Health

Πώς Αντιμετωπίζουν οι Γυναίκες μια Ανεπιθύμητη Εγκυμοσύνη Όταν η Άμβλωση Είναι Παράνομη

Αν η προεδρία Τραμπ περιορίσει την πρόσβαση στις εκτρώσεις, αυτοί είναι οι τρόποι που οι γυναίκες στην Αμερική θα τερματίζουν μόνες τους μια κύηση.

Κείμενο Garnet Henderson
10 Ιανουάριος 2017, 6:00am

Φωτογραφία μέσω του χρήστη του Flickr Jerry Lai

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ γίνει επίσημα Πρόεδρος των ΗΠΑ στα τέλη Ιανουαρίου, κάποιοι φοβούνται ότι οι μέρες που οι γυναίκες αναγκάζονταν να διευθετήσουν μόνες τους το ζήτημα των ανεπιθύμητων κυήσεων θα επιστρέψουν. Καθ' όλη τη διάρκεια της εκστρατείας του, ο Τραμπ έκανε εμπρηστικά σχόλια για τις εκτρώσεις, στα οποία συγκαταλέγεται ο ατυχής χαρακτηρισμός της άμβλωσης ως μια βίαιη και βάναυση διαδικασία που μπορεί να πραγματοποιηθεί μέχρι και τον «ένατο μήνα» ή και την «τελευταία μέρα» της εγκυμοσύνης. Τον Μάρτιο, είπε ότι αν οι εκτρώσεις τεθούν εκτός νόμου στις ΗΠΑ, οποιοσδήποτε καταφεύγει σε αυτή την πρακτική θα έρχεται αντιμέτωπος με «κάποια μορφής τιμωρία».

Ο Τραμπ αργότερα ανακάλεσε τα εν λόγω σχόλια, τα οποία θεωρήθηκαν υπερβολικά ακραία ακόμη και για τους συντηρητικούς που τάσσονται κατά των αμβλώσεων. Όμως οι γυναίκες στις ΗΠΑ τιμωρούνται ήδη όταν τερματίζουν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, στις περιπτώσεις που δεν έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε ασφαλείς και νόμιμες μεθόδους έκτρωσης. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι αυξημένες πιθανότητες να δούμε περαιτέρω επιθέσεις στις αμβλώσεις και στα επιδόματα αντισύλληψης θα οδηγήσουν στην αύξηση των αυτο-προκληθέντων εκτρώσεων (και τη δίωξη αυτών που τις διενεργούν ή τις υποβοηθούν).

Οι ρυθμοί με τους οποίους οι γυναίκες προχωρούν σε αμβλώσεις είναι ίδιοι, είτε αυτές είναι παράνομες είτε όχι.

«Γνωρίζουμε τουλάχιστον 17 ανθρώπους που συνελήφθησαν για αυτο-προκληθείσες εκτρώσεις και μερικούς οι οποίοι καταδικάστηκαν, όμως υποψιαζόμαστε ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι», είπε η Jill E. Adams, πρόεδρος του Κέντρου Αναπαραγωγικών Δικαιωμάτων και Δικαίου της νομικής σχολής του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ. «Είναι ελάχιστες οι Πολιτείες που έχουν νομοθεσίες οι οποίες απαγορεύουν ρητά τις αυτό-προκληθείσες αμβλώσεις. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, έχουμε να κάνουμε με ξεδιάντροπους εισαγγελείς, οι οποίοι χρησιμοποιούν επιλεκτικά τους νόμους χωρίς να τους εφαρμόζουν ορθά». Η Adams και οι συνάδελφοί της έχουν αναγνωρίσει 40 διαφορετικά είδη νόμων οι οποίοι μπορούν να εφαρμοστούν για να ποινικοποιήσουν τις αυτο-προκληθείσες αμβλώσεις, καθώς και να εμπλέξουν τους ανθρώπους που βοηθούν τις γυναίκες στην πραγματοποίησή τους.

Οι ρυθμοί με τους οποίους οι γυναίκες προχωρούν σε αμβλώσεις είναι ίδιοι, είτε αυτές είναι παράνομες είτε όχι. Σύμφωνα με έκθεση του 2016, η οποία δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση Lancet, η συχνότητα των αμβλώσεων σε χώρες όπου απαγορεύονται δια νόμου ή επιτρέπονται μόνο σε περιπτώσεις που κινδυνεύει η ζωή της μητέρας, είναι 37 προς 1.000 γυναίκες, ηλικιών 15 έως 44. Σε χώρες όπου οι αμβλώσεις είναι γενικά νόμιμες, η συχνότητα είναι 34 προς 1.000 γυναίκες – σχεδόν το ίδιο ποσοστό. Η διαφορά είναι ότι σχεδόν όλες οι εκτρώσεις σε χώρες όπου η διαδικασία είναι γενικά παράνομη, γίνονται κάτω από συνθήκες που ορίζονται ως «επισφαλείς» από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Οι διαδικασίες των αμβλώσεων γίνονται από ανθρώπους που δεν έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα, πραγματοποιούνται σε ακατάλληλο περιβάλλον ή προκαλούνται από την ίδια τη γυναίκα.

Πρωτοεμφανίστηκε στην αγορά τη δεκαετία του 1970 ως φάρμακο κατά του έλκους του στομάχου...

Στις ΗΠΑ, τα στοιχεία που έχουμε για τις επιπτώσεις των ακραίων νομοθετικών περιορισμών προέρχονται κυρίως από το Τέξας. Ένας νόμος της πολιτείας, ο οποίος είναι γνωστός ως HB2 και ισχύει από το 2013, οδήγησε στο κλείσιμο περισσότερων από των μισών κλινικών αμβλώσεων. Ερευνητές από το Πρόγραμμα Αξιολόγησης Πολιτικών του Τέξας (TxPEP) υπολογίζουν ότι 100.000 με 240.000 γυναίκες στο Τέξας επιχείρησαν να τερματίσουν μόνες τους την εγκυμοσύνη τους, όταν η άμβλωση σε κλινική κατέστη οικονομικά και πρακτικά αδύνατη για εκείνες, μετά την εφαρμογή του HB2.

Η πιο κοινή μέθοδος αυτο-προκληθείσας έκτρωσης στην περίπτωση αυτών των γυναικών ήταν η λήψη μισοπροστόλης, μιας ουσίας που χρησιμοποιείται στις νόμιμες αμβλώσεις που πραγματοποιούνται από ιατρούς. Άλλες μέθοδοι συμπεριλάμβαναν αναποτελεσματικές θεραπείες με βότανα, τσάι και ορμονικά χάπια και ορισμένες φορές, βίαιους τρόπους, όπως γρονθοκόπημα στην κοιλιά. Ο Δρ Daniel Grossman, ερευνητής του προγράμματος TxPEP και καθηγητής Μαιευτικής, Γυναικολογίας και Αναπαραγωγικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο, μου είπε ότι στην έρευνα που διεξήχθη στο Τέξας δεν διαπιστώθηκαν περιστατικά γυναικών που χρησιμοποίησαν επεμβατικά μέσα, όπως την εισαγωγή αντικειμένων στον κόλπο και τη μήτρα. Τέτοιες περιπτώσεις όμως, αναφέρονται μερικές φορές στις ΗΠΑ. Αυτή που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αίσθηση τα τελευταία χρόνια, ήταν η περίπτωση μιας γυναίκας από το Τενεσί, της Anna Yocca, η οποία κατηγορήθηκε για τρεις πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα, όταν επιχείρησε να τερματίσει την εγκυμοσύνη της χρησιμοποιώντας μια κρεμάστρα.

Η διαθεσιμότητα της μισοπροπόλης έχει αλλάξει ριζικά τη διαδικασία της αυτo-προκληθείσας έκτρωσης σε όλο τον κόσμο. Πρωτοεμφανίστηκε στην αγορά τη δεκαετία του 1970 ως φάρμακο κατά του έλκους του στομάχου, όμως σύντομα οι γιατροί και οι άνθρωποι που έρχονταν αντιμέτωποι με ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες ανακάλυψαν την εναλλακτική του δράση. Η χρήση της μισοπροπόλης είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη Λατινική Αμερική, όπου λίγες χώρες επιτρέπουν τις αμβλώσεις. Στις νόμιμες, ιατρικές αμβλώσεις, η μισοπροπόλη συνήθως χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με μία άλλη ουσία, τη μιφεπριστόνη, πράγμα που αποτελεί την πιο αποτελεσματική μέθοδο. Η μισοπροπόλη από μόνη της, παρ' όλα αυτά, εξακολουθεί να είναι 75 με 85% αποτελεσματική στον τερματισμό μιας εγκυμοσύνης κατά το πρώτο τρίμηνο. Μπορεί να είναι επίσης αποτελεσματική και αργότερα στην εγκυμοσύνη, όμως απαιτείται περισσότερη ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα.

«Από ιατρικής άποψης, η αποκλειστική χρήση της μισοπροπόλης είναι ιδιαίτερα ασφαλής και αποτελεσματική στην πρόκληση πρόωρης αποβολής», μου είπε ο Grossman. «Παρ' όλα αυτά, είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γυναίκες πόσο προχωρημένο είναι το στάδιο της εγκυμοσύνης τους, καθώς και τη σωστή δοσολογία του φαρμάκου. Ακόμη μια ανησυχία είναι το κατά πόσο τα φάρμακα που προμηθεύονται είναι υψηλής ποιότητας. Έχουμε ακούσει ιστορίες για γυναίκες που παρήγγειλαν την ουσία από το ίντερνετ, για να αποδειχθεί τελικά ότι ήταν κάτι άλλο».

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το  Newsletter του VICE Greece

Το Τέξας απαγορεύει την πραγματοποίηση αμβλώσεων από μη εξουσιοδοτημένο γιατρό και είναι υποχρεωτική η παρουσία του στην αίθουσα κατά τη διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι οι γιατροί δεν μπορούν να παρέχουν φάρμακα μέσω τηλεϊατρικής, παρ' όλο που αυτή η πρακτική θεωρείται ασφαλής και αποτελεσματική. Επίσης, τους απαγορεύεται να παρέχουν πληροφορίες στους ασθενείς για τη μείωση των επικίνδυνων επιπτώσεων, ακόμη και αν γνωρίζουν ότι μια ασθενής πρόκειται να προχωρήσει σε αυτο-προκληθείσα άμβλωση.

«Είδαμε να σημειώνεται μια αύξηση στις γυναίκες που επιχειρούν να διακόψουν από μόνες τους την κύησή τους πολύ πριν τον νόμο HB2 και αυτό ήταν κάτι που σχετιζόταν με το νομοσχέδιο HB15, το οποίο ψηφίστηκε το 2011», είπε η Amy Hagstrom Miller, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της κλινικής Whole Woman's Health, η οποία ήταν ο βασικός ενάγων στην υπόθεση που εκδικάστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο και οδήγησε τελικά στην κατάργηση του HB2. «Απαιτούνται τουλάχιστον δύο επισκέψεις προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια άμβλωση και είναι υποχρεωτική η μεσολάβηση τουλάχιστον 24 ωρών μεταξύ τους. Αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο εμπόδιο για πολλές από τις ασθενείς μας, οι οποίες αναγκαζόντουσαν να ταξιδέψουν, να φροντίσουν παράλληλα τα παιδιά τους και να στερηθούν το μεροκάματό τους». Η Miller μου είπε ότι οι άνθρωποι στο Τέξας συνήθιζαν παλιότερα να διασχίζουν τα σύνορα και να αναζητούν φθηνότερα φάρμακα και ιατρική περίθαλψη στο Μεξικό. Σήμερα, οι γυναίκες πηγαίνουν στο Μεξικό για να αγοράσουν μισοπροπόλη από τα φαρμακεία, η οποία χορηγείται εκεί χωρίς ιατρική συνταγή.

Στο Rio Grande Valley του Τέξας, όπου βρίσκονται οι φτωχότερες επαρχίες της Πολιτείας και στην οποία περισσότερο από το 86% του πληθυσμού είναι από τη Λατινική Αμερική, έχει μείνει μόνο μία κλινική αμβλώσεων: Το Whole Woman's Health στο McAllen. Η κλινική έκλεισε αμέσως μετά την ψήφιση του HB2, όμως επαναλειτούργησε μετά την επακόλουθη δικαστική διαμάχη.

«Προτού ανοίξει η κλινική στο McAllen, υπήρξε ουσιαστικά απαγόρευση των αμβλώσεων στο Rio Grande Valley. Ακόμη και όταν ξανάνοιξε η κλινική και μπορέσαμε να προσφέρουμε στις γυναίκες τη φροντίδα που χρειαζόντουσαν, ο χρόνος αναμονής αυξήθηκε, καθώς δεν υπήρχαν άλλες κλινικές για να μοιραστεί το βάρος», είπε η Jessica González-Rojas, διευθύνων σύμβουλος του Εθνικού Λατινοαμερικανικού Ινστιτούτου Αναπαραγωγικής Υγείας. Χωρίς πρόσβαση σε μια κλινική, κάποιες γυναίκες αναγκάζονται να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Η έκτρωση με μισοπροστόλη είναι σχεδόν πανομοιότυπη με την ακούσια αποβολή, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει στην πεποίθηση ότι οι γυναίκες που αναζητούν εν συνεχεία ιατρική φροντίδα σε νοσοκομείο ή σε κάποιο ιατρείο, προστατεύονται από ποινική δίωξη. Όμως η Adams είπε ότι από τις 17 γνωστές υποθέσεις γυναικών που συνελήφθησαν για αυτο-προκληθείσα άμβλωση, αρκετές καταγγέλθηκαν στην αστυνομία από το ιατρικό προσωπικό. Η πιο ακραία υπόθεση είναι αυτή της Purvi Patel, η οποία καταδικάστηκε σε εικοσαετή φυλάκιση με την κατηγορία της αυτο-προκληθείσας άμβλωσης, μέχρι που ένα δευτεροβάθμιο δικαστήριο αναίρεσε την καταδικαστική απόφαση. Ο γιατρός που την κατήγγειλε στις Αρχές ήταν μέλος ενός ιατρικού συλλόγου που ήταν κατά των αμβλώσεων και μάλιστα συνόδευσε τους αστυνομικούς στο σημείο στο οποίο η Patel – όπως παραδέχτηκε – πέταξε τα υπολείμματα του εμβρύου.

«Διαιωνίζουμε μια κουλτούρα επιτήρησης και καταστολής των εγκυμονούντων γυναικών», μου είπε η Adams. «Ο κόσμος θέλει πάντα να γνωρίζει κατά πόσο είναι ασφαλής για την υγεία η αυτο-προκληθείσα άμβλωση, τι γίνεται όμως με την ασφάλεια των ανθρώπων που συλλαμβάνονται, οδηγούνται στη φυλακή και απελαύνονται; Αν ο κόσμος ενδιαφέρεται πραγματικά για την ασφάλεια των αμβλώσεων, οφείλει να αναλογίζεται ταυτόχρονα τους σωματικούς και ψυχολογικούς κινδύνους με τους οποίους έρχονται αντιμέτωποι οι άνθρωποι όταν βρίσκονται παγιδευμένοι στο νομικό σύστημα».

Περισσότερα από το VICE

Οι Πρόσφυγες στα Χιόνια της Μόριας Αναρωτιούνται «τι θα Απογίνουμε»

Οι Αρχαίοι Έλληνες Έκαναν Καλύτερο Σεξ από Εσένα

Ρωτήσαμε Αθηναίους Φοιτητές για τη Σχέση τους με το Καλοριφέρ

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram