je zeggen dat het nu toch wel een stuk lastiger zou zijn om langs de beveiliging te komen. Maar het lukt die gast gewoon altijd. Hij is knettergek, maar ook een goede jongen. En ik wil hem zijn plezier niet ontnemen, ook niet als Jamie Carragher op het podium staat.

Iedereen gaat altijd compleet los bij je optredens. Gebeuren er meer gekke dingen?
Een jaar of vijf geleden speelde ik in een kleine kroeg en puilde het uit van de mensen. Achter in de zaal stonden drie gasten op een tafel te dansen, en ze vielen achterover, dwars door een glazen ruit heen. Ze lagen gewoon buiten op straat. Het feest ging ondertussen door, ook buiten de pub. Het werd zo’n gekkenhuis dat de politie uiteindelijk de straten af heeft moeten zetten. Mamadou Sakho kwam ook nog langsrijden in zijn auto, die speelde toen bij Liverpool. Hij wist niet wat hij zag.

Hoe ben je eigenlijk zo populair geworden bij de Liverpool-fans?
Ik heb altijd al muziek gemaakt, maar ik heb er nooit mijn carrière van willen maken. Ik genoot er te veel van om Liverpool achterna te reizen. Een paar jaar geleden speelde ik alleen af en toe op vrijdagavond wat covers in een kroeg – ik ben hiernaast elektricien. In 2014, toen we bijna kampioen werden, begon ik ook nummers te spelen over voetballers van Liverpool. Mensen gingen dat filmen, en toen ging het hard. Op een gegeven moment werd ik ook benaderd door Liverpool zelf.

Wat vroegen ze?
Het tv-kanaal had gevraagd of ik een nummer over Jordan Henderson wilde maken, en muziek voor een documentaire over de club. Ik speelde bij optredens vaak het nummer Sit Down, en op een avond begon een deel van het publiek op die melodie “Mo Salah, Mo Salah” te schreeuwen. Ik vroeg het publiek: “Jongens, doe dat nog eens?” Ik bleef doorspelen en honderden mensen begonnen het lied mee te zingen.

En sindsdien worden je nummers regelmatig door het hele stadion gezongen.
Ja man, het is ongelooflijk. Vorig jaar op de tribunes bij FC Porto hoorde ik ook mensen “Allez, allez, allez” zingen. Niemand luisterde echt, maar ik dacht: dit kan weleens heel groot worden. Nadat ik een paar dagen was bijgekomen van al dat zuipen in Porto, pakte ik mijn gitaar erbij. Ik maakte er een heel nummer van en gooide het tempo wat omhoog. Het nummer schreef zichzelf en binnen anderhalve minuut stond het op papier.

Bij het volgende optreden speelde ik het nummer. Iedereen ging compleet uit zijn dak: sjaals gingen de lucht in en mensen trokken hun shirts uit. De volgende wedstrijd, uit bij Manchester United, werd het door duizenden Liverpool-fans gezongen. Sindsdien treed ik regelmatig op bij Europese uitwedstrijden. Ik heb ook Jürgen Klopp mogen ontmoeten, gitaar gespeeld met keeper Alisson Becker, gezongen in het grootste poppodium van Liverpool en getourd in Ierland.

Hoe was het om Jürgen Klopp te ontmoeten?
Ik was afgelopen zomer mee met Liverpool naar de Verenigde Staten, en speelde in een kroeg voor wat fans. Ineens stapte Klopp binnen en begon iedereen te schreeuwen. Hij begon mee te zingen en gaf me zelfs een knuffel, dat was het mooiste van alles. Maar goed, ik doe dit allemaal niet om dicht bij de spelers of Klopp te komen, maar om de fans samen te brengen. In de pubs, op Anfield of ergens anders op de wereld. Uiteindelijk ben ik ook gewoon een trouwe fan die toevallig een gitaar heeft.

Mooi man. Succes in ieder geval tegen Tottenham. Gaan jullie de Champions League pakken?
Geen twijfel, vriend. Ik verwacht 70.000 Liverpool-supporters in Madrid, met of zonder kaartje. Ik was er trouwens goed ziek van dat Ajax eruit vloog. Fucking Lucas Moura. Het was geweldig geweest om twee van die oude grootmachten tegenover elkaar in de finale te hebben. Maar goed, het bewijst maar weer dat er niet altijd logische dingen gebeuren in voetbal. We zullen luidruchtig moeten zijn en hopen dat we winnen.

Kom op man, jullie hebben Virgil van Dijk.
Dat is waar ook. Wat een geweldige speler is Virgil. Had ik dat al gezegd?