Onze lievelingsmuziek van de maand

Muziek waar je als zelfrespecterend mens ook van zou moeten houden.

|
26 januari 2012, 9:00am

ONZE NEGEN FAVORIETE LIEDJES VAN DE MAAND

SINDEN
High Demand feat. Jesse Boykins III (Lucky Beard Vocal Remix)
soundcloud.com/sinden

Als ik op een huisfeestje een liedje opzet dat ik zelf fantastisch vind en waarvan ik denk dat mensen er keihard op zullen gaan (‘Ignition (Remix)’ is immers al elf keer voorbijgekomen), dan heeft dat meestal tot effect dat de mensen op het feest de dansvloer afrennen met de snelheid van een kerngezond luipaard. Ik heb inmiddels geaccepteerd dat ik blijkbaar uitblink in het leegkrijgen van dansvloeren, en ben mezelf er daarom nu in aan het ontwikkelen. Dit nummer past perfect in mijn arsenaal.


GRIMES
Genesis
4AD / Beggars

KOM IN MIJN HAAR WONEN GRIMES


ARAABMUZIK
I Remember
Duke Productions

Dit is een bewerking van ‘I Remember’ van Deadmau5. Dat is afgrijselijke ‘chillhouse’ die je vooral kunt horen in Hollandse strandtenten met namen als La Vida Loca of Da Breeze, waar jonge advocates op een lila zitzak liggen te nippen aan hun Caribbean Sunset terwijl ze met gesloten ogen de schouders op en neer bewegen op de ‘relaxte’ beat. Sorry voor dat afschuwelijke beeld. Maar voordat je nu op internet gaat kijken om op te zoeken hoe haalbaar het precies voor je is om op dit punt in je leven nog astronaut te worden en deze wereld zoals hij is voorgoed achter je te kunnen laten: deze bewerking van AraabMuzik is fantastisch. Al het lelijke is van het originele nummer afgetrokken en er blijft alleen nog maar een glinsterend droomliedje over, een wonderschoon klankenparadijs dat klaarstaat voor de enorme escapistische behoeften die ik eerder in dit stukje bij je heb ontluikt. (Nogmaals sorry...)


THEOPHILUS LONDON
I Stand Alone (Skream Remix)
Vage radio-rip

Ik haat hoe vaak het woord ‘episch’ tegenwoordig wordt misbruikt. Episch betekent dat je met een roestig zwaard een door wraak gevoede tocht maakt door barre woestijnen en meedogenloze gebergtes, op zoek naar de huizenhoge trol die je hele familie in alfabetische volgorde heeft omgebracht. Episch betekent niet dat je op je verjaardag in een restaurant een dessert krijgt met sterretjes erin. Ik hoop dat dit nu duidelijk is. (De synths in deze remix zijn trouwens episch.)


DERBY SUNSHINE
LCD4
derbysunshine.bandcamp.com

Een sprankelend stukje electronische bombast.


SLEIGH BELLS
Born to Lose
Mom + Pop

Sleigh Bells heeft een heel klein beetje gesleuteld aan hun schizofrene recept (loodzware gitaarriffs + respectloos behandelde drumcomputers + lieflijke r ‘n b-vocalen = liedje om woedend bij te gaan te liggen), maar het werkt nog steeds als een Vietnamees kindje in een kledingfabriek. Hun nieuwe album Reign of Terror komt er snel aan en ze staan 8 maart op 5 Days Off.


OME OMAR
Overheid Doet Niks
Selfreleased

Omar is de jongen die op Twitter dingen zegt als “Oh shit er wordt een meisje aangerand op ‘t fietspad. Moet ik helpen? En wie?” en “Bitch moet twee dingen hebben. Een billen.” Op het album dat hij dit jaar gaat uitbrengen wil hij een serieuzer pad inslaan, en dit is daar een voorbode van.


BEN BROWNING
I Can’t Stay
Cutters

Elke keer als Ben Browning “oehoehoe” of “aahaahaa” zingt gaat God op een engel zitten.


AU
Solid Gold
The Leaf Label / Konkurrent

Het is best wel zwaar om je als muziekredacteur elke maand weer door de stapels saaie shit te moeten worstelen waarvan mensen willen dat je het luistert. Maar het moment waarop iets uit deze hoop stront omhoog is geklommen en je oren weet te verblijden met iets dat verfrissend genoeg geen comatueuze gevolgen heeft, is veel waard. Zo’n moment brengt een energie met zich mee waar je weer met gemak twee minuten mee vooruit kunt tijdens zo’n dag op kantoor. Dit liedje van AU was er zo eentje voor mij. Woeste ADHD-pop uit de toekomst (ik schat maart 2012).

ONZE VIER FAVORIETE ALBUMS VAN DE MAAND

THE INTERNET
Purple Naked Ladies
Odd Future

Odd Future wordt door homo’s en lesbiennes wereldwijd verguisd om hun homohaatrijke teksten, maar ondertussen is een van hun belangrijkste leden, DJ en geluidstechnicus Syd the Kid, zo lesbisch als een gereedschapskist met Claudia de Breij erin. Misschien dat het voor die dudes van Odd Future wel oké is om lesbisch te zijn, omdat ze vrouwen die het met vrouwen doen geil vinden ofzo? Of misschien dat ze (zoals Tyler, the Creator zelf beweert) helemaal niks menen van hun homofobische teksten en zulke enorme idioten zijn dat ze denken dat we in een wereld leven waarin hun hatelijke discriminatie gewoon moet kunnen? En vindt Syd the Kid dat zelf dan ook? (Dit album is van haar.)


THE SECRET LOVE PARADE
Mary Looking Ready
Snowstar Records

Deze meisjes zijn echt twee koningen. Elk popliedje op hun tweede album is zoet, verrassend en kalmpjes maar vernuftig opgebouwd, alsof het is bedacht door een suikerspin met een master in wiskunde. En dat is niet het enige: ze hebben ook elk nummer voorzien van zijn eigen unieke melodische weerhaak, die ervoor zorgt dat zodra je een liedje eenmaal in je oor hebt verwelkomd, je die er niet meer uitkrijgt zonder je oren tot bloedens toe open te rijten.


MATT ELLIOTT
The Broken Man
Ici d’ailleurs / Konkurrent

Deze zeven liedjes zijn geboetseerd uit de inktzwarte zieleroerselen van een dude die zo zwaarmoedig is dat, mocht er een keer een moment ontstaan waarop hij plotseling moet lachen, hij per ongeluk in het heelal een gigantische magnetische flux creeërt die planeten begint op te zuigen alsof het keelsnoepjes zijn.


KATADREUFFE
Period
Narrominded

Ik moest best wel lachen toen ik las dat deze Amsterdamse band zich heeft vernoemd naar de hoofdpersoon uit Karakter van Bordewijk, maar dat de bandleden daar wel bij willen benadrukken dat ze dat boek niet per se heel goed vinden ofzo. Deze EP bevat vier postpunktracks die strak staan van de spanning en ritmische verscheidenheid, en klinkt dus alsof je in het hoofd van een coked-up beurshandelaar opgesloten zit.

Meer VICE
VICE-kanalen