Έξι Χρόνια Rave στην Ουκρανία

Παρτάροντας καθώς ο κόσμος γύρω σου καταρρέει.
18 Απρίλιος 2016, 1:04am

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο i-D.

Οπλισμένος μόνο με μια φτηνή κάμερα και ένα φλας, ο φωτογράφος Sean Schermerhorn πέρασε έξι χρόνια περιδιαβαίνοντας την Ουκρανία, φωτογραφίζοντας εκατοντάδες πάρτι καθώς και άτομα που έβρισκε σε αυτά, αποτυπώνοντας την εκρηκτική ενέργεια νέων ανθρώπων που προσπαθούσαν να ζήσουν ελεύθερα σε μια χώρα με βαθιά προβλήματα.

Αν και δεν συναντηθήκαμε ποτέ από κοντά, παρακολουθώ τις συναρπαστικές φωτογραφίες που μοιράζεται ο Schermerhorn με το κοινό του στο Facebook εδώ και αρκετό καιρό. To 2013, τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να ασχολούνται με τις διαμαρτυρίες στο Μαϊντάν, αλλά εγώ ενδιαφερόμουν πολύ περισσότερο για την ξέφρενη ενέργεια που είχα δει να αποτυπώνεται στις εικόνες του Schermerhorn. Κάτω από τις γέφυρες και στις καταλήψεις των προαστίων της Ουκρανίας, ο Schermerhorn είχε καταφέρει να παραβρεθεί σε αμέτρητα rave parties, χωρίς να νοιάζεται στιγμή πόσο θα τον απορροφήσει αυτή η σκηνή.

Έχοντας μόλις γυρίσει στη Νέα Υόρκη όπου και μένει, κατάφερα να του μιλήσω για την απίστευτη χορευτική σκηνή που αποτύπωσε με τις φωτογραφίες του.

i-D: Πώς άρχισες να ανακατεύεσαι με τη νυχτερινή ζωή του Κιέβου;
Sean Schermerhorn: Μετακόμισα στο Κίεβο το 2010, ψάχνοντας για μια περιπέτεια. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα καθόμουν παραπάνω από έξι μήνες ή ότι θα συναντούσα άτομα με τα οποία θα μπορούσα να επικοινωνήσω για θέματα πέρα από βότκα και γυναίκες. Ευτυχώς για μένα, έκανα λάθος, γιατί κατέληξα να δημιουργώ μερικές πολύ δυνατές φιλίες. Βρήκα δουλειά διδάσκοντας αγγλικά και όπως κάθε νέο άτομο, άρχισα να πηγαίνω σε πάρτι. Ύστερα από μια φοβερή εμπειρία κατά τη διάρκεια μιας performance των Woo York, κόλλησα. Αυτό οδήγησε να ασχοληθώ με τo DJing, την οργάνωση πάρτι και την καταγραφή των πάντων κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας.

Πώς είναι σε γενικές γραμμές η νυχτερινή ζωή του Κιέβου;
Η καλύτερη λέξη που θα μπορούσε να περιγράψει τη φάση είναι μια λέξη της τοπικής αργκό: Bomba ή bombochka, μπόμπα δηλαδή.

Τι είναι το CXEMA;
Το Cxema είναι ένα μεγάλο rave που λαμβάνει χώρα σε διάφορα μέρη του Κιέβου, συνήθως σε παρατημένες αποθήκες ή, αν ο καιρός είναι πιο ζεστός, κάτω από γέφυρες. Το Cxema παρουσιάζει ό,τι καλύτερο υπάρχει σε DJs και παραγωγούς της πόλης.

Πότε άρχισες να φωτογραφίζεις τα rave parties και γιατί;
Όλα ξεκίνησαν όταν μια οργανώτρια και καλή μου φίλη, η Slava, μου ζήτησε να βγάλω φωτογραφίες στο πρώτο πάρτι CXEMA. Μετά από μερικά πάρτι, η φάση άρχισε να γίνεται πιο δυνατή και να αποκτά και δικό της κοινό. Ήταν το πιο κουλ πράγμα που είχα δει. Εκεί έβρισκες την τελευταία λέξη της μόδας. Υπάρχει και ένα meme εκεί έξω που διακωμωδεί το κλασικό στιλ των πάρτι, το «cxema fashion starter pack», το οποίο δείχνει μια φόρμα, ένα μικρό μπουκάλι νερού και ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου. Ήταν τρελό, ωμό και νεανικό όλο αυτό. Όσο μου το ζητούσε η Slava, συνέχιζα να βγάζω φωτογραφίες. Ήταν τιμή μου που συμμετείχα σε αυτό.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου Ουκρανοί DJs και παραγωγοί αυτήν τη στιγμή;
Ζωντανά, το καλύτερο techno act είναι οι Woo York. Άλλοι δύο εξαιρετικοί καλλιτέχνες τόσο μουσικά όσο και ζωντανά είναι οι Konakov και Wulffius. Και οι δύο είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι, ειλικρινείς και έξυπνοι. Ο Stanislav Tolkachev είναι κι αυτός ένας καλλιτέχνης που κερδίζει την αναγνώριση που του αξίζει ως ένας από τους πλέον ταλαντούχους παραγωγούς. Ξεκίνησα να μαθαίνω το DJing στο Κίεβο και το ότι συναναστρεφόμουν καλλιτέχνες όπως ο DJ Borys, o Igor Glushko, o Noizar, o Andrey Shakolin, o Vero και ο Roman Κ, μεταξύ άλλων, μορφοποίησε το στιλ μου. Όλοι αυτοί οι τύποι είναι φοβερά ταλαντούχοι και αισθάνομαι υπόχρεος σε όλους τους για τις εμπειρίες που βίωσα στην πίστα όταν αυτοί ήταν στα decks. Αν κάποιος έχει την περιέργεια να μάθει τι παίζει στα dancefloors του Κιέβου, προτείνω να πάει στη σελίδα Soundcloud του CXEMA.

Έχεις παρατηρήσει κάποια αλλαγή στον τρόπο που παρτάρει ο κόσμος από το 2013 και μετά; Μετά την εξέγερση του Μαϊντάν;
Το Cxema γεννήθηκε από την κατάσταση που βιώνει η χώρα. Τις μέρες της επανάστασης μπορούσες να είσαι στην πλατεία Μαϊντάν και να πλακώνεσαι με την αστυνομία, νιώθοντας πως αυτή μπορεί να ήταν και η τελευταία σου μέρα στον πλανήτη. Για τους ravers στο CXEMA υπήρχε αυτή η ίδια τρελή ενέργεια και μας διαπερνούσε όλους. Υπήρχε ένα απίστευτο συναίσθημα όταν ανέβαινες αυτές τις σκάλες και άκουγες τα μπάσα να βαράνε, ενώ μετά έμπαινες στην κεντρική αίθουσα και έβλεπες χίλια άτομα να χορεύουν όπως δεν είχες ξαναδεί κόσμο να χορεύει ποτέ ξανά. Είναι σαν τον Berghain αλλά με περισσότερο συναίσθημα. Θυμάμαι να γελάω την πρώτη φορά που το είδα μπροστά μου και μετά να μπαίνω κι εγώ στη φάση. Για αυτές τις λίγες στιγμές δεν υπήρχαν προβλήματα, δεν υπήρχε πόνος, δεν υπήρχε πείνα. To Cxema ήταν η απόδρασή μας από μια απαίσια πραγματικότητα. Εκφράζαμε την οργή και τον πόνο μας μέσω του χορού. Κάποια άτομα άσκησαν κριτική στο Cxema αλλά και σε άλλα παρόμοια πάρτι της εποχής, ρωτώντας πώς μπορούσαμε να χορεύουμε κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας τραγωδίας, αλλά για μας δεν ήταν μια γιορτή. Ήταν ο τρόπος που αντέχαμε όλα αυτά που συνέβαιναν. Το Cxema ήταν το μόνο πράγμα που μας κρατούσε εντάξει.

Πώς είναι να είσαι νέος στην Ουκρανία το 2016;
Αν ρωτούσες κάποιον ντόπιο νέο, νομίζω θα σου έλεγε πως είναι χάλια. Το να ζεις εκεί αυτήν τη στιγμή δεν το λες και παραδεισένιο. Εξαιτίας του πολέμου και της οικονομικής κρίσης, είναι πολύ δύσκολο να επιζείς το 2016. Υπάρχουν πολλές δυσκολίες και άφθονη κατάθλιψη. Στρατιώτες και μέλη οικογενειών πεθαίνουν. Το να βρεις μια δουλειά που να πληρώνει είναι πολύ δύσκολο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθείς να ξεχαστείς. Για μένα και νομίζω για πολύ νέο κόσμο στην Ουκρανία, εκεί ακριβώς παίζει ρόλο η μουσική, προσφέρει ένα μέσο απόδρασης.

Η ανατολική Ευρώπη είναι για τις χώρες της Δύσης η νέα εστία μόδας και μουσικής. Τι γνώμη έχεις γι' αυτό;
Κυκλοφορεί η ατάκα «το Κίεβο είναι το νέο Βερολίνο». Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν κάποια επιφανειακά κοινά, αλλά νομίζω πως ήδη έχουμε ξεφύγει από αυτήν τη σύγκριση, γιατί απλά δεν γίναμε άλλο ένα Βερολίνο, βρήκαμε τον χαρακτήρα μας. Ένας φωτογράφος από την ανατολική Ευρώπη τον οποίο ακολουθούσα είχε πει κάποτε σε μια συνέντευξη πως «να πάνε να γαμηθούν το Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο, αυτές οι πόλεις έχουν πεθάνει και δεν υπάρχει κάτι να φωτογραφίσεις σε αυτές». Τελικά μετακόμισε στο Βερολίνο.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω έντονα πως κάθε πόλη έχει τη δική της περίοδο αναγέννησης. Ίσως το Κίεβο είναι το νέο Βερολίνο, από την άποψη πως είναι ένας νέος χώρος όπως ακριβώς ήταν και το Βερολίνο μετά την πτώση του τείχους.

Νομίζω πως υπάρχει πολλή δημιουργικότητα σε αυτήν τη χώρα αυτήν τη στιγμή γιατί συμβαίνουν τόσο πολλά, ακόμα και αν κάποια από αυτά είναι απαίσια και τραγικά. Πολύς κόσμος έχει κάτι να πει και έχει βρει τους τρόπους να το εκφράσει. Ελπίζω να βρει τη φωνή του ακόμα περισσότερος κόσμος, ώστε επιτέλους η Δύση να τους ακούσει. Το Κίεβο είναι η πιο όμορφη πόλη του κόσμου, όχι επειδή είναι ρομαντική ή επειδή έχει μια ειδική γοητεία, τίποτα απ' τα δύο, αλλά επειδή είναι το πιο αληθινό μέρος το οποίο έχω βιώσει στη ζωή μου και αντικατοπτρίζει τα πάντα, τόσο τα καλά όσο και τα κακά. Και, αλήθεια, έτσι δεν θα έπρεπε να κρίνουμε, να μιλάμε και να κατανοούμε τη «Νέα Ανατολή»;

Περισσότερα από το VICE

Πως να Διασκεδάσεις στην Αθήνα Χωρίς Χρήματα

Μιλήσαμε με τον Τύπο που Κυκλοφορεί τα Sex Tapes των Celebrities

Τα πιο Κουλά Μουσικά Είδη που θα Ακούσεις Εκεί Έξω

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.