FYI.

This story is over 5 years old.

Twee vinylliefhebbers ontsnapten ternauwernood aan een ontvoering in Mexico

Het hebben van een eigen platenpers – je moet er wat voor over hebben.
01 september 2015, 2:56pm

Zelfs al verlengt de huidige vinylrenaissance de levensspan van de 12" als medium, toch zijn de industriële persen die gebruikt worden om vinylplaten te maken nog steeds erg schaars. Mark Rieker, manager bij een vinylverpakkingsfabriek in Fairfax in Virginia, leerde onlangs hoe lastig het is om zo'n pers te bemachtigen.

"Nieuwe platenpersen worden nauwelijks meer geproduceerd en het vinden van werkende persen is haast onmogelijk," legt Rieker uit. "De plekken waar de persen wél te vinden zijn, liggen nogal afgelegen."

Al jaren streeft de fabriek waar Rieker manager is ernaar om platen niet alleen in te pakken, maar ze ook te kunnen drukken. Onlangs werden Rieker en zijn collega's attent gemaakt op het bestaan van niet één, maar wel tien Toolex Alpha vinylpersen, een Zweeds model van hoge kwaliteit. Eén zo'n pers zou al een goeie vangst zijn geweest, tien exemplaren zou het hele leven in de fabriek voorgoed veranderen.

"Het was een enorme vondst," bevestigt Rieker. Er was alleen één probleem: de persen stonden helemaal in Mexico City. Onbezorgd staken Rieker en de productiecoördinator van het bedrijf, Alex Reimer, de grens over voor een monsterklus waar ze zich niet op hadden kunnen voorbereiden.

Niet alleen het chaotische Mexico City overviel het duo, ook de intense hitte van de zomer was maar moeilijk te harden. "De persen stonden bij de eigenaar in een garage midden in een woonwijk ," zegt Rieker. "Het was heel moeilijk om daar te komen met onze truck van zestien meter lang. De politie moest de hele straat afsluiten om ervoor te zorgen dat onze vrachtwagen in het smalle straatje zou passen."

Er is een gezegde in bepaalde gebieden van Mexico: 'Als je je handen in de pozole (pittig gerecht met varkensvlees en maïspap) doopt, kunnen je vingers vies worden'. Rieker en Reimer hebben dit geweten. "De politie omkopen is meegerekend in deze operatie. Het is één en al corruptie daar," vertelt hij, terwijl hij uitlegt hoe twee buitenlanders het voor elkaar kregen om een volledige straat af te laten zetten zonder vergunning.

Het omkopen van de politie was nog wel de minste zorg. De persen, die per stuk één ton wegen, van de achtertuin naar de straat krijgen om ze vervolgens met een kraan in de truck te hijsen, dat zorgde pas echt voor een hoop onverwachte problemen. "Het aantal machines vereiste twee ladingen," legt Rieker uit. "Er ontstond ophef toen de eerste truck er al was en de tweede nog zou moeten komen. Een groot gedeelte van de stad was afgesloten en de vrachtwagen stond de hele dag vast."

Toen de avond viel was de klus nog niet klaar. "Het was niet de bedoeling dat de operatie nog een tweede dag zou gaan duren," zegt Rieker. "Inmiddels hadden we heel veel aandacht getrokken. Heel veel mensen uit de buurt kwamen kijken."

De hele verhuisshow ging verder, maar plotseling werd het duo gewaarschuwd voor een onheilspellende ontwikkeling: "De politie kwam langs en nam ons apart. Ze vertelden dat we meteen moesten stoppen met Engels praten en dat we in de vrachtwagen moesten gaan zitten, buiten het zicht van de mensen die buiten stonden." Rieker en Reimer waren op de radar van de Mexicaanse drugsmaffia terechtgekomen. "Ik stelde daarna geen vragen meer," vertelt Rieker. "We haastten ons allebei naar de wagen en bleven uit het zicht."

Plotseling waren de twee vinylnerds terechtgekomen in een eigen versie van de film Traffic, alleen waren de goederen waar het om ging een stuk legaler. "Je voelt opeens heel veel spanning, alles kan fout gaan," zegt Rieker. "Je bent zo ver uit je comfortzone. De manier waarop je gewend bent om zaken te doen, kan in het buitenland compleet anders zijn. Je moet constant alert zijn. Er waren veel angstige momenten."

Maar jij hoeft niet bang te zijn beste lezer, want dit verhaal loopt goed af. "Die vrachtwagens reden van Mexico City naar Laredo in Texas, waar de goederen gecheckt en goedgekeurd werden. Daar werd de hele lading van de Mexicaanse naar Amerikaanse wagens overgeheveld. Alle tien de vinylpersen staan inmiddels in Virginia.

Er is alleen nog één probleem: de persen in bezit hebben is niet voldoende om ze te laten functioneren. "We zijn nog steeds bezig om een gebouw te vinden waar we de persen kunnen installeren. Er zijn nog steeds veel dingen die moeten gebeuren," zegt Rieker. "De infrastructuur die komt kijken bij het bouwen van een persfabriek, is best intens. Je hebt hydraulische capaciteit nodig en voldoende olie om de machines te laten lopen."

Wat is Riekers droomplaat om te persen? Makkelijke vraag voor hem: "Dat zouden platen van Rush zijn," zegt hij. "Dat is mijn favoriete band. Het was Neil Peart (de drummer van Rush) die zei dat "avonturen verschrikkelijk zijn op het moment dat je ze meemaakt". En dat is waar! Het was heel heftig, maar daarna besef je je hoe dankbaar we mogen zijn voor hoe goed we het hebben. Alles lijkt zo negatief in het nieuws, maar echt, de gemiddelde Amerikaan heeft het echt prima hier. Ik kwam terug met een immens gevoel van dankbaarheid en nederigheid."