Quantcast

Deze vrouwen vechten voor mannenrechten

De barricades op voor de rechten van de man.

Niet vrouwen, maar mannen zijn een onderdrukte bevolkingsgroep binnen de samenleving. De tweede feministische golf is te ver doorgeslagen en heeft ervoor gezorgd dat mannen nu in het verdomhoekje zitten. Niet mannen, maar vrouwen hebben zich uiteindelijk de meeste macht toegeëigend.

Die mening is de Amerikaanse mannenrechtenbeweging, de men's rights movement (MRM), toegedaan. Een fascinerend collectief van boze mannen, gefrustreerde vaders en – verrassend – mondige vrouwen, die in de nieuwe VICE-docu The women of the men's rights movement centraal staan.

In de Verenigde Staten is het debat over feminisme en antifeminisme een stuk heftiger dan hier. De media vallen over elkaar heen in hun verslaggeving van verkrachtingszaken op campussen, het al dan niet bestaan van een 'rape culture' binnen de samenleving en de wetten die worden gesmeed om die tegen te gaan. Volgens de mannenrechtenbeweging is dat alles een goed voorbeeld van een zwaar overdreven morele paniek.

Janet Bloomfield is een van die vrouwen binnen de mannenrechtenbeweging. Zij vindt dat verkrachtingszaken – zoals die in de VS hysterisch breed worden uitgemeten in de media – aantonen dat vrouwen ook een verantwoordelijkheid hebben. Feministen zouden volgens haar denken dat "vrouwen zich altijd en overal moeten kunnen gedragen zoals ze zelf willen, en dat er dan nooit iets slechts met ze gebeurt."

Ze stelt dat het vrouwen juist zou moeten leren dat ze een verantwoordelijkheid hebben om zichzelf niet in een gevaarlijke situatie te brengen. "Maar als wij onze meisjes proberen te vertellen dat er gevaren zijn in de wereld en dat ze zich verantwoordelijker moeten gedragen – dan wordt er gezegd dat we aan het slutshamen zijn of dat we de schuld bij het slachtoffer leggen."

Afgezien van hun deelname aan het Amerikaanse debat over de vermeende verkrachtingscultuur, wijst de beweging graag op de behandeling van mannen in het rechtssysteem, die oneerlijk zou zijn. Er zou ook te weinig aandacht zijn voor de gevoelens van mannen, en mannen zouden onevenredig veel alimentatie betalen. De beweging ziet het ook als onrechtvaardig dat vrouwen er via een abortus voor kunnen kiezen om wel of geen kind te krijgen, terwijl mannen die keuze niet hebben – en dat daar niet over gepraat mag lijken te worden.